Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment on municipal contract dispute regarding unpaid services.

Απόφαση 910 / 2021 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 910/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου - Εισηγήτρια, Μυρσίνη Παπαχίου και Ιωάννη Δουρουκλάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Δεκεμβρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος – καλούντος: Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνος, νομίμως εκπροσωπουμένου υπό του Δημάρχου του κ. Ι. Β., που κατοικοεδρεύει στη Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής, όπως μετονομάσθηκε ο Δήμος Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνος, ως καθολικού διαδόχου του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας Αττικής και τούτου ως καθολικού διαδόχου του δημοτικού Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «Ενιαίος Φορέας Δράσεων Πολιτισμού Αθλητισμού Περιβάλλοντος Αλληλεγγύης Κοινωνικής Προστασίας και Παιδείας Δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνος» και τούτου ως καθολικού διαδόχου του δημοτικού Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «Φιλαρμονική Δήμου Ν. Φιλ/φειας». Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ζαμπέτα Δρόσου, η οποία ανακάλεσε την από 08.12.2020 δήλωση για παράσταση με το άρθρο 242 παρ.2 του ΚΠολΔ και παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων – καθ’ ών η κλήση: 1) Γ. Σ. του Ι., κατοίκου ... Αττικής και 2) Α. Ρ. του Ν., κατοίκου ... Αττικής. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπυρίδωνα Χέλμη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 09.04.2013 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Νέας Ιωνίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2/2015 του ίδιου Δικαστηρίου, η οποία διορθώθηκε με την 134/2015 του Ειρηνοδικείου Νέας Ιωνίας και 7390/2019 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16.08.2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[I] Από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι οι ενάγοντες ήδη αναιρεσίβλητοι άσκησαν την από 09.04.2013 αγωγή κατά του εναγομενου ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Ενιαίος Φορέας Δράσεων Πολιτισμού Αθλητισμού Περιβάλλοντος Αλληλεγγύης Κοινωνικής Προστασίας και Παιδείας Δήμου Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνος», του οποίου καθολικός διάδοχος τυγχάνει ο αναιρεσείων Δήμος Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνος, ζητώντας να υποχρεωθεί να καταβάλει εις έκαστον τα αναφερόμενα στην αγωγή χρηματικά ποσά για την παροχή υπηρεσιών που αυτοί προσέφεραν ως μουσικοί πνευστών οργάνων στο ΝΠΔΔ «ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΟΤΕΤΖΑΓΙΑΣ», στη θέση του οποίου ως καθολικός διάδοχος υπεισήλθε ο εναγόμενος, στο πλαίσιο των διαδοχικών συμβάσεων έργου που κατάρτισαν μεταξύ τους, κατά τα διαλαμβανόμενα στην αγωγή.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Ειρηνοδικείο Ν.Ιωνίας) δέχθηκε την αγωγή ως νόμιμη και κατ’ ουσίαν βάσιμη με την 2/2015 απόφασή του που διορθώθηκε με την 134/2015 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου. Κατά της άνω αποφάσεως ο καθολικός διάδοχος του αρχικώς εναγόμενου (ήδη αναιρεσείων) άσκησε έφεση. Το Μονομελές Πρωτοδικείο (δικάζον ως Εφετείο), με την 7390/2019 απόφασή του δέχθηκε την έφεση ως προς τον πρώτο εφεσίβλητο – ενάγοντα και αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση ως προς αυτόν, δέχθηκε την αγωγή κατά ένα μέρος κατ’ ουσίαν κατά παραδοχή της σχετικής περί εξοφλήσεως ενστάσεως του εναγόμενου.

Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως ασκήθηκε η ενταύθα ερευνώμενη κατά τους διαλαμβανόμενους λόγους της από 16.08.2019 αίτηση αναιρέσεως που επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 11.05.2020 κλήση του αναιρεσείοντος κατόπιν ματαιώσεως στη δικάσιμο της 11.05.2020.

Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στην παρούσα δικάσιμο οι αναιρεσίβλητοι –ενάγοντες δεν παραστάθηκαν προσηκόντως, καθόσον όπως προκύπτει από τα οικεία πρακτικά, ο δικηγόρος τους Σπυρίδων Χέλμης που κατέθεσε προτάσεις και δήλωσε στο ακροατήριο ότι τους εκπροσωπεί, δεν προσκόμισε σχετικό πληρεξούσιο.

Συνεπώς οι τελευταίοι που κλήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα (βλ. ..., .../29-5-2020 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Κοττικιά Χαράλαμπου) θα δικαστούν ερήμην, ωστόσο η συζήτηση της υπόθεσης θα προχωρήσει σα να ήταν αυτοί παρόντες (άρθρο 576 αρ.1KΠολΔ).

[II] Από το συνδυασμό των άρθρων 238, 241 ν. 3463/2006, 1 παρ. 1 και 2, 103 παρ.1, 225, 238 ν. 3852/2010, 14 ν. 2190/1994 όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το άρθρο 1 ν.3812/2009, 40, 41 Ν.Δ. 496/1974, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού και οι πάσης φύσεως επιχειρήσεις τους ανήκουν στο Μητρώο φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, οι δήμοι (στους οποίους συγκαταλέγεται και ο εδώ αναιρεσείων) αποτελούν τον πρώτο βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης είναι αυτοδιοικούμενα κατά τόπο νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου σε περίπτωση δε συγχώνευσής τους, (με απόφαση του Γενικού γραμματέα της Περιφέρειας), το νέο νομικό πρόσωπο υποκαθίσταται αυτοδικαίως σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των συγχωνευθέντων νομικών προσώπων, εξομοιούμενο με καθολικό διάδοχο.

Έτσι οι εκκρεμείς δίκες συνεχίζονται αυτοδικαίως από το νέο νομικό πρόσωπο χωρίς να απαιτείται ειδική διαδικαστική πράξη για καθένα από τα νομικά πρόσωπα που συγχωνεύθηκαν. Οι διατάξεις εξ άλλου του άρθρου 41 του Ν.Δ./τος 496/1974 «περί Κώδικος Λογιστικού των Ν.Π.Δ.Δ.» προβλέπουν ότι κάθε σύμβαση για λογαριασμό Ν.Π.Δ.Δ., που έχει αντικείμενο άνω των 10.000 δραχμών [ήδη 2.500 ευρώ με την υπ’ αριθμ. 2/42053/0094 απόφαση του Υπουργού των Οικονομικών (ΦΕΚ Β’ 1033/7-8-2002)] ή δημιουργεί υποχρεώσεις διαρκείας, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά, υποβάλλεται στον τύπο του ιδιωτικού εγγράφου, η πρόταση όμως για την κατάρτιση της σύμβασης και η αποδοχή της μπορούν να γίνουν και με χωριστά έγγραφα, αίρεται δε η ακυρότητα που προκαλείται από την έλλειψη έγγραφης αποδοχής, αν εκπληρωθεί η σύμβαση.

Από τις διατάξεις αυτές, που αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση του γενικότερου συμφέροντος, σε συνδυασμό και με τις αντίστοιχες διατάξεις του άρθρ. 80 του ν. 2362/1995 «περί Κώδικος Δημοσίου Λογιστικού», που εφαρμόζονται αναλόγως και στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.), εφόσον οι ως προς αυτούς προστατευτικές διατάξεις δεν είναι ευνοϊκότερες (άρθρα 3 του ν.δ. 31/1968, 304 του π.δ. 410/1995 και 276 του ν.3463/2006) – (ΑΠ 1442/2014, ΑΠ 284/2011), συνάγεται ότι ο τύπος του ιδιωτικού εγγράφου, που απαιτείται για τις καταρτιζόμενες για λογαριασμό Ν.Π.Δ.Δ.

ή αναλόγως του Δημοσίου ως άνω συμβάσεις, είναι συστατικός και όχι αποδεικτικός, γι’ αυτό και η έλλειψή του καθιστά κατά τα άρθρ. 158 και 159 παρ.1 του ΑΚ άκυρη τη σύμβαση, με συνέπεια να θεωρείται αυτή κατά το άρθρ. 180 του ίδιου Κώδικα ως μη γενόμενη• αίρεται δε η ακυρότητα σε περίπτωση εκτέλεσης της σύμβασης μόνον όταν για τη σύμβαση προηγήθηκε χωριστή έγγραφη πρόταση, χωρίς να επακολουθήσει και έγγραφη αποδοχή, όχι όμως και όταν δεν τηρήθηκε καθόλου ο έγγραφος τύπος για την πρόταση και την αποδοχή (ΟλΑΠ 862/1984, ΑΠ 1382/2017, ΑΠ 91/2016, ΑΠ 766/2014).

Στην περίπτωση επομένως που εκτελείται και παραδίδεται έργο ή παρέχονται υπηρεσίες ή εργασίες με άκυρη σύμβαση, «ο αντισυμβαλλόμενος» του παρέχοντος, που δέχεται το έργο ή τις υπηρεσίες στο πλαίσιο της άκυρης σύμβασης, η οποία συνιστά τη βασική προϋπόθεση της έλλειψης νόμιμης αιτίας, υποχρεούται να αποδώσει την ωφέλεια την οποία απέκτησε χωρίς νόμιμη αιτία και που συνίσταται, σε περίπτωση αδυναμίας αυτούσιας απόδοσης της παροχής που έλαβε χώρα χωρίς νόμιμη αιτία, στη χρηματική αποτίμηση του παρασχεθέντος έργου ή της παρασχεθείσας εργασίας ή υπηρεσίας και στη δαπάνη που εξοικονόμησε, στην οποία θα υποβαλλόταν, αν την εκτέλεση του ίδιου έργου ή της εργασίας ανέθετε, με έγκυρη σύμβαση, σε άλλο πρόσωπο, το οποίο θα διέθετε τα ίδια επαγγελματικά προσόντα και ικανότητες (ΑΠ 1442/2014, ΑΠ 1462/2012, ΑΠ 1378/2011, ΑΠ 1057/2011, ΑΠ 1135/2010), υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι ο παρέχων την υπηρεσία ή το έργο με άκυρη σύμβαση άσκησε την εκ του αδικαιολογήτου πλουτισμού αγωγή. Ο παραπάνω γενικός κανόνας του άρθρου 904 ΑΚ, που απορρέει από τις κοινωνικές αντιλήψεις περί ισότητας και επιείκειας, έχει εφαρμογή και για το Δημόσιο, αφού γι’ αυτά δεν καθιερώνεται εξαίρεση με τη διάταξη αυτή ή με άλλη (ΑΠ 1358/2015, ΑΠ 543/2015).

Επίσης, σύμφωνα με το ισχύον κατά τον κρίσιμο χρόνο, άρθρο 209 του άνω ν. 3463/2006:

(παρ.1) Οι προμήθειες των Δήμων, των Κοινοτήτων, των πάσης φύσεως Συνδέσμων τους, των νομικών τους προσώπων δημοσίου δικαίου και των ιδρυμάτων τους διενεργούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του Ενιαίου Κανονισμού Προμηθειών των Ο.Τ.Α. (Ε.Κ.Π.Ο.Τ.Α), όπως ισχύει, με την επιφύλαξη των ειδικών ρυθμίσεων του π.δ. 370/1995 (ΦΕΚ 199 Α'), όπως αυτές έχουν τροποποιηθεί από το π.δ. 105/2000 (ΦΕΚ 100 Α') και των αντίστοιχων του π.δ. 57/2000 (ΦΕΚ 45 Α').

(παρ. 2) Η παροχή των κάθε είδους υπηρεσιών προς τους φορείς της προηγούμενης παραγράφου, πλην αυτών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ν. 3316/2005 (ΦΕΚ 42 Α’), ρυθμίζεται με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομίας και Οικονομικών.

[...]

(παρ. 5) Επιτρέπεται η παροχή υπηρεσιών και η διενέργεια προμηθειών από τους Δήμους και Κοινότητες, με βάση τις ρυθμίσεις του προεδρικού διατάγματος της παραγράφου 2 του παρόντος για λογαριασμό ιδρύματος ή άλλου νομικού προσώπου που έχουν συστήσει, μετά από σχετική απόφαση του οικείου διοικητικού συμβουλίου με μεταφορά και της αντίστοιχης πίστωσης στον προϋπολογισμό των φορέων αυτών.

[...]

(παρ. 9) Οι Δήμοι και οι Κοινότητες, οι Σύνδεσμοι τους, τα νομικά τους πρόσωπα δημοσίου δικαίου και τα ιδρύματα τους δύνανται να αναθέτουν απευθείας ή με συνοπτική διαδικασία (πρόχειρο διαγωνισμό) παροχή υπηρεσιών, που δεν υπάγονται στις διατάξεις του ν. 3316/2005 (ΦΕΚ 42 Α), σύμφωνα με τις προβλέψεις του άρθρου 83 του ν. 2362/1995 (ΦΕΚ 247 Α), ως προς τα επιτρεπτά χρηματικά όρια, όπως αυτά καθορίζονται με τις εκάστοτε εκδιδόμενες αποφάσεις του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών. Για την απευθείας ανάθεση απαιτείται απόφαση Δημάρχου ή Προέδρου Κοινότητας, προέδρου συνδέσμων, νομικών τους προσώπων δημοσίου δικαίου και ιδρυμάτων, χωρίς προηγούμενη απόφαση του συμβουλίου. Στην περίπτωση αυτή τα συντασσόμενα τεύχη εγκρίνονται από τον Δήμαρχο ή τον Πρόεδρο Κοινότητας ή τον πρόεδρο του συνδέσμου, του δημοτικού ή κοινοτικού προσώπου δημοσίου δικαίου ή ιδρύματος. Για τη συνοπτική διαδικασία (πρόχειρο διαγωνισμό) απαιτείται απόφαση της δημαρχιακής επιτροπής ή του κοινοτικού συμβουλίου, του διοικητικού συμβουλίου συνδέσμων, νομικών τους προσώπων δημοσίου δικαίου και ιδρυμάτων, που εγκρίνει και τα συντασσόμενα τεύχη.

(παρ. 10) Η σύναψη σύμβασης παροχής υπηρεσιών με διαπραγμάτευση χωρίς δημοσίευση σχετικής προκήρυξης ρυθμίζεται με ανάλογη εφαρμογή των αντίστοιχων διατάξεων του άρθρου 25 των προεδρικών διαταγμάτων 59/2007 (ΦΕΚ 59 Α’) και 60/2007 (ΦΕΚ 64 Α’), όπως ισχύουν.

Τέλος, κατά την παρ. 1 του άρθρου 6 του ν. 2527/1997 «Για τη σύναψη σύμβασης μίσθωσης έργου από υπηρεσίες και νομικό πρόσωπα του δημόσιου τομέα με φυσικά πρόσωπα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 681 κ.ε. του Αστικού Κώδικα ή με άλλες ειδικές διατάξεις, απαιτείται η προηγούμενη έκδοση κοινής απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού, με την οποία καθορίζεται ο αριθμός των προσώπων που θα απασχοληθούν, το συγκεκριμένο έργο που θα εκτελέσουν, το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την ολική ή τμηματική παράδοση του έργου, το συνολικό ποσό της αμοιβής του αναδόχου, ο τόπος εκτέλεσης του έργου, καθώς και ότι το έργο δεν ανάγεται στον κύκλο των συνήθων καθηκόντων των υπαλλήλων του οικείου φορέα και αιτιολογία για τους λόγους που δεν μπορεί να εκτελεστεί από υπαλλήλους του, παρ. 2 (όπως προστέθηκε μαζί με την επόμενη παρ. 3 με την παρ. 1 του άρθρου 10 του ν.3812/2009).

Δεν επιτρέπεται η σύναψη σύμβασης μίσθωσης έργου: (α) για κάλυψη διοικητικών αναγκών ή γραμματειακής εξυπηρέτησης του φορέα, (β) εφόσον από τις διατάξεις του οικείου οργανισμού ή κανονισμού ή οργανισμού εσωτερικής υπηρεσίας των Ο.Τ.Α. πρώτου βαθμού προβλέπονται οργανικές θέσεις ειδικότητας αντίστοιχης με αυτές για τις οποίες προτείνεται η κατάρτιση σύμβασης μίσθωσης έργου με φυσικά πρόσωπα», (παρ. 3) «Η επιλογή των προσώπων που θα εκτελέσουν το έργο με αντίστοιχη σύμβαση γίνεται από την οικεία υπηρεσία ή τον φορέα με ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων που ορίζουν τα κριτήρια επιλογής του προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου του άρθρου 21 του ν. 2190/1994, όπως ισχύουν […]», παρ. 9(6) «Για Συμβάσεις μίσθωσης έργου από τους Ο.Τ.Α.

πρώτου και δεύτερου βαθμού και τα νομικά πρόσωπα την απόφαση της παρ. 1 εκδίδει ο Γενικός Γραμματέας της οικείας Περιφέρειας ή το υπ` αυτού εξουσιοδοτημένο όργανο.και τα Ν.Π.Δ.Δ.».

Περαιτέρω, από τις διατάξεις του άρθρου 562 παρ. 2 και 3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης, που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε ή δεν προτάθηκε νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται (α) για παράβαση που δεν μπορούσε να προταθεί στο δικαστήριο της ουσίας, (β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και (γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημοσία τάξη.

Η διάταξη αυτή, που αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής, ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας, με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού όλων των λόγων αναίρεσης, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο.

Πρέπει δηλαδή να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει τον προβαλλόμενο λόγο αναίρεσης, είχε προταθεί στο δικαστήριο της ουσίας και να καθορίζεται τόσο το περιεχόμενο του, όσο και ο νόμιμος τρόπος που προτάθηκε ή επαναφέρθηκε στο δικαστήριο της ουσίας. Το γεγονός δε ότι ο σχετικός ισχυρισμός έπρεπε να ληφθεί υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο δεν σημαίνει και ότι ο κανόνας είναι δημοσίας τάξεως, διότι ναι μεν η εφαρμογή του νόμου είναι έργο αυτεπάγγελτης ενέργειας του δικαστή, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλοι οι νόμοι είναι δημοσίας τάξεως, αφού στην έννοια της δημοσίας τάξεως περιλαμβάνονται οι κανόνες με τους οποίους η πολιτεία προστατεύει θεμελιώδεις αξίες και αντιλήψεις του εννόμου βίου, πολιτειακές, ηθικές, οικονομικές και κοινωνικές η προσβολή των οποίων δεν είναι ανεκτή από την κρατούσα γενική περί δικαίου συνείδηση.

Οι ισχυρισμοί δε που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο δεν είναι αναγκαίως και δημόσιας τάξης (Ολ ΑΠ15/2000). Αλλά και οι λόγοι που ανάγονται στη δημόσια τάξη είναι παραδεκτοί το πρώτο στον Άρειο Πάγο εφόσον τα πραγματικά περιστατικά που τους στηρίζουν προβλήθηκαν στο δικαστήριο της ουσίας και αυτό προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του (ΑΠ 1401/2008, ΑΠ 654/07, ΑΠ 827/02).

Συνεπώς, ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης πρέπει να παρατίθεται στο αναιρετήριο όπως προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας και να αναφέρεται ο τρόπος και ο χρόνος πρότασης ή επαναφοράς του στο εφετείο, ώστε να μπορεί να κριθεί από το αναιρετήριο αν αυτός ήταν νόμιμος και παραδεκτός, αφού μη νόμιμοι, αόριστοι και απαράδεκτοι ισχυρισμοί δεν είναι για τους λόγους αυτούς ουσιώδεις και δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης.

[III] Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ότι οι ενάγοντες παρείχαν από το 2007 ως μουσικοί πνευστών οργάνων τις υπηρεσίες τους στο ΝΠΔΔ με την επωνυμία «ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΟΤΕΤΖΑΓΙΑΣ» του Δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας, δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων έργων που σύναπταν άλλοτε εγγράφως κι άλλοτε προφορικά με το εν λόγω ΝΠΔΔ, ενώ από το 2010 οι συμβάσεις τους συνάπτονταν με το ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Ενιαίος φορέας Δράσεων Πολιτισμού Αθλητισμού Περιβάλλοντος Αλληλεγγύης Κοινωνικής Προστασίας και Παιδείας Δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνος», το οποίο προήλθε απ’ τη συγχώνευση του άνω ΝΠΔΔ με άλλα ΝΠΔΔ του Δήμου Φιλαδέλφειας –Χαλκηδόνας και το οποίο, στη συνέχεια, καταργήθηκε βάσει του ΦΕΚ 381/18-2-14 τ.

Β' και το προσωπικό του μεταφέρθηκε στον εναγόμενο Δήμο, έναντι αμοιβής του πρώτου ενάγοντος για το έτος 2010 832,50 ευρώ ανά δίμηνο και για το έτος 2011 847,50 ευρώ, για δε τον δεύτερο ενάγοντα η αμοιβή του για το έτος 2010 συμφωνήθηκε ανά δίμηνο σε 991,08 ευρώ και για το 2011 σε 1.009,56 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ). Κατά παραδοχή κατά ένα μέρος κατ’ ουσίαν της ενστάσεως εξόφλησης που επανέφερε ο εκκαλών με σχετικό λόγο εφέσεως, το Εφετείο δέχθηκε ότι αφαιρουμένου του καταβληθέντος ποσού των 832,50 ευρώ για το δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2010, το οφειλόμενο υπόλοιπο στον πρώτο ενάγοντα για το χρονικό διάστημα 01/01 ως 03.08.2011, ανέρχεται στο ποσό των 3.390 ευρώ και ότι οι συμβάσεις που κατάρτισε με τον εναγόμενο ήσαν προφορικές κατά τα προαναφερόμενα χρονικά διαστήματα.

Ως προς τον έτερο ενάγοντα δέχθηκε ότι του οφείλεται συνολικά για τους μήνες Σεπτέμβριο – Οκτώβριο 2010 και από 01/01 ως 31.10.2011 (χρονικά διαστήματα για τα οποία κατάρτισε με τον εναγόμενο προφορικές συμβάσεις), το ποσό των 6.038,90 (991,08 + 5.047,82) ευρώ, απορρίπτοντας ως αβάσιμη την σχετική ένσταση εξόφλησης που επανέφερε με τον αντίστοιχο λόγο εφέσεως.

Εν συνεχεία ερεύνησε και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την περί παραγραφής των αγωγικών αξιώσεων ένσταση του εκκαλούντος και ως νομικά αβάσιμη την ένστασή του περί καταχρηστικής ασκήσεως των ενδίκων αξιώσεων που επανέφερε ο τελευταίος με αντίστοιχους λόγους της έφεσης. Ακολούθως αφού δέχθηκε την έφεση ως προς τον πρώτο εφεσίβλητο εξαφανίζοντας την πρωτόδικη απόφαση κατά το αντίστοιχο κεφάλαιο, δέχθηκε την αγωγή εν μέρει κατ' ουσίαν υποχρεώνοντας τον εναγόμενο να καταβάλει στο πρώτο ενάγοντα 3.390 ευρώ με το νόμιμο τόκο 6% ετησίως από την επίδοσή της.

[IV] Το αναιρεσείον ΝΠΔΔ με τον πρώτο αναιρετικό λόγο, (όπως ορθά εκτιμάται από το δικαστήριο) προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του αρ. 560 αρ.1 ΚΠολΔ με την αιτίαση ότι εσφαλμένα δεν εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 159, 180 ΑΚ, 6 ν. 2527/97, 209, 273 παρ.1 του ν. 3463/2006 μη λαμβάνοντας υπόψιν αυτεπάγγελτα ότι οι επίδικες ως άνω συμβάσεις ήσαν προφορικές και ως εκ τούτου άκυρες διότι αφορούν νπδδ και έπρεπε να περιβληθούν τον έγγραφο τύπο. Τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν τον ισχυρισμό αυτό όμως δεν είχαν προταθεί νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας.

Συνεπώς ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος καθόσον προβλήθηκε το πρώτον ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και τούτο ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι πρόκειται για διατάξεις που εξυπηρετούν το γενικότερο συμφέρον σύμφωνα με όσα στην οικεία μείζονα σκέψη αναπτύχθηκαν.

Ο δεύτερος αναιρετικός λόγος με τον οποίον επιχειρείται θεμελίωση στην εκ του αρ.6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι «αναιτιολόγητα δέχθηκε το Εφετείο ότι καταρτίσθηκαν για τις επιδικασθείσες απαιτήσεις προφορικές συμβάσεις μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου νπδδ και ότι δυνάμει αυτών ο καθολικός του διάδοχος τους οφείλει τα επίμαχα ως άνω χρηματικά ποσά, παρά το γεγονός ότι αποδείχθηκε πως δεν υπάρχουν έγγραφες συμβάσεις έργου, ούτε αποδείξεις παροχής υπηρεσιών (34/2010, 80/2010, 81/2010, 100/2011) στο αρχείο του, από όπου να προκύπτει ότι υφίσταται οφειλή, ούτε οι ενάγοντες απασχολήθηκαν τα επίμαχα χρονικά διαστήματα στο δήμο» είναι απαράδεκτος διότι υπό το προεκτεθέν περιεχόμενο πλήττει την ουσία της υπόθεσης που είναι αναιρετικά ανέλεγκτη.

Ο τρίτος αναιρετικός λόγος, με τον οποίον παραπονείται ο αναιρεσείων ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπέπεσε στην εκ του αριθμού 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη του το Εφετείο το …/13-7-2015 έγγραφο του Αντιδημάρχου οικονομικών του αναιρεσείοντος, Μ.Λ. Α., το .../2-9-2014 έγγραφο της Γενικής Γραμματέως του Δήμου Κ. Α., το .../12-9-2014 έγγραφο του δημάρχου Α. Β. είναι απαράδεκτος, καθόσον η επίκληση των αποδεικτικών μέσων (εγγράφων εν προκειμένω) και του περιεχομένου τους δεν συνιστά «πράγμα» ώστε να ιδρυθεί η εν λόγω πλημμέλεια. Ωσαύτως είναι απαράδεκτος και εάν ήθελε εκτιμηθεί ότι εμπίπτει στη ρύθμιση του άρθρου 559 ΚΠολΔ αρ. 11γ, διότι δεν περιλαμβάνεται στην περιοριστική απαρίθμηση των αναιρετικών λόγων του άρθρου 560 του ίδιου Κώδικα που εφαρμόζεται εν προκειμένω, εφόσον αφορά απόφαση Πρωτοδικείου που εκδόθηκε σε έφεση κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου.

Ο τελευταίος αναιρετικός λόγος με τον οποίον ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι υπέπεσε στην εκ των αρ. 1,5,6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια διότι «αναιτιολόγητα, κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κατά κακή εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού απέρριψε την ένσταση παραγραφής και την εκ του άρθρου 281 ΑΚ ένστασή του» είναι πρόδηλα αόριστος, καθόσον δεν προσδιορίζεται ποιες αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ώστε να προκύπτει συγκεκριμένη νομική πλημμέλεια που να έχει επίδραση στο διατακτικό της, ενώ κατά το μέρος διατύπωσης παραπόνου αναγόμενου στην εκτίμηση των αποδείξεων είναι απαράδεκτος, αφού κατά τούτο η κρίση του Εφετείου είναι αναιρετικά ανέλεγκτη. Τέλος δεν βρίσκει έρεισμα στον αρ. 5 του άνω άρθρου, καθόσον ο αναιρεσείων δεν ισχυρίσθηκε ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του πράγματα (ισχυρισμούς) που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, ώστε να πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του συγκεκριμένου άρθρου.

[V] Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς έρευνα, πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί. Ζήτημα εισαγωγής παραβόλου στο Δημόσιο ταμείο δεν τίθεται, διότι το αναιρεσείον νπδδ, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 276 παρ. 1 του ν. 3463/2006, δεν έχει υποχρέωση να καταβάλει το προβλεπόμενο στο άρθρο 495 παρ. 4 εδάφ. ε` του ΚΠολΔ παράβολο. Δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται λόγω της ερημοδικίας των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16.08.2019 αίτηση του Δήμου Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνος, καθολικού διαδόχου του ΝΠΔΔ «Ενιαίος Φορέας Δράσεων Πολιτισμού Αθλητισμού Περιβάλλοντος Αλληλεγγύης Κοινωνικής Προστασίας και Παιδείας Δήμου Φιλαδέλφειας- Χαλκηδόνος» για αναίρεση της 7390/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαΐου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Ιουλίου 2021.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ