Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling evidence assessment errors are not grounds for cassation.

Απόφαση 914 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 914/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛΜΑ ΑΤΕΡΜΩΝ Ανώνυμη Διαφημιστική Εμπορική και Κατασκευαστική Εταιρεία", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Γκιουγκή, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: ........., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κων/νο Χρυσικόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-11-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2033/2004 του ίδιου Δικαστηρίου, 1874/2006 μη οριστική και 6993/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20-12-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μάριος - Φώτιος Χατζηπανταζής, διάβασε την από 24-1-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, ως πράγματα, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, τα οποία έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και των οποίων η μη λήψη υπόψη, αν και προτάθηκαν, ή λήψη υπόψη, αν και δεν προτάθηκαν, ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, θεωρούνται οι ισχυρισμοί, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος, δικονομικού ή ουσιαστικού, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο, όχι δε και οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής ή της ενστάσεως, ούτε οι ισχυρισμοί, που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων (Ολ.

ΑΠ 11/1996). Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση για λήψη υπόψη του ασκούντος ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και μη προταθέντος ισχυρισμού, κατά τον οποίο ο αναφερόμενος τραυματισμός του αναιρεσιβλήτου οφείλεται σε αμέλεια των νομίμων εκπροσώπων αυτής, που συνίσταται στο ότι, ενώ προσέλαβαν αυτόν ως ηλεκτρονικό τεχνίτη επικοινωνιών για τη συντήρηση και τον έλεγχο των μηχανημάτων, που είχε εγκαταστήσει η ίδια στους σταθμούς του ΗΣΑΠ, στη συνέχεια τον υποχρέωσαν, παρά τις διαμαρτυρίες του, να απασχολείται στη μεταφορά υπέρβαρων αντικειμένων, όπως ήταν τα "πάνελ", που έπρεπε να αποξηλωθούν και να μεταφερθούν στις αποθήκες της.

Ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί συμπέρασμα του Εφετείου, που συνάγεται από την εκτίμηση των αποδείξεων. Επομένως, ο ανωτέρω λόγος της αναιρέσεως είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ.9 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, εκτός των άλλων περιπτώσεων, αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε. Ως "αίτηση" νοείται αυτή, που αποτελεί κεφάλαιο της δίκης, δηλαδή το αίτημα ή η βάση αγωγής, ανταγωγής, κυρίας ή αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, ενδίκου μέσου, αντεφέσεως, ανακοπής ή τριτανακοπής, ενώ ο όρος "επιδίκασε" σημαίνει ότι το δικαστήριο αποφάσισε επί αιτήματος, έστω και με αναγνωριστική διάταξη.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αποτελεί κύρωση της διαθετικής αρχής (άρθρο 106 ΚΠολΔ), κατά την οποία το δικαστήριο ενεργεί μόνο ύστερα από αίτηση διαδίκου και αποφασίζει με βάση τους πραγματικούς ισχυρισμούς, που προτείνουν και αποδεικνύουν οι διάδικοι και τις αιτήσεις, που υποβάλλουν, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά.

Με το δεύτερο λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια, στην οποία φέρεται ότι υπέπεσε το Εφετείο με το να επιδικάσει κάτι που δεν ζητήθηκε και συγκεκριμένα, το ποσό των 25.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση του αναιρεσιβλήτου, λόγω ηθικής βλάβης, που υπέστη συνεπεία του οφειλομένου σε αμέλεια των νομίμων εκπροσώπων της αναιρεσείουσας τραυματισμού του, ενώ, κατά την αγωγή, ο εν λόγω τραυματισμός του οφείλεται σε ενδεχόμενο δόλο αυτών.

Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος, αφού, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της ένδικης αγωγής, ο αναιρεσίβλητος υπέβαλε το εν λόγω αίτημα και ζήτησε την επιδίκαση σ' αυτόν του ως άνω ποσού, ως χρηματική ικανοποίησή του, για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, που υπέστη συνεπεία του τραυματισμού του, η δε αμέλεια των νομίμων εκπροσώπων της αναιρεσείουσας, που έχει συναχθεί από την εκτίμηση των αποδείξεων, αποτελεί έλασσον του ενδεχόμενου δόλου και στο μείζον περιέχεται το έλασσον.

Επειδή, η εκτίμηση των αποδείξεων, που έγινε από το δικαστήριο της ουσίας με την προσβαλλόμενη απόφασή του δεν υπόκειται στον έλεγχο του Ακυρωτικού (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) και συνεπώς, ο Άρειος Πάγος δεν δικαιούται, ελέγχοντας το περιεχόμενο των διαδικαστικών εγγράφων, να προβεί σε επανεκτίμηση των αποδείξεων. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο, κατά το πρώτο μέρος του, λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια, ότι το Εφετείο κατά κακή εκτίμηση των αποδείξεων δέχθηκε κατά ένα μέρος την αγωγή, ως ουσιαστικά βάσιμη, ενώ από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε αφ' ενός μεν ότι τα αναφερόμενα παθολογικά ευρήματα για την πάθηση της σπονδυλικής στήλης του αναιρεσιβλήτου κατά το χρονικό διάστημα από 26.2.2002 έως 26.2.2005 οφείλονται στον τραυματισμό αυτού της 26.2.2002, αφ' ετέρου δε ότι η αναιρεσείουσα ευθύνεται για την εν λόγω πάθησή του και την εντεύθεν ανικανότητά του προς εργασία κατά το χρονικό αυτό διάστημα. Ο ανωτέρω λόγος της αναιρέσεως είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1β ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύεται μόνο όταν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνα δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτόν των πραγματικών περιστατικών, που αποτέλεσαν τις παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, όταν δηλαδή το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει διδάγματα της κοινής πείρας για να ανεύρει με βάση αυτά την αληθή έννοια κανόνα δικαίου ή να υπαγάγει τα πραγματικά γεγονότα της διαφοράς στον κανόνα αυτό.

Ο ανωτέρω λόγος δεν δημιουργείται όταν έγινε χρήση των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την εκτίμηση από το δικαστήριο των αποδείξεων ή την ερμηνεία δικαιοπραξίας, ούτε όταν χρησιμεύουν προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Με τον τρίτο, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμός 1β ΚΠολΔ αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της παραβάσεως του διδάγματος της κοινής πείρας, ότι κανένας ορθοπεδικός ιατρός δεν αποφαίνεται επί ψυχωτικών διαταραχών, ούτε προσδιορίζει με συγκεκριμένη ημερομηνία τη διακρίβωση τραυματισμού οποιουδήποτε προσώπου μετά πάροδο τεσσάρων ετών.

Με το περιεχόμενο όμως αυτό ο ανωτέρω λόγος της αναιρέσεως είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί, διότι το παρατιθέμενο συμπέρασμα δεν έχει χαρακτήρα διδάγματος κοινής πείρας με την προαναφερόμενη έννοια και δεν χρησιμοποιήθηκε κατά την ερμηνεία κανόνα δικαίου ή την υπαγωγή στον ίδιο πραγματικών γεγονότων, αλλά χρησιμοποιήθηκε απλώς κατά την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, που αποτελούνται από τις καταθέσεις των νομίμως εξετασθέντων ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου μαρτύρων των διαδίκων, τις αναφερόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων αυτών, την έκθεση ιατρικής πραγματογνωμοσύνης και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 20.12.2006 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΛΜΑ ΑΤΕΡΜΩΝ Α.Ε." για αναίρεση της υπ' αριθ. 6993/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 6 Μαΐου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ