Supreme Court dismisses appeal due to absent defendant and vague grounds violating procedural rules.
Griechenland (EL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the First Instance Court's decision. The defendant failed to appear at the hearing, yet the court proceeded as required by law. The appellant's sole ground for appeal was rejected because it failed to specify the material facts accepted by the lower court, rendering the legal argument vague and inadmissible.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 576(2) and 578 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the grounds are vague and fail to state the material facts accepted by the lower court, as the review depends on whether the legal error led to an erroneous ruling, not the correctness of the reasoning.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Απόφαση 901 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 901/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Θεοδώρα Πέτρου-Πετρουλά με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Ψ1, ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/1/2006 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Μετσόβου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 12/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 160/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2/5/2009 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελευθέριος Μάλλιος ανέγνωσε την από 5/3/2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.Από το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι, αν ο αντίδικος εκείνου, που επίσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως, δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, ο αναιρεσίβλητος Ψ1, δεν εμφανίστηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης αυτής συνεδρίαση, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο. Όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ...έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Ιωαννίνων ..., την οποία προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω απ' αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για τη συνεδρίαση της 19-3-2010, καθώς και κλήση προς συζήτηση κατ' αυτήν, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον ως άνω αναιρεσίβλητο. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της, ως άνω, αιτήσεως αναιρέσεως, παρά την απουσία του πιο πάνω αναιρεσίβλητου.
II. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ συνάγεται, ότι, αν η αγωγή ή άλλη αυτοτελής αίτηση ή ανταίτηση κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος της αναιρέσεως που προσάπτει στο Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε έφεση κατ' αποφάσεως Ειρηνοδικείου, ευθεία παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, (άρθρο 560 αριθ. 1 του ΚΠολΔ), δεν αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο η εκδοχή του αναιρεσείοντος για την έννοια της διατάξεως που φέρεται, ότι παραβιάστηκε, ούτε το κατά την άποψη του τελευταίου πραγματικό μέρος της υποθέσεως και το συμπέρασμα του δικαστηρίου που φέρεται ως προϊόν ερμηνευτικού ή υπαγωγικού σφάλματος, αλλά πρέπει να αναφέρονται σαφώς και τα πραγματικά περιστατικά,που δέχτηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεως του για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή της αιτήσεως.
Διότι η ευδοκίμηση της αναιρέσεως εξαρτάται όχι από την ορθότητα του αιτιολογικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, αλλά από εκείνη του διατακτικού της, (άρθρο 578 του ΚΠολΔ), τούτο δε συνάπτεται, σε σχέση λογικής ακολουθίας, προς τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, έτσι ώστε η έκθεση των τελευταίων στο αναιρετήριο είναι απαραίτητη, προκειμένου να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε σφαλερό διατακτικό.
Η αοριστία δε του αναιρετικού λόγου δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή στο δικόγραφο της αγωγής ή της εφέσεως ή στις προτάσεις του αναιρεσείοντος (ΟλΑΠ 32/1996, 27/1998). Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων, που εκδόθηκε σε έφεση κατ' αποφάσεως Ειρηνοδικείου, η πλημμέλεια της παραβιάσεως κανόνων ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 361 και 594 ΑΚ.
Στο αναιρετήριο η αναιρεσείουσα εκθέτει το κατά την άποψη ιστορικό της υπόθεσης, (καταγγελία της μίσθωσης, με την αγωγή, λόγω παράβασης όρου της σύμβασης, η οποία συνίστατο στην άτυπη παραχώρηση της χρήσης του μισθίου στο Μ1), το διατακτικό της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με το οποίο απορρίφθηκε η ένδικη αγωγή της και ότι η έφεση κατά της απόφασης αυτού απορρίφθηκε από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με διαφορετική αιτιολογία.
Αναφέρει αυτή στο ιστορικό του αναιρετηρίου, στο μέσο της σελίδας 4, κάποιες κατ' επιλογή αποσπασματικές παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης, ότι μετά από άτυπη συμφωνία ο αναιρεσίβλητος αποχώρησε από το μίσθιο, λόγω του διορισμού του στο Δημόσιο, ότι μεταξύ αυτής και του Μ1 είχε καταρτισθεί προφορική σύμβαση μισθώσεως και ότι συμφώνησε προφορικά και με τον αδελφό του Μ1, ..., να εγκατασταθεί ο τελευταίος ως μισθωτής στο γραφείο στη θέση του αποχωρήσαντος αναιρεσιβλήτου, με αναπροσαρμογή του μισθώματος κατά 5%, χωρίς να συνταχθεί κάποιο έγγραφο περί αυτού.
Ακολούθως, η αναιρεσείουσα, στο λόγο αναιρέσεώς της, αμφισβητεί ότι υφίστανται περιθώρια για άτυπες προφορικές συμφωνίες, με βάση τα εκτιθέμενα κατά την εκδοχή της πραγματικά περιστατικά. Δεν αναφέρει, όμως, στο αναιρετήριο το σύνολο των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά από το Πολυμελές Πρωτοδικείο (τις παραδοχές του), και δεν εξειδικεύει σε τι συνίσταται το σε συνάρτηση με αυτές νομικό σφάλμα, περί την ερμηνεία και εφαρμογή των, ως άνω, διατάξεων.
Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως είναι αόριστος και εντεύθεν απορριπτέος. Τέλος, όλες οι αιτιάσεις του αναιρετηρίου, κατά το μέρος που πλήττουν, υπό την επίκληση της ανωτέρω νομικής πλημμέλειας, την αναιρετικά ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, ως δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Ενόψει όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 2-5-2009 αίτηση της ..., για αναίρεση της 160/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Απριλίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Μαΐου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ