Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
931/2020 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for late remittal request due to procedural time limits under Greek Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer 931/2020
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Griechenland (EL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against a first-instance judgment that rejected their request for remittal as untimely. The appellants argued the lower court failed to address substantive grounds, but the court held the first instance decision was final on admissibility. Consequently, the appeal was rejected because the underlying request for remittal had already expired, leaving no valid grounds for review.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 560 K.Pol.Dik; Art. 559 K.Pol.Dik: An appeal against a first-instance decision rejecting a request for remittal is inadmissible if the original request for remittal was filed out of time, as the appeal grounds do not include procedural defects regarding the timeliness of the initial request.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal admissibility request for remittal procedural time limits untimely filing Greek Civil Procedure Code finality of judgment procedural defect

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 577 para. 1 and 3 K.Pol.D.
Art. 560 K.Pol.D.
Art. 559 no. 19 K.Pol.D.
Art. 544 no. 7 K.Pol.D.
Art. 305 K.Pol.D.
Art. 176, 183, 191 § 2, 495 § 3 K.Pol.D.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Απόφαση 931 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 931/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ'Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Ουρανία Παπαδάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α… Τ… , κατοίκου .… και 2) ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Τ… ΑΦΟΙ ΟΕ" και ήδη ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Α… Τ… ΚΑΙ ΣΙΑ ΕΕ", που εδρεύει στη Ν… και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων ο 1ος παραστάθηκε για τον εαυτό του προσωπικά με την πληρεξούσια δικηγόρο του Άννα Βασιλείου και ως νόμιμος εκπρόσωπος της 2ης αναιρεσείουσας εταιρείας, όρισε πληρεξούσια αυτής την ίδια δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι…. Τ… , κατοίκου Ν… , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Φλώρα Τριανταφύλλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-2-2017 αίτηση αναψηλάφησης (κατά της υπ' αριθμ. 152/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου) των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου.

Εκδόθηκε η 127/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15-10-2018 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ουρανία Παπαδάκη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθεμία δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 15-10-2018 (αριθμ. καταθ. 8/2018) αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. 127/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου που εκδόθηκε με την τακτική διαδικασία, έχει ασκηθεί νόμιμα κι εμπρόθεσμα και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ).

Περαιτέρω, το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α' 87/23-7-2015), οι διατάξεις του οποίου εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από την 1-1-2016 ένδικα μέσα, ορίζει: "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου..

Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος..., 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης".

Οι αμέσως πιο πάνω αναιρετικοί λόγοι απαριθμούνται περιοριστικά, αντιστοιχούν δε προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους, όμως, δεν ταυτίζονται απολύτως (ΑΠ 60/2019, ΑΠ 894/2018). Ακόμη, το αναιρετήριο δικόγραφο είναι (κατ' άρθρ. 216 § 1, 566 § 1 ΚΠολΔ) ορισμένο, όταν εμπεριέχει έστω και ένα ορισμένο λόγο αναιρέσεως απ' τους διαλαμβανομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, (ή αν πρόκειται για απόφαση του Ειρηνοδικείου ή του Πρωτοδικείου που δίκασε κατ' έφεση, ένα λόγο από τους αναφερομένους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ).

Ο λόγος αναιρέσεως είναι ορισμένος όταν με σαφήνεια εκτίθενται τα (κατά τον αναιρεσείοντα) δεδομένα στοιχεία της περιπτωσιολογίας, τα οποία συγκροτούν το σφάλμα, που αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να αποβαίνει εφικτός ο (αναιρετικός) έλεγχος αυτής. Συμπλήρωση του λόγου αναιρέσεως με παραπομπή στο δικόγραφο της εφέσεως ή στις προτάσεις του αναιρεσείοντος, που υποβλήθηκαν ενώπιον του Εφετείου κατά την συζήτηση της υποθέσεως, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση ή με τις προτάσεις που υποβάλλονται ενώπιον του Αρείου Πάγου, είναι ανεπίτρεπτη (Ολ.ΑΠ 20/2005, Ολ.ΑΠ 27/1998).

Ειδικότερα, η διατύπωση του αναιρετικού λόγου συνίσταται στην περιγραφή των σφαλμάτων της προσβαλλομένης αποφάσεως, που αποτελούν τις νομικές προϋποθέσεις για την συνδρομή ενός από τους αναιρετικούς λόγους του άρθρου 559 (ή 560) ΚΠολΔ. Η αοριστία του αναιρετηρίου μπορεί να θεραπευθεί με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων, καθώς και με την συμπλήρωση των αναγκαίων στοιχείων του λόγου αναιρέσεως αυτεπαγγέλτως από τον Εισηγητή Αρεοπαγίτη, εφόσον πρόκειται για τους αναιρετικούς λόγους του άρθρου 562 § 4 Κ.Πολ.Δ.

Περαιτέρω, η (μη κατά τους ανωτέρω τρόπους θεραπευθείσα) αοριστία του αναιρετηρίου προκαλεί την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως (ως νομικώς αβάσιμης, αν η αοριστία αφορά στην περιγραφή του λόγου αναιρέσεως και ως απαράδεκτης σε κάθε άλλη περίπτωση).

Εν προκειμένω οι αιτούντες την αίτηση αναψηλάφησης άσκησαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ναυπάκτου τις από 12-3-2013 και με αριθ. εκθ. καταθ. 22/2013 και 21/2013 ανακοπές, κατά του καθ' ου η αίτηση αναψηλάφησης, επί των οποίων εκδόθηκαν οι υπ' αριθμ. 120/2013 και 121/2013 οριστικές αποφάσεις του Ειρηνοδικείου Ναυπάκτου. Τις αποφάσεις αυτές προσέβαλε ο καθ' ου η αίτηση αναψηλάφησης, με τις από 5-9-2013 εφέσεις του, επί των οποίων εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 152/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, η οποία είναι ήδη αμετάκλητη, μετά την έκδοση της με αριθμό 681/2016 απορριπτικής απόφασης του Αρείου Πάγου.

Εν συνεχεία, οι αιτούντες την αναψηλάφηση άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, την από 23-2-2017 και με αριθμ. εκθ. καταθ. ΤΜ48/2017 αίτηση αναψηλάφησης εκ του άρθρου 554 αριθμ. 7 Κ.Πολ.Δικ, κατά της με αριθ. 152/2014 αποφάσεως του ίδιου Δικαστηρίου, με σκοπό να εξαφανιστεί η παραπάνω απόφαση και να γίνουν δεκτές οι από 12-3-2013 και με αριθ.

εκθ. καταθ. 22/2013 και 21/2013 ανακοπές Επ' αυτής εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθμ. 127/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, η οποία την απέρριψε ως εκπροθέσμως ασκηθείσα, καθόσον, σύμφωνα με όσα διαλαμβάνονται σ' αυτήν, δεν ασκήθηκε εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της απαιτούμενης κατά νόμο προθεσμίας των εξήντα ημερών (άρθρο 545 παρ. 3 εδ.

ε' ΚΠολΔ), αφού οι αιτούντες την αίτηση αναψηλάφησης έλαβαν γνώση του επικαλούμενου απ' αυτούς ως νέου κρίσιμου εγγράφου, την 26-8-2015, (σύμφωνα με το υπ' αριθμ. πρωτ. ΔΕ/… /… -2015 έγγραφο του EOT) και κατέθεσαν αυτήν (αίτηση αναψηλάφησης) στην γραμματεία του εκδόσαντος την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου στις 17-3-2017 (βλ.

την παρά πόδας της αίτησης έκθεση κατάθεσης ένδικου μέσου της αρμόδιας Γραμματέως με αριθμό ΤΜ… /… -2017).

Περαιτέρω οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο αναίρεσης επικαλούμενοι τα εξής: "α) Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 222 ΚΠολΔ: 1. Όταν επέλθει η εκκρεμοδικία και όσο αυτή διαρκεί, δεν μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε δικαστήριο νέα δίκη για την ίδια επίδικη διαφορά ανάμεσα στους ίδιους διαδίκους, εφόσον εμφανίζονται με την ίδια ιδιότητα. 2. Αν κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας ασκηθεί άλλη αγωγή, ανταγωγή ή κύρια παρέμβαση ή προταθεί ένσταση συμψηφισμού για την ίδια επίδικη διαφορά, αναστέλλεται και αυτεπαγγέλτως η εκδίκασή της εωσότου περατωθεί η πρώτη δίκη. Ο Δικαστής που δίκασε την αίτηση αναψηλάφησης απέρριψε αυτή ως δήθεν ασκηθείσα εκπροθέσμως αφού έλαβε ως χρόνο γνώση εις ημάς του επίδικου εγγράφου, ήτοι το υπ' αριθμ. ΔΕ/… /… -2015 έγγραφο του Ε.Ο.Τ., όμως η αλήθεια και η πραγματικότητα είναι ότι η ημερομηνία που πραγματικά και ουσιαστικά ξεκινά η προθεσμία για την άσκηση της αιτήσεως αναψηλάφησης ήταν η 2η Φεβρουάριου 2017 ότε και μας κοινοποιήθηκε η απόφαση του Αρείου Πάγου όπου μνηνομονευόταν το επίδικο έγγραφο. Κατά συνέπεια έσφαλλε νομικώς η προσβαλλόμενη απόφαση υπ' αριθμ. 127/2018 παραβιάζοντας κανόνα δικαίου, αφού απέρριψε την αίτηση αναψηλαφήσεως για τυπικό λόγο ήτοι για δήθεν εκπρόθεσμη άσκησή της", επιδιώκουν την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης όπως εκτίθεται είναι προεχόντως αόριστος κι απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθόσον δεν εκτίθενται με σαφήνεια τα κατά τους αναιρεσείοντες δεδομένα στοιχεία της περιπτωσιολογίας, τα οποία συγκροτούν το σφάλμα, που αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να αποβαίνει εφικτός ο (αναιρετικός) έλεγχος αυτής και ειδικότερα δεν γίνεται σαφής περιγραφή των σφαλμάτων της προσβαλλομένης αποφάσεως, που αποτελούν τις νομικές προϋποθέσεις για την συνδρομή ενός από τους αναιρετικούς λόγους του άρθρου 560 ΚΠολΔ.

Πέραν τούτου είναι απορριπτέος και ως απαράδεκτος και για το λόγο ότι οι αναιρεσείοντες αποδίδουν ως σφάλμα της αναιρεσιβαλλόμενης την απόρριψη της αίτησης αναψηλάφησης ως εκπροθέσμως ασκηθείσας, με το παραπάνω περιεχόμενο, που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθμ. 14 Κ.Πολ.Δικ, ο οποίος συναρτάται με δικονομικές ρυθμίσεις και θεμελιώνεται όταν η πλημμέλεια αφορά σε ακυρότητα έκπτωση ή απαράδεκτο, όπως στην παρούσα περίπτωση (απαράδεκτο λόγω εκπρόθεσμης άσκησης αίτησης αναψηλάφησης) που δεν επιτρέπεται, διότι κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων επί εφέσεων κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αναίρεση σύμφωνα με το άρθρο 560 Κ.Πολ.Δικ επιτρέπεται μόνο για τους περιοριστικά αναφερόμενους εκεί λόγους, στους οποίους δεν περιλαμβάνεται ο λόγος από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ.

Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης οι αναιρεσείοντες επικαλούμενοι τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ (ορθά 560 αριθμ. 6 Κ.Πολ.Δικ) προβάλλουν τις αιτιάσεις ότι ο Δικαστής που δίκασε την αίτηση αναψηλάφησης δεν απεφάνθη για κανένα λόγο επί της αιτήσεως αναψηλαφήσεως, παρά μόνο απέρριψε την αίτηση αναψηλάφησης ως εκπροθέσμως ασκηθείσα. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθόσον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κρίνοντας επί του παραδεκτού της αίτησης αναψηλάφησης (νομότυπο, εμπρόθεσμο, νομιμοποίηση, έννομο συμφέρον) με λόγο εκ του άρθρου 544 αριθμ. 7 ΚΠολΔ την απέρριψε ως εκπροθέσμως ασκηθείσα. Μετά την παραπάνω απόρριψη το δικαστήριο δεν είχε πλέον την εξουσία να ερευνήσει περαιτέρω την ουσία της υπόθεσης και τους λόγους αναψηλάφησης, όπως και ορθά έπραξε, καθόσον μόνο μετά την εξαφάνιση της προσβαλλομένης απόφασης επακολουθεί το τελευταίο στάδιο της έρευνας, κατά το οποίο το ίδιο δικαστήριο διερευνά την ουσία της υπόθεσης.

Με τον τρίτο λόγο αναίρεσης οι αναιρεσείοντες επικαλούμενοι την διάταξη του άρθρου 305 Κ.Πολ.Δικ (παρ. 1 αριθμ. 2) προβάλλουν την αιτίαση ότι η αναιρεσιβαλλόμενη δεν αναγράφει τα στοιχεία των διαδίκων όπως επιτάσσει η παραπάνω διάταξη ήτοι "...το πρωτότυπο της απόφασης πρέπει να αναφέρει..., 2) το ονοματεπώνυμο, το πατρώνυμο, την κατοικία, την διεύθυνση και τον αριθμό φορολογικού μητρώου των διαδίκων και των νόμιμων αντιπροσώπων" και γι' αυτό πρέπει ν' αναιρεθεί. Ο λόγος αυτός πρέπει κι αυτός ν' απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι δεν θεμελιώνεται σε κάποια από τις περιπτώσεις του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δικ. Επίσης λόγω της απόρριψης των λόγων αναίρεσης παρέλκει η ερευνά του αιτήματος των αναιρεσειόντων να διαταχθεί η επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση (152 επομ Κ.Πολ.Δικ.).

Μετά από αυτά, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίσιν αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να επιβληθούν στους ηττώμενους αναιρεσείοντες, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του αιτήματός του (άρθρ. 176, 183, 191 § 2, 495 § 3 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-10-2018 (αριθμ. καταθ. 8/2018) αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 127/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τους αναιρεσείοντες για την άσκηση της αναίρεσης στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Αυγούστου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ