Supreme Court dismisses appeal on jurisdictional grounds, ruling tourism contracts are private law.

Απόφαση 920 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 920/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη και Μαρία Κουβίδου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Ιανουαρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ - ΕΟΤ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο. Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Μουντζουρώνη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/9/2009 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3865/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4384/2014 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των ανωτέρω αποφάσεων ζήτησε το αναιρεσείον με την από 4/5/2015 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 737/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου που διέταξε την επανάληψη της συζήτησης της αιτήσεως αναιρέσεως για τους λόγους που αναφέρει στο σκεπτικό. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση η αναιρεσίβλητη με την από 10/11/2017 κλήση της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Κουβίδου, ανέγνωσε την από 30/12/2015 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου, τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Πηνελόπης Ζωντανού, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I) Από τις διατάξεις των άρθρων 552 και 553 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι, αν η υπόθεση εξετασθεί και στους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας και γίνει τυπικά δεκτή η έφεση, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η εφετειακή απόφαση. Και τούτο γιατί, αν η έφεση γίνει δεκτή, η πρωτόδικη απόφαση εξαφανίζεται κατά το μέρος που έχει εκκληθεί, ενώ αν απορριφθεί η έφεση, η πρωτόδικη απόφαση κατά το ίδιο μέρος επικυρώνεται και ενσωματώνεται στην εφετειακή.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 524 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ., σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται. Η απόρριψη της έφεσης λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος, γίνεται κατ' ουσίαν και όχι κατά τύπους. Γιατί, παρόλο που στην πραγματικότητα οι λόγοι της έφεσης δεν εξετάζονται ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητά τους, θεωρείται, κατά πλάσμα του νόμου, ότι είναι αβάσιμοι και για την αιτία αυτή πάντοτε απορριπτέοι, αφού δεν δίδεται στο δικαστήριο η δυνατότητα έκδοσης αντίθετης απόφασης περί παραδοχής τους.

Επομένως, εάν η ασκηθείσα έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης απορριφθεί, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναίρεσης είναι μόνον η (μη υποκείμενη πλέον σε ανακοπή ερημοδικίας) απόφαση του Εφετείου, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη. Έτσι δε τα τυχόν σφάλματα της απόφασης του πρώτου βαθμού, αφού επικυρώνονται από το Εφετείο κατά το μέρος που εξεκλήθη, μπορούν να προταθούν με την άσκηση αναίρεσης ως σφάλματα της δευτεροβάθμιας απόφασης, εφόσον συνιστούν και αναιρετικούς λόγους, παραδεκτώς προβαλλόμενους (ΑΠ 1571/2012).

Σε περίπτωση δε που με την αίτηση αναίρεσης συμπροσβάλλεται και η ενσωματωθείσα στην εφετειακή πρωτόδικη απόφαση, τότε η αίτηση κατά το μέρος αυτό είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη (ΑΠ 365/2012).

Με την από 10-11-2017 κλήση της αναιρεσίβλητης επαναφέρεται για συζήτηση η από 4-5-2015 αίτηση αναίρεσης ,κατά της 4384/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών ,που εκδόθηκε ερήμην του αναιρεσείοντος και της 3865/2011 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, μετά την έκδοση της 737/2017 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου, με επιμέλεια οποιουδήποτε των διαδίκων,προσκομιστεί πιστοποιητικό το αρμόδιου γραμματέα περί μη άσκησης ανακοπής ερημοδικίας κατά της προαναφερόμενης εφετειακής απόφασης. Με την τελευταία αυτή απόφαση, το ανωτέρω Δικαστήριο απέρριψε, λόγω της ερημοδικίας του αναιρεσείοντος-εκκαλούντος, την από 10-11-2011 έφεσή του κατά της 3865/2011 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη η από 17-9-2009 αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά του αναιρεσείοντος.

Υπό τα ως άνω εκτιθέμενα, η ένδικη αίτηση αναίρεσης, που ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι παραδεκτή κατά το μέρος που στρέφεται κατά της 4384/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών (άρθρα 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι από το 542/2017 πιστοποιητικό του Εφετείου Αθηνών,προκύπτει ότι το αναιρεσείον, δεν έχει ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας κατά της εφετειακής απόφασης, εντός της νόμιμης προθεσμίας των δεκαπέντε ημερών από την επίδοση της τελευταίας στις 14-3-2015 (άρθρο 503 παρ 1 ΚΠολΔ ) και επομένως ήταν τελεσίδικη στις 4-5-2015, που ασκήθηκε η αίτηση αναίρεσης.

Κατά το μέρος όμως που ζητείται η αναίρεση και της συμπροσβαλλομένης ως άνω οριστικής απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, η οποία, με την κατ' ουσία απόρριψη της ασκηθείσας από το αναιρεσείον έφεσης, ενσωματώθηκε στην 4384/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη. Η αναιρεσίβλητη που επισπεύδει την παρούσα επαναλαμβανόμενη συζήτηση, κλήτευσε νομότυπα και εμπρόθεσμα,κατ' άρθρο 254 παρ 2 ΚΠολΔ το αναιρεσείον (βλ .

την …09Γ/22-2-2018 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών Π. Ν.), πλην όμως το τελευταίο δεν εμφανίστηκε, ούτε κατέθεσε δήλωση κατ άρθρο 242παρ 2 ΚΠολΔ, ενώ είχε εκπροσωπηθεί με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του και είχε καταθέσει προτάσεις κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης στις 11-1- 2016,μετά την οποία εκδόθηκε η διατάσσουσα την επανάληψη της συζήτησης προαναφερόμενη απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου.

Συνεπώς το αναιρεσείον δικάζεται κατ αντιμωλίαν,καθόσον η παρούσα συζήτηση θεωρείται συνέχεια της προηγούμενης (άρθρο 254 παρ 1 ΚΠολΔ).

II) Η υπέρβαση από τα πολιτικά δικαστήρια της δικαιοδοσίας τους ιδρύει το λόγο αναίρεσης από τη διάταξη του άρθρ. 559 αριθ. 4 ΚΠολΔ, κατά την έννοια της οποίας υφίσταται υπέρβαση δικαιοδοσίας και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν τα πολιτικά δικαστήρια επιλαμβάνονται υπόθεσης, η οποία κατά το νόμο ανήκει στη δικαιοδοσία άλλου δικαστηρίου, ποινικού, ή διοικητικού, ή στη δικαιοδοσία διοικητικής αρχής (Ολ.

ΑΠ 5/1995). Ο δε σχετικός με το λόγο αυτό ισχυρισμός αφορά τη δημόσια τάξη και συνεπώς παραδεκτά κατά το άρθρ. 562 παρ. 2 γ ΚΠολΔ προτείνεται για πρώτη φορά και στον Άρειο Πάγο (Ολ. ΑΠ 2Θ/20Θ8, ΑΠ 1983/2009), ενώ κατ' άρθρο 562 παρ. 4 του ίδιου κώδικα, μπορεί να ληφθεί υπόψη και αυτεπαγγέλτως, ύστερα από πρόταση του Εισηγητή (ΑΠ 87/2013).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 94 παρ. 1 του Συντάγματος, όπως ίσχυε πριν από την αναθεώρηση του έτους 2001,αλλά ισχύει και μετά από αυτήν, η εκδίκαση των διοικητικών διαφορών ουσίας ανήκει στα υφιστάμενα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, από τις διαφορές δε αυτές,όσες δεν είχαν υπαχθεί στα δικαστήρια αυτά επιβαλλόταν να υπαχθούν υποχρεωτικά στη δικαιοδοσία τους εντός της οριζόμενης προθεσμίας των πέντε ετών, που μπορούσε να παρατείνεται με νόμο.

Σε εκτέλεση της συνταγματικής αυτής διάταξης εκδόθηκε ο νόμος 1406/1983,με το άρθρο 1 παρ 2 του οποίου, υπήχθησαν στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, μεταξύ άλλων, και οι διαφορές που αναφύονται κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας των διοικητικών συμβάσεων (εδ .ι), δηλαδή αυτές που προέρχονται από διοικητική σύμβαση και ανάγονται στο κύρος, στην ερμηνεία και στην εκτέλεσή της ή σε οποιασδήποτε παρεπόμενη από τη σύμβαση αυτή αξίωση.

Ειδικότερα, η σύμβαση είναι διοικητική, αν ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη είναι το Ελληνικό Δημόσιο ή νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και με τη σύναψή της επιδιώκεται η ικανοποίηση σκοπού, τον οποίο ο νόμος ανάγει σε δημόσιο, το δε Ελληνικό Δημόσιο ή το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, προς εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού, βρίσκεται, βάσει του κανονιστικού καθεστώτος που διέπει τη σύμβαση, ή βάσει ρητρών κανονιστικής ισχύος, που έχουν περιληφθεί στη σύμβαση και αποκλίνουν από το κοινό δίκαιο, σε υπερέχουσα θέση απέναντι στο αντισυμβαλλόμενο μέρος, δηλαδή σε θέση που δεν προσιδιάζει στο συμβατικό δεσμό που ρυθμίζουν οι διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου (ΑΕΔ 28/2Θ11,ΑΕΔ 21/2009, ΑΕΔ 18/2009) .

Έτσι συμβάσεις, οι οποίες δεν συγκεντρώνουν σωρευτικά τα γνωρίσματα αυτά, είναι ιδιωτικού δικαίου και οι διαφορές που απορρέουν από αυτές υπάγονται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων (ΑΠ 1284/2015, ΑΠ 1523/2013, ΑΠ 901/2011, ΑΠ 1671/2008). Με τις διατάξεις των άρθρων 1 και 2 του Α.Ν. 1565/1950, όπως αυτός, μετά την συμπλήρωση και τροποποίησή του, κυρώθηκε με το Ν. 1624/1951 και συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε με το Ν. 4109/1960, ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (EOT) αποτελεί νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ), που λειτουργεί υπό την εποπτεία του Κράτους, με σκοπό την οργάνωση και προαγωγή του τουρισμού στην Ελλάδα (ΑΠ 718/2011).

III) Με το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης το αναιρεσείον ΝΠΔΔ προσάπτει στο Εφετείο την προβλεπόμενη από το άρθρου 559 αρ. 4 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια, και συγκεκριμένα, ότι η απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, η οποία ενσωματώνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου, δεν απέρριψε ως απαράδεκτη την ασκηθείσα εναντίον του από την ήδη αναιρεσίβλητη αγωγή, παρά την έλλειψη δικαιοδοσίας των Πολιτικών Δικαστηρίων προς εκδίκαση της ένδικης διαφοράς, η οποία είναι διοικητικής φύσης .

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά της δίκης έγγραφα, προκύπτουν τα ακόλουθα: Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη εταιρεία εξέθετε στην αγωγή της ότι, δυνάμει των από 29-9-2008, 20-10-2008 και 28-11-2008 συμβάσεων έργου, που συνήψε με το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ (EOT)", ανέλαβε την εκτέλεση για λογαριασμό αυτού των περιγραφομένων σ' αυτή διαφημιστικών έργων, ότι η αμοιβή της συμφωνήθηκε, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, σε 14.994 ευρώ, 33.650 ευρώ και 37485 ευρώ αντίστοιχα και ότι, μολονότι αυτή εκτέλεσε προσηκόντως τα έργα και παρέδωσε αυτά στο εναγόμενο, το τελευταίο δεν της κατέβαλε την συμφωνηθείσα αμοιβή, συνολικού ύψους 92.522,5 ευρώ, για την πληρωμή της οποίας εκδόθηκαν και τα αναφερόμενα στην αγωγή τιμολόγια παροχής υπηρεσιών.

Ζήτησε δε να υποχρεωθεί το εναγόμενο να της καταβάλει το προαναφερόμενο ποσό, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την απόφασή του, που ενσωματώθηκε στην προσβαλλομένη Εφετειακή απόφαση, δέχθηκε ως αποδειχθέντα τα εξής: "Η ενάγουσα εταιρεία (αναιρεσίβλητη) έχει αντικείμενο δραστηριότητας τον τομέα μελέτης, κατάρτισης, σχεδιασμού προγραμμάτων διαφημιστικών μέσων, εκδόσεων και πωλήσεων.

Αυτή στο πλαίσιο της ανωτέρω εμπορικής δραστηριότητάς της κατήρτισε στην Αθήνα με το εναγόμενο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (αναιρεσείον), στο οποίο έχει ανατεθεί εν γένει η προώθηση της τουριστικής ανάπτυξης της χώρας τρεις συμβάσεις έργου. Ειδικότερα: α) με την από 29-09-2008 σύμβαση έργου, που καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων μερών, ανατέθηκε από το εναγόμενο, κατόπιν απευθείας ανάθεσης ύστερα από τρεις προσφορές, στην ενάγουσα να εκπονήσει μελέτη ανταγωνισμού:

έρευνα διαφημιστικής προβολής ανταγωνιστικών χώρων, σύγκριση με διαφημιστική καμπάνια Ελλάδας, συμπεράσματα- προτάσεις, αντί αμοιβής συνολικού ποσού 14.994,00 ευρώ συμπεριλαμβανομένου και ΦΠΑ 19%, που θα καταβαλλόταν στην ανάδοχο μετά την παράδοση του έργου και μετά την υποβολή στο εναγόμενο του τιμολογίου, που θα εξέδιδε η πρώτη και το οποίο θα πιστωνόταν για χρονικό διάστημα τριάντα ημερών μετά την έκδοσή του και με την παρέλευση του ως άνω χρονικού διαστήματος θα καθίστατο αυτό απαιτητό, β) με την από 20-10-2008 σύμβαση έργου, που καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων μερών, ανατέθηκε από το εναγόμενο, κατόπιν πρόχειρου μειοδοτικού διαγωνισμού, στην ενάγουσα η εκπόνηση δημιουργικής ιδέας (concept) σκηνοθεσίας, σχεδίασης εικαστικών περιπτέρου Ε.Ο.Τ.

καθώς και επιμέλειας κατασκευή ς-λειτουργίας περιπτέρου στο πλαίσιο της έκθεσης ….. 2008", που θα πραγματοποιείτο στην …. από την 30-10-2008 μέχρι και την 2- 11-2008, αντί αμοιβής συνολικού ποσού 33.650,00 ευρώ πλέον ΦΠΑ 19%, που θα καταβαλλόταν στην ανάδοχο μετά την παράδοση του έργου και μετά την υποβολή στο εναγόμενο του τιμολογίου, που θα εξέδιδε η πρώτη και το οποίο θα πιστωνόταν για χρονικό διάστημα εξήντα ημερών μετά την έκδοσή του και με την παρέλευση του ως άνω χρονικού διαστήματος θα καθίστατο αυτό απαιτητό, γ) με την από 28-11-2008 σύμβαση έργου, που καταρτίστηκε μεταξύ των διαδίκων μερών, ανατέθηκε από το εναγόμενο, κατόπιν πρόχειρου διαγωνισμού, στην ενάγουσα η εκτύπωση 1000 αντιτύπων λευκώματος με τίτλο "Made in Greece", ειδικά για τις ανάγκες της ομώνυμης έκθεσης στο Ευρωκοινοβούλιο Βρυξελλών (Δεκ. 2008) και με θεματολογία τις ταινίες του διεθνούς κινηματογράφου που γυρίστηκαν στην Ελλάδα από το 1935 έως και σήμερα, αντί αμοιβής συνολικού ποσού 37.485,00 ευρώ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ 19%, που θα καταβαλλόταν στην ανάδοχο μετά την παράδοση του έργου και μετά την υποβολή στο εναγόμενο του τιμολογίου, που θα εξέδιδε η πρώτη και το οποίο θα πιστωνόταν για χρονικό διάστημα τριάντα ημερών μετά την έκδοσή του και με την παρέλευση του ως άνω χρονικού διαστήματος θα καθίστατο αυτό απαιτητό.

Περαιτέρω, η ενάγουσα-ανάδοχος εκτέλεσε όλες τις συμβατικές της υποχρεώσεις εμπρόθεσμα και προσηκόντως και εξέδωσε τα υπ' αριθ. ...29/30-09-2008, ….66/02-02-2009 και ...05/31-12-2008 τιμολόγια προς το εναγόμενο. Το δε εναγόμενο αν και παρέλαβε τα ανωτέρω εκτελεσθέντα έργα ανεπιφύλακτα, δεν κατέβαλε τις συμφωνηθείσες αμοιβές, τις οποίες εξακολουθεί να τις οφείλει, όπως συνομολογεί και το ίδιο.

Επομένως, σύμφωνα με τα ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αγωγή ως ουσία βάσιμη και να υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό οφειλόμενο ποσό των 92.522,50 ευρώ, νομιμότοκα με την επίδοση της παρούσας αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση".

IV) Με βάση όσα εκτίθενται στην αγωγή αλλά και όσα δέχθηκε η πρωτόδικη απόφαση, οι ως άνω συμβάσεις δεν έχουν διοικητικό χαρακτήρα, διότι αποβλέπουν μεν στην εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος, ο οποίος συνίσταται στην προαγωγή του τουρισμού στην Ελλάδα, πλην όμως σε αυτές δεν περιλαμβάνονται ρήτρες αποκλίνουσες του κοινού δικαίου, οι οποίες να προσδίδουν στο αναιρεσείον ΝΠΔΔ υπερέχουσα θέση έναντι της αντισυμβαλλόμενης του αναιρεσίβλητης εταιρίας. Το γεγονός ότι,κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος προβλεπόταν η εμπρόθεσμη παραλαβή των έργων από επιτροπή παραλαβής,καθώς και η θεώρηση των χρηματικών ενταλμάτων από τον Επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου στον EOT, δεν αρκούν να καταστήσουν διοικητική την ένδικη διαφορά, εφ όσον κατά τα λοιπά η υποκείμενη σχέση δεν εμφανίζει στοιχεία υπεροχής του EOT έναντι της αναιρεσίβλητης.

Συνεπώς, οι προαναφερθείσες συμβάσεις είναι ιδιωτικού δικαίου και όχι διοικητικές και, ως εκ τούτου, η ένδικη διαφορά, που έχει ως αιτία αξιώσεις προερχόμενες από τις συμβάσεις αυτές, υπάγεται στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, κατά το άρθρο 94 παρ. 2 του Συντάγματος. Ενόψει αυτών, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που απέρριψε την προβληθείσα από το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον ένσταση περί έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δεχόμενο ότι τα Πολιτικά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία προς εκδίκαση της διαφοράς, ορθά έκρινε και δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις και όσα αντίθετα υποστηρίζονται με το μοναδικό λόγο αναίρεσης, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 4 Κ.Πολ.Δ, είναι αβάσιμα.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικαστεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, αφού υποβάλλεται το σχετικό νόμιμο αίτημα (άρθρα 176, 183, 189, 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ), τα οποία δεν θα επιβληθούν μειωμένα, καθότι η νομική υποστήριξη του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. στο παρόν Δικαστήριο δεν διεξήχθη από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, όπως ορίζεται στη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1, 3 του Ν. 3693/1957 (ΑΠ 1382/2017, ΑΠ 589/2015).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4.5.2015 αίτηση του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ - ΕΟΤ" για αναίρεση της 4384/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και της 3865/2011 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Μαρτίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Ιουλίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ