Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appellant waived the right to file a default objection.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court of Greece dismissed the appellant's request for cassation against a final appellate court decision. The appellant had previously filed a default objection but later submitted the case files to the court, thereby implicitly waiving that right. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 502, 553(1)(b), 577(1) of the Civil Procedure Code: An appeal against a final judgment is inadmissible if the appellant had previously filed a default objection and subsequently submitted the case files, thereby waiving the right to object to the default.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Απόφαση 926 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 926/2021
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Χριστοδούλου, Βασίλειο Μαχαίρα, Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη και Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Μαΐου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ι. Κ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Της αναιρεσιβλήτου: Σ. Κ. του Φ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξιο Φίλιο και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20.12.2007 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 150/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 406/2011 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 11/1/2011 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 886/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση η αναιρεσίβλητη με την από 09.10.2019 κλήση της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Κλάπα – Χριστοδουλέα ανέγνωσε την από 09.10.2017 έκθεση της ήδη αποχωρήσασας από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Αγγελικής Τζαβάρα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
[I] Κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 περ.β' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων, που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή, δηλαδή, απαιτείται η ύπαρξη τελεσίδικης απόφασης (άρθρο 321 του ΚΠολΔ). Κρίσιμος χρόνος, από τον οποίο κρίνεται ο χαρακτήρας της απόφασης ως τελεσίδικης, είναι ο χρόνος άσκησης της αίτησης αναίρεσης, με την κατάθεση του δικογράφου αυτής στον αρμόδιο γραμματέα, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 495 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα (ΟλΑΠ 18/2001). Επομένως, η έκδοση απόφασης, με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του (ΟλΑΠ 15/2001), ενεργοποιεί αμέσως τη δυνατότητα άσκησης απ’ αυτόν ανακοπής ερημοδικίας κατά της ερήμην απόφασης, κατ’ άρθρο 502 του ΚΠολΔ, με συνέπεια, όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας, να αποκλείεται η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά της ερήμην απόφασης, η οποία, αν ασκηθεί, είναι απορριπτέα αυτεπαγγέλτως, ως απαράδεκτη, κατ’ άρθρο 577 παρ.1 του ίδιου Κώδικα.
Συνεπώς, η ερήμην εκδοθείσα οριστική απόφαση του εφετείου υπόκειται σε αναίρεση, μόνον, εφόσον δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας είτε διότι παρήλθε η δεκαπενθήμερη προς άσκηση αυτής προθεσμία είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως από το δικόγραφο του ασκηθέντος ένδικου μέσου της ανακοπής ή του δικαιώματος για την άσκηση τούτου.
Περαιτέρω, η δήλωση παραίτησης από το δικαίωμα προς άσκηση ένδικου μέσου είναι έγκυρη και χωρίς να τηρηθεί ο διαδικαστικός τύπος του άρθρου 297 του ΚΠολΔ, ο οποίος αφορά, αποκλειστικά, στην παραίτηση από το δικόγραφο ή το δικαίωμα του ασκηθέντος ήδη ένδικου μέσου (ΑΕΔ 42/1980, ΟλΑΠ 626/1980). Ενόψει τούτου, η παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να συνάγεται και σιωπηρώς από το ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος άσκησε αίτηση αναίρεσης, χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας.
Για το κύρος μιας τέτοιας παραίτησης απαιτείται ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα του υπογράφοντος την αίτηση αναίρεσης δικηγόρου (άρθρο 98 περ. β' του ΚΠολΔ), η έλλειψη, όμως, αυτής, μπορεί να καλυφθεί με έγκριση, εκ των υστέρων, του ασκήσαντος την αίτηση αναίρεσης διαδίκου, με συνέπεια, λόγω της αναδρομικής ενέργειας της έγκρισης, που αφορά στην παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας, να ισχυροποιείται αναδρομικά η παραίτηση από το χρόνο άσκησης της αίτησης αναίρεσης (ΟλΑΠ 17/2013).
Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 97 και 118 αριθμ. 5 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο δικηγόρος, που εκπροσωπεί διάδικο στην αναιρετική δίκη, πρέπει να είναι εφοδιασμένος με σχετική πληρεξουσιότητα, η οποία παρέχεται με συμβολαιογραφική πράξη ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο, που καταχωρίζεται στα πρακτικά. Εξάλλου, κατ’ άρθρο 104 του ίδιου Κώδικα, για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ, για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και, αν αυτή δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο ελέγχει, αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη της πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβασή της (ΟλΑΠ 13/2008).
Από τις ως άνω διατάξεις, σε συνδυασμό μ’ αυτές των άρθρων 576 παρ. 2 και 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ, συνάγεται ότι, επί ερημοδικίας του φερόμενου ως ασκήσαντος την αίτηση αναίρεσης διαδίκου, χωρίς την απόδειξη της υπάρξεως πληρεξουσιότητας τούτου προς τον υπογράφοντα αυτή (αίτηση αναίρεσης) δικηγόρο, η τελευταία απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
[II] Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση υπόθεση ακολούθησε την κάτωθι διαδικαστική διαδρομή:
Με την από 20.12.2007 (271/9-6-2008) αγωγή της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη ζήτησε να αναγνωριστεί ότι ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων είναι ο βιολογικός πατέρας του εκτός γάμου τεχθέντος τέκνου της. Με την 150/2008 οριστική απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, που εκδόθηκε ερήμην του εναγομένου, έγινε δεκτή η αγωγή ως ουσία βάσιμη.
Κατά της απόφασης αυτής, ο τελευταίος άσκησε τη 16/2-2-2009 έφεση ενώπιον του Εφετείου Λάρισας, το οποίο, με την 406/13-9-2011 απόφασή του, έκρινε ως δικονομικώς απόντα τον ερήμην, πρωτοδίκως, δικασθέντα εκκαλούντα και απέρριψε την έφεση. Ακολούθως, ο εναγόμενος – εκκαλών, ως ηττηθείς διάδικος, άσκησε απευθείας την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, δεδομένου ότι δεν εχώρησε επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, ώστε να αρχίσει η δεκαπενθήμερη προθεσμία για την υπ’ αυτού άσκηση ανακοπής ερημοδικίας (άρθρο 503 παρ. 1 του ΚΠολΔ).
Κατά τη συζήτηση αυτής (αίτησης αναίρεσης), στις 06.11.2017, ενώπιον του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, ο αναιρεσείων δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, με συνέπεια την έκδοση της 886/2019 απόφασης, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, για το λόγο ότι, από το φάκελο της δικογραφίας, δεν προέκυπτε αν ο αναιρεσείων κλητεύθηκε να παραστεί σ’ αυτήν, ως και ποίος εκ των διαδίκων επέσπευσε τη συζήτηση.
Ήδη, με την από 09.10.2019 κλήση της, η αναιρεσίβλητη επαναφέρει προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης. Από το φάκελο της δικογραφίας προκύπτει ότι, σύμφωνα με την .../31-12-2019 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Εφετείο Λάρισας Δήμητρας Γιαννούλα, την οποία προσκομίζει η καλούσα – αναιρεσίβλητη, η τελευταία επέδωσε στον καθ’ ου η κλήση – αναιρεσείοντα τα δικόγραφα τόσο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης όσο και της ανωτέρω κλήσης, με την από 10.10.2019 πράξη της Προεδρεύουσας του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου για τον ορισμό ως δικασίμου για την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής την 18η.05.2020.
Η υπόθεση δεν συζητήθηκε κατά την ως άνω ημερομηνία, λόγω της συνέχισης αναστολής των δικών ενώπιον των πολιτικών και ποινικών δικαστηρίων, κατά το χρονικό διάστημα από 16.05.2020 μέχρι 31.05.2020, για προληπτικούς λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας έναντι του κορωνοϊού COVID-19, σύμφωνα με το άρθρο τέταρτο της ΥΑ Δ1α/ΓΠ οικ.30340/2020 (ΦΕΚ Β' 185/15-5-2020).
Στη συνέχεια, με την από 07.07.2020 πράξη της Προεδρεύουσας του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου ορίστηκε ως ημερομηνία εκδικάσεως της υποθέσεως η αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης αυτής (10.05.2021), η οποία γνωστοποιήθηκε με ανάρτησή της στην πύλη ψηφιακών υπηρεσιών δικαστηρίων solon.gov.gr, στο site του Αρείου Πάγου www.areiospagos.gr, στη διαδικτυακή πύλη της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων portal.olomeleia.gr και στην Κεντρική Υπηρεσία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με την παρ. 5 της ως άνω διάταξης της προαναφερόμενης υπουργικής απόφασης, χωρίς να απαιτείται κλήτευση των διαδίκων.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, κατά την ανωτέρω δικάσιμο (10.05.2021), ο καθ’ ου η κλήση – αναιρεσείων δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, παρότι, όπως προαναφέρεται, κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα από την επισπεύδουσα τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης αναιρεσίβλητη.
Από το φάκελο της δικογραφίας, εξάλλου, δεν προκύπτει η από τον ως άνω διάδικο παροχή πληρεξουσιότητας, δυνάμει συμβολαιογραφικής πράξεως, στο δικηγόρο Καρδίτσας Νικόλαο Μίστρα, που υπογράφει το αναιρετήριο δικόγραφο, να ασκήσει το εν λόγω ένδικο μέσο και, μάλιστα, απευθείας, παραιτούμενος έτσι σιωπηρά από το δικαίωμα τούτου να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας κατά της προσβαλλόμενης απόφασης του Εφετείου Λάρισας.
[III] Συνεπώς, για τους ανωτέρω λόγους, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει ν’ απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατά τις διατάξεις του άρθρου 577 παρ. 1 και 2 του ίδιου Κώδικα. Μετά ταύτα, ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του νόμιμου και βάσιμου αιτήματός της (άρθρ. 176, 180 παρ.1, 182, 183, 189 παρ.1 και 191 παρ.2 του ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 11.01.2011 (6/25-1-2012) αίτηση του Ι. Κ. του Φ. για αναίρεση της 406/2011 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Ιουνίου 2021.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Ιουλίου 2021.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ