Supreme Court dismisses appeal against hospital staff holiday allowances ruling due to procedural irregularities for absent parties.

Απόφαση 926 / 2013 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 926/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Νοεμβρίου 2012, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΤΕΙ) Λαμίας", που εδρεύει στη Λαμία και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παρασκευουλάκο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Κ. του Δ., κατοίκου …εως και 113) Μ. Σ. του Σ., κατοίκου …. Εκπροσωπήθηκαν όλοι, πλην των 6ου, 12ης, 30ης, 42ης, 43ης, 50ης, 52ης, 57ης, 73ης, 84ου, 85ης, 86ης, 87ης, 92ης, 93ου, 96ης, 99ου, 101ης, 102ης, 103ης, 104ης και 110ης των αναιρεσιβλήτων, που δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Κωνσταντίνου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-12-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 227/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 68/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, όπως αυτή διορθώθηκε με την υπ' αριθμ. 18/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 2-5-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 28-12-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος στη συζήτηση με το τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Σύμφωνα δε με το δεύτερο εδάφιο, που προστέθηκε στην παράγραφο 3 του άνω άρθρου 576 ΚΠολΔ με το άρθρο 62 του Ν. 4139/2013, η διάταξη του οποίου, κατά το άρθρο 98 του ίδιου νόμου, καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις, σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως χωρεί νομίμως, ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Στη προκείμενη περίπτωση, φέρεται προς συζήτηση η από 2-5-007 αίτηση του Ν.Π.Δ.Δ., με την επωνυμία "Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΤΕΙ) Λαμίας", για αναίρεση της αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσας υπ' αριθμ. 68/2006 τελεσίδικης αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας (όπως αυτή διορθώθηκε με την υπ' αριθμ. 18/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου).

Όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, κατά τη σειρά εγγραφής της στο οικείο πινάκιο, το αναιρεσείον εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παρασκευουλάκο και από τους εκατό δεκατρείς (113) συνολικά αναιρεσιβλήτους, οι ενενήντα ένας (91) εξ αυτών εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Κωνσταντίνου.

Οι λοιποί είκοσι δύο (22) αναιρεσίβλητοι και συγκεκριμένα οι 6ος, 12η, 30η, 42η, 43η, 50η, 52η, 57η, 73η, 84ος, 85η, 86η, 87η, 92η, 93ος, 96η, 99ος, 101η, 102η, 103η, 104η και 110η δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ., που επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως, εκθέσεις επιδόσεως υπ' αριθμ…/31-8-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …/12-9-2012 του ίδιου δικαστικού επιμελητή, … /12-9-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …/20-9-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών …, …/20-9-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ευρυτανίας … , …/27-8-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …/13-9-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Τρικάλων …, …/12-9-2012 της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …./5-9-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …/27-8-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας … …/20-9-2012 της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …/14-9-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …./18-9-2012 της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου …, …/21-8-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …/21-8-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …/21-8-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …/24-9-2012 της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Λαμίας …, …/21-8-2012 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας … και …/5-9-2012 του Δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας …, προκύπτει ότι σε κάθε ένα από τους απολειπόμενους αναιρεσιβλήτους 6ο, 12η, 30η, 42η, 43η, 50η, 52η, 57η, 73η, 84ο, 85η, 86η, 87η, 92η, 96η, 101η, 102η, 103η και 110η επιδόθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, αφενός μεν ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από την αίτηση αυτή πράξη, με την οποία ορίστηκε δικάσιμος για τη συζήτησή της η 10-1-2012 (αρχική δικάσιμος) και αφετέρου ακριβές αντίγραφο της υπ' αριθμ.

πρωτ. 318/2-8-2012 Βεβαιώσεως Αναβολής της Γραμματέας του Αρείου Πάγου, με την οποία βεβαιώνεται ότι η συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, που είχε προσδιορισθεί για να δικασθεί στις 10-1-2012, αναβλήθηκε για την δικάσιμο της 20-11-2012 (παρούσα δικάσιμο), καθώς και κλήση προς τους αναιρεσιβλήτους αυτούς για να παραστούν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως κατά τη νέα αυτή μετ' αναβολή δικάσιμο (20-11-2012), κατά την οποία, όμως, όπως ήδη έχει εκτεθεί, δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως (και) ως προς τους εν λόγω αναιρεσιβλήτους, παρά την απουσία τους. Όσον αφορά τον απολειπόμενο 93ο αναιρεσίβλητο (Ν. Τ. του Α.), στην επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από το αναιρεσείον υπ' αριθμ. …/21-8-2012 έκθεση επιδόσεως, ο δικαστικός επιμελητής του Πρωτοδικείου Λαμίας … εκθέτει, ότι μετέβη για να επιδώσει προς τον Ν.

Τ., κάτοικο … οδός …, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και της ως άνω Βεβαιώσεως Αναβολής της Γραμματέας του Αρείου Πάγου και ότι - κατά τη διατύπωση της εκθέσεως - "αφού μετέβηκα στη … και στην …, ύστερα από έλεγχο που έκανα, διαπίστωσα ότι ο Ν. Τ. του Α. έχει αποβιώσει". Όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στο ακροατήριο, δεν εμφανίσθηκαν εκουσίως οι κληρονόμοι του ως άνω φερομένου ως θανόντος αναιρεσιβλήτου.

Εξάλλου, ούτε το αναιρεσείον, ούτε άλλος εκ των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων επικαλείται, ούτε προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας κλήτευση των κληρονόμων του εν λόγω αναιρεσιβλήτου, ούτε υπάρχει στο φάκελο της δικογραφίας σχετική ληξιαρχική πράξη θανάτου αυτού. Επομένως, η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τον 93ο αναιρεσίβλητο Ν.

Τ. (και ως προς τους κληρονόμους του) είναι απαράδεκτη. Περαιτέρω, όσον αφορά τους απολειπόμενους αναιρεσιβλήτους 99ο (Θ. Ρ.) και 104η (Μ. Κ.), από τις μετ' επικλήσεως προσκομιζόμενες από το αναιρεσείον υπ' αριθμ…/11-9- 2012 και …/11-9-2012 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας … προκύπτει, ότι οι αναιρεσίβλητοι αυτοί κλητεύθηκαν ως αγνώστου διαμονής και επιδόθηκε γι' αυτούς ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και της παραπάνω Βεβαιώσεως Αναβολής της Γραμματέας του Αρείου Πάγου στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λαμίας, ενώ η δίκη, συνεπεία της ένδικης αναιρέσεως, ήταν εκκρεμής ενώπιον του Αρείου Πάγου.

Επομένως, λόγω μη τηρήσεως της προβλεπόμενης από τις διατάξεις των άρθρων 135 παρ. 1 και 134 παρ. 1 ΚΠολΔ διαδικασίας κλητεύσεως των αγνώστου διαμονής απολειπομένων αναιρεσιβλήτων 99ου Θ. Ρ. και 104ης Μ. Κ., αφού η επίδοση των προαναφερόμενων εγγράφων δεν έγινε, όπως έπρεπε, στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και ως προς τους αναιρεσιβλήτους αυτούς.

Με τις διατάξεις του άρθρου 19 Ν. 1404/1983 "περί δομής και λειτουργίας των Τ.Ε.Ι." ορίζεται: Α) στις παραγρ. 1 και 2, όπως αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 3 Ν. 1894/1990, ότι για την κάλυψη εκπαιδευτικών αναγκών των Τ.Ε.Ι. μπορεί να ανατίθεται, ύστερα από προκήρυξη, διδακτικό έργο επί ένα ή δύο διδακτικά εξάμηνα, με ωριαία αντιμισθία και με τα προσόντα που προβλέπονται από τις κείμενες διατάξεις για τα τακτικά μέλη του εκπαιδευτικού προσωπικού των αντίστοιχων βαθμίδων.

Οι προσλαμβανόμενοι με ωριαία αντιμισθία δικαιούνται επιδομάτων και αδειών. Β) Στην παράγρ. 6, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 57 παρ. 3 Ν. 2413/1996, ότι με τους όρους του παρόντος άρθρου, που διέπουν την πρόσληψη και την ανάθεση διδακτικού έργου σε Επιστημονικούς ή Εργαστηριακούς Συνεργάτες Τ.Ε.Ι. ή σε Ε.Ε.Μ.

Τ.Ε.Ι. μπορεί να ανατεθεί διδακτικό έργο μέχρι πέντε (5) εβδομαδιαίων ωρών ως υπερωριακή απασχόληση: α) σε υπαλλήλους του Δημοσίου και β) τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 11 παρ. 6 εδ. α' του Ν. 2327/1995 στο μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό και ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό των Τ.Ε.Ι. Εξάλλου, με τις δημοσιευμένες στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως Κ.Υ.Α.

των Υπουργών Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και Οικονομικών α) υπ' αριθμ. 2058140/8971/002/13-9-1996 "καθορισμός αποζημίωσης των Επιστημονικών Συνεργατών...", β) υπ' αριθμ. 2083387/12190/0022/30-12-1996, με την οποία αντικαταστάθηκε η υπό στοιχείο α' Κ.Υ.Α. και γ) υπ' αριθμ. 2082880/11932/0022/9-12-1997, με την οποία αντικαταστάθηκε η υπό στοιχείο β' Κ.Υ.Α., ορίστηκε η ωριαία αντιμισθία των Επιστημονικών Συνεργατών, Εργαστηριακών Συνεργατών, ΕΕΜ και Ειδικών Συνεργατών που προσλαμβάνονται στα Τ.Ε.Ι.

για την εκτέλεση διδακτικού έργου με τους όρους του άρθρου 19 Ν. 1404/1983, επί πλέον δε και ότι αυτοί δικαιούνται τα επιδόματα εορτών, κανονική άδεια και επίδομα αδείας, σύμφωνα με όσα ισχύουν κάθε φορά για τους μόνιμους διοικητικούς υπαλλήλους. Με τις υπό στοιχεία α' και γ' ως άνω Κ.Υ.Α. ορίστηκε επίσης ότι οι υπάλληλοι του Δημοσίου και τα τακτικά μέλη Ε.Π.

και Ε.Ε.Π., στους οποίους ανατίθεται ως υπερωρία διδακτικό έργο, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 19 του Ν. 1404/1983, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 57 του Ν. 2413/1996, λαμβάνουν την ωριαία αποζημίωση που προβλέπεται, κατά περίπτωση, για τους Επιστημονικούς ή Εργαστηριακούς Συνεργάτες ή Ε.Ε.Μ. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι υπό τις αναφερόμενες προϋποθέσεις μπορεί να ανατίθεται διδακτικό έργο για την κάλυψη εκπαιδευτικών αναγκών των Τ.Ε.Ι.

σε Επιστημονικούς Συνεργάτες, Εργαστηριακούς Συνεργάτες ή Ε.Ε.Μ. με ωριαία αντιμισθία, οπότε αυτοί δικαιούνται και τα επιδόματα εορτών, κανονική άδεια και επίδομα αδείας, ενώ οι υπάλληλοι του Δημοσίου και το μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό και ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό των Τ.Ε.Ι. για το αντίστοιχο διδακτικό έργο, που μπορεί να τους ανατεθεί (μόνο) ως υπερωριακή απασχόληση, λαμβάνουν (μόνο) την ωριαία αποζημίωση που προβλέπεται κατά περίπτωση για τους Επιστημονικούς Συνεργάτες ή τους Εργαστηριακούς Συνεργάτες ή Ε.Ε.Μ.

Στη προκείμενη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας, δικάζοντας έφεση του αναιρεσείοντος - εναγομένου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Λαμίας κατά της υπ' αριθμ. 227/2004 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Λαμίας, με την οποία έγινε δεκτή στο σύνολό της η από 21-12-2003 αγωγή των αναιρεσιβλήτων, δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, τα εξής:

Το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (Τ.Ε.Ι.) Λαμίας, που λειτουργεί με την μορφή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, προσλάμβανε τους αναιρεσίβλητους με διαδοχικές συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου και συγκεκριμένα ενός διδακτικού έτους, από 24-9-1999 έως και 28-6-2002, η δε εργασία που παρείχαν αυτοί στο αναιρεσείον συνίστατο στη διδασκαλία μαθημάτων, στη φροντιστηριακή και εργαστηριακή άσκηση των σπουδαστών, καθώς και στην επίβλεψη εκπόνησης πτυχιακών εργασιών.

Για την εργασία τους αυτή οι αναιρεσίβλητοι αμείβονταν με ωριαία αντιμισθία, την οποία καθόριζε η υπ' αριθμ. 2082880/11932/0022/9-12-1997 Κ.Υ.Α., με την οποία αντικαταστάθηκε η υπ' αριθμ. 2083387/12190/0022/30-12-1996 Κ.Υ.Α., κατ' εφαρμογή του άρθρου 19 παρ. 10 εδ. γ' του Ν. 1404/1983, όπως ισχύει σήμερα. Στη συνέχεια το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε ότι το αναιρεσείον ισχυρίσθηκε με την έφεσή του ότι οι αναιρεσίβλητοι είναι μόνιμοι υπάλληλοι του Δημοσίου και συγκεκριμένα άλλου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, και ότι ως εκ τούτου δεν δικαιούνται επιδομάτων εορτών, αδείας και αποζημίωσης αδείας, αλλά μόνο αμοιβή για υπερωριακή απασχόληση, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 19 του Ν. 1404/1983, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 57 του Ν. 2413/1996.

Όπως, όμως, προκύπτει - δέχθηκε ακολούθως το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας - από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα αντίγραφα των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι συνομολογούν ότι ήταν υπάλληλοι του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, αυτοί δεν παρείχαν στο αναιρεσείον εργασία υπερωριακού χαρακτήρα, καθόσον είχαν συνάψει με το τελευταίο ξεχωριστές συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου, ορισμένου χρόνου, με ωριαία αντιμισθία, εντελώς ανεξάρτητες από την ιδιότητά τους ως δημοσίων υπαλλήλων.

Επομένως - κατέληξε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας - δικαιούνται οι αναιρεσίβλητοι τα επιδόματα εορτών, κανονική άδεια και το επίδομα αδείας. Με την κρίση του αυτή το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας, σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν στην μείζονα σκέψη, δεν παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, τις παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις.

Συνεπώς, ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, από το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος (ΑΠ 517/2004).

Κατ' ακολουθίαν όλων των παραπάνω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, που ηττήθηκε, στη δικαστική δαπάνη των ενενήντα ένα (91) παρισταμένων και ως εκ τούτου κατ' αντιμωλίαν δικαζομένων αναιρεσιβλήτων - που κατέθεσαν και προτάσεις - κατά το σχετικό αίτημα αυτών (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ). Ζήτημα επιδικάσεως ή μη δικαστικής δαπάνης υπέρ των λοιπών μη εμφανισθέντων αναιρεσιβλήτων (πλην του 93ου Ν. Τ., του 99ου Θ. Ρ. και της 104ης Μ. Κ.) δεν τίθεται, διότι αυτοί, λόγω της ερημοδικίας τους, δεν υπέβαλαν σχετικό αίτημα, ούτε άλλωστε, ως ερημοδικασθέντες υποβλήθηκαν σε έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτή τη συζήτηση της από 2-5-2007 αιτήσεως του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΤΕΙ) Λαμίας", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 68/2006 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λαμίας (όπως διορθώθηκε με την υπ' αριθμ. 18/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου), ως προς τους αναιρεσιβλήτους 93ο Ν. Τ., 99ο Θ. Ρ. και 104η Μ. Κ.

Απορρίπτει την ως άνω αίτηση αναιρέσεως ως προς όλους τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των ενενήντα ένα (91) παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Φεβρουαρίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαΐου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ