Supreme Court dismisses appeal against negligence homicide conviction due to sufficient reasoning and causal link.

Απόφαση 909 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 909/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Ναυπλιώτη-Εισηγητή, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Μαρτίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Θωμά, για αναίρεση της 3067/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λαμίας.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Ιανουαρίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 235/2005.

Αφού άκουσεΤον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 302 παρ.1 και 28 του ΠΚ προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του προβλεπόμενου από αυτές εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται αντικειμενικώς μεν πρόκληση θανατώσεως άλλου, υποκειμενικώς δε: α) μη καταβολή από το δράστη της επιβαλλόμενης, κατ΄αντικειμενική κρίση, προσοχής, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλει, βάσει των νομικών κανόνων, των συνηθειών που επικρατούν στις συναλλαγές και της κοινής πείρας και λογικής, β) δυνατότητα αυτού, βάσει των προσωπικών περιστάσεων, γνώσεων και ικανοτήτων, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής, είτε δεν προέβλεψε (άνευ συνειδήσεως αμέλεια), είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν (συνειδητή αμέλεια) και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξης ή παράλειψης του δράστη και του αποτελέσματος.

Εξάλλου η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, υπάρχει όταν περιέχονται σ'αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις οι οποίες τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους τα περιστατικά που αποδείχτηκαν έχουν υπαχθεί στην ουσιαστική ποινική δίωξη που εφαρμόσθηκε.

Ειδικότερα ως προς την έκθεση των αποδείξεων αρκεί η γενική κατά το είδος καθενός αναφορά τους χωρίς να προσαπαιτείται και η ιδιαίτερη μνεία του κάθε αποδεικτικού στοιχείου και τι προέκυψε από το καθένα απ'αυτά. Πρέπει όμως να προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνον μερικά απ'αυτά για να μορφώσει την καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση του.

Τέλος, περίπτωση εσφαλμένης ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που αποτελεί λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε του ΚΠΔ, υπάρχει και όταν η διάταξη παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, δηλαδή, εκτός άλλων, όταν κατά την έκθεση των πραγματικών περιστατικών υπάρχει αντίφαση ή ασάφεια είτε στην ίδια την αιτιολογία, είτε μεταξύ της αιτιολογίας και του διατακτικού της απόφασης, ώστε να μην είναι εφικτός ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο για την ορθή ή όχι εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας με την προσβαλλόμενη με αριθ.3067/2004 απόφασή του έκρινε, κατά πλειοψηφία, τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο ένοχο ανθρωποκτονίας από αμέλεια, αφού συνεκτίμησε, ως αποδεικτικά μέσα, τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο, την από 29-5-2002 ιατρική πραγματογνωμοσύνη του ιατρού Νευροχειρούργου ...

και την από 31-7-2002 συμπληρωματική πραγματογνωμοσύνη του ιδίου πραγματογνώμονα και την απολογία του κατηγορουμένου και δέχτηκε τα εξής: «Την 31-1-1997 και περί ώρα 19.30' ο κατηγορούμενος οδηγώντας την υπ'αριθμ. κυκλοφ. ... δίκυκλη μοτ/τα εκινείτο επί της οδού ... στην ... με κατεύθυνση προς το κέντρο της πόλης. Η οδός αυτή είναι διπλής κατεύθυνσης με συνολικό πλάτος 5,80 μ. (2,90 μ ανά ρεύμα πορείας).

Κατά τον ίδιο χρόνο και ενώ η κυκλοφορία επί της οδού ήταν κανονική και ο φωτισμός επαρκής, στο ύψος του αριθμ. 29, όπου η ορατότης είναι απεριόριστη ο πεζός ... επιχειρούσε να διασχίσει την εν λόγω οδό με κατεύθυνση από Νότο προς Βορρά. Ενώ είχε σχεδόν διασχίσει το ρεύμα κυκλοφορίας, επί του οποίου εκινείτο ο κατ/νος, και βρισκόταν σε απόσταση 2,80 μ από το πεζοδρόμιο και 0.10 μ.

από την υπάρχουσα διαχωριστική γραμμή, ο τελευταίος από αμέλεια και δη από έλλειψη της προσοχής που όφειλε εν όψει των περιστάσεων (ως κινούμενος εντός κατοικημένης περιοχής) και μπορούσε να καταβάλει, μη οδηγώντας με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του δεν αντελήφθη εγκαίρως τον πεζό και όταν αντελήφθη αυτόν δεν ακινητοποίησε το όχημα του προ αυτού, ούτε ενήργησε αποφευκτικό ελιγμό προς τα δεξιά του, μολονότι υπήρχε χώρος 2,80 μέτρων, με αποτέλεσμα να επιπέσει επ'αυτού και να τον τραυματίσει, προξενώντας του κρανιοεγκεφαλική κάκωση, θλαστικά τραύματα της κεφαλής και περιτραυματική αμνησία.

Το προαναφερθέν σημείο της οδού, όπου συνέβη το ατύχημα, προέκυψε από το σχετικό σχεδιάγραμμα της τροχαίας, στο οποίο σημειώνεται ότι εκεί ανευρέθησαν κηλίδες αίματος. Οι κηλίδες αίματος, που σημειώνεται επίσης ότι ανευρέθησαν σε σημείο πλησίον του πεζοδρομίου, προφανές είναι ότι σχηματίσθηκαν μεταγενέστερα, όταν μεταφέρθηκε εκεί ο τραυματισμένος πεζός από τον κατ/νο (βλ.

απολογία του ιδίου, αλλά και την αναγνωσθείσα ένορκη κατάθεση του μάρτυρα ... ). Εξ άλλου και ο ίδιος ο κατ/νος κατά την απολογία του δέχθηκε ότι είχε χώρο για να ενεργήσει αποφευκτικό ελιγμό προς τη δεξιά (προς την πλευρά του πεζοδρομίου δηλ). Ως εκ τούτου ελέγχεται ως αναληθής ο ισχυρισμός του περί του ότι το ατύχημα συνέβη μόλις ένα μέτρο από το πεζοδρόμιο, όταν σε ελάχιστη απόσταση προ αυτού ο πεζός αιφνιδιαστικά επιχείρησε να διασχίσει την οδό, κατά τρόπο ώστε να είναι αδύνατη η αποφυγή του.

Περαιτέρω ως προέκυψε με βάση την από 29-5-02 ιατρική πραγ/νη του Ιατρού Νευροχειρούργου ... (και την από 31/7/02 συμπληρωματική της), που διενεργήθηκε σε εκτέλεση της υπ'αριθμ. 2128/2002 απόφ. του δικαστηρίου τούτου, ο επελθών μεταγενεστέρως την 16-11-1997 θάνατος του παθόντος ... τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με την σωματική βλάβη που αυτός υπέστη εκ του ατυχήματος, δεδομένου ότι ο τελευταίος εν τέλει κατέληξε συνεπεία επιπλοκών (υδροκεφαλίας) και έκπτωσης των συστημάτων του (ουροποιητικού, μεταβολισμού, καρδιοαγγειακού) οφειλόμενων στην κρανιοεγκεφαλική κάκωση.

Με βάση τις παραδοχές του αυτές το Δικαστήριο της ουσίας καταδίκασε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο για την αξιόποινη πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Με αυτά που δέχτηκε το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα ανωτέρω απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ'αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της παραπάνω αξιόποινης πράξης της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, για την οποία κατά τα άνω καταδικάστηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τις σκέψεις και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 28 και 302 παρ.1 του ΠΚ, τις οποίες ορθώς εφάρμοσε και ούτε εκ πλαγίου, με ασαφείς ή αντιφατικές παραδοχές, δεν τις παραβίασε.

Ειδικότερα προσδιορίζονται με επάρκεια οι συνθήκες επέλευσης του ένδικου ατυχήματος, το είδος της αμέλειας του κατηγορουμένου (άνευ συνειδήσεως αμέλεια) και ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς του κατηγορουμένου και του επελθόντος αποτελέσματος του θανάτου του ... Τέλος ειδικά συνεκτιμάται μαζί με όλα τα υπόλοιπα αποδεικτικά στοιχεία η ως άνω από 29-5-2002 ιατρική πραγματογνωμοσύνη του ιατρού Νευροχειρούργου ...

η διενέργεια της οποίας διατάχθηκε με την παρεμπίπτουσα με αριθ.2128/2002 απόφαση του Δικαστηρίου της ουσίας και η συμπληρωματική από 31-7-2002 πραγματογνωμοσύνη του ίδιου πραγματογνώμονα, οι οποίες προς τούτο αναφέρονται στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι, οι αντίθετοι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' και Ε' του ΚΠΔ λόγοι αναίρεσης και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης για έρευνα πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 του ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 3 Ιανουαρίου 2005 (και με αριθ.γεν.πρωτ. 76/7-1-2005 και ποιν.πρωτ.12/7-1-2005) αίτηση του ..., για αναίρεση της με αριθ.3067/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Λαμίας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Απριλίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Απριλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ