Supreme Court dismisses bank's appeal against regional council's enforcement of third-party debt transfer rights.

Απόφαση 872 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 872/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα ΕFG Eurobank Εrgasiaς Ανώνυμη Εταιρεία", η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα Κρήτης Ανώνυμος Εταιρεία", κατόπιν συγχωνεύσεως με απορρόφηση της δεύτερης από την πρώτη. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αχιλλέα Κανελλάκη .

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φθιώτιδας", που εδρεύει στην Λαμία και εκπροσωπείται νόμιμα η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Φωτεινή Κανέτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-12-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 127/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 56/2010 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 7-1-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 16-11-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται αναίρεση, κατά απόφασης δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία το τελευταίο, έκρινε για το παραδεκτό άσκησης από εκχώρηση προς την ήδη αναιρεσείουσα δικαιωμάτων τρίτων δανειστών της ήδη αναιρεσίβλητης Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης.

Από τα άρθρα 1, 35, 36, 39, 44 και 47 του ν.δ. της 17.7/13.8.1923 "περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιρειών", που, κατ' άρθρο 41 ΕισΝΑΚ,. διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του ΑΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 1254 ΑΚ, συνάγονται τα εξής: Κατ' ειδική ρύθμιση του ως άνω ν.δ., για τη σύσταση του υπέρ τράπεζας (ή άλλης α,ε.) ενεχύρου σε απαίτηση, ονομαστική του ενεχυραστή κατά τρίτου ή άλλης φύσεως, χρηματική ή μη, προς εξασφάλιση είτε απαιτήσεως της τράπεζας από δάνειο ή από χορήγηση δανείου (πιστώσεως) με ανοικτό λογαριασμό, είτε απαιτήσεως οποιουδήποτε είδους του ίδιου πιστωτικού οργανισμού, προγενέστερης, όμως, βάσει του χρόνου γεννήσεως της, από τη σύσταση του ενεχύρου, απαιτείται σύμβαση ενεχύρασης, καταρτιζόμενη με συμβολαιογραφικό έγγραφο ή με ιδιωτικό έγγραφο ανεξάρτητα αν τούτο έχει ή δεν έχει βέβαιη χρονολογία.

Κατ' ειδικότερη δε ρύθμιση του ίδιου ν.δ., αν η ενεχυραζόμενη απαίτηση είναι ονομαστική του ενεχυραστή κατά τρίτου, χρηματική δε ή μη, η ενεχύραση συνεπάγεται εκ του νόμου εκχώρηση αυτής της απαιτήσεως από τον ενεχυραστή προς την τράπεζα, από την επίδοση δε αντιγράφου της συμβάσεως ενεχύρασης στον τρίτον η τράπεζα θεωρείται όχι οιονεί νομέας αλλά νομέας αυτής της απαιτήσεως, η οποία και της μεταβιβάζεται από εκείνον, η εν λόγω δε τράπεζα δικαιούται να εισπράξει όλη την ενεχυρασμένη απαίτηση, το δε μετά την εξόφλησή της τυχόν υφιστάμενο υπόλοιπο, αυτή oφείλει να το αποδώσει στον ενεχυραστή (ΑΠ 1048/1998 και 857/2004).

Περαιτέρω, σύμφωνα και με το άρθρο 460 ΑΚ, ο εκδοχέας δεν αποκτά δικαίωμα απέναντι στον οφειλέτη και στους τρίτους, πριν ο ίδιος ή ο εκχωρητής αναγγείλει την εκχώρηση στον οφειλέτη ή στο νόμιμο αντιπρόσωπό του, επί δε νομικών προσώπων, στον κατά το νόμο ή το καταστατικό εκπρόσωπό τους. Εξ άλλου, σύμφωνα με το άρθρο 62 του Κώδικα Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως (ΠΔ 30/1996 - ΦΕΚ Α', 21), ο Νομάρχης, μεταξύ των άλλων, εκπροσωπεί τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση που είναι αυτοδιοικούμενο κατά τόπο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (άρθρο 1 ΠΔ 30/1996) δικαστικώς και εξωδίκως, διατάσσει την είσπραξη των εσόδων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και αποφασίζει για τη διάθεση των πιστώσεων του προϋπολογισμού της (παρ. 1 περ.

β', γ' και ε'), ενώ με το άρθρο 89 του Π.Δ. 30/1996, που αναφέρεται στην οικονομική διαχείριση, ορίζεται, στην παρ. 1, ότι: "Η ταμιακή υπηρεσία των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων διεξάγεται από ειδική υπηρεσιακή μονάδα". Σύμφωνα δε με το άρθρο 95 του Ίδιου Κώδικα, με διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών και Οικονομικών, ύστερα από γνώμη της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κανονίζονται τα θέματα τα σχετικά με τη βεβαίωση των εσόδων, την ανάληψη υποχρεώσεων, την έκδοση χρηματικών ενταλμάτων, την ευθύνη και τον καταλογισμό σε βάρος των προσώπων που τα εκδίδουν και τα προσυπογράφουν, τη διαδικασία και το περιεχόμενο του ελέγχου των χρηματικών ενταλμάτων, τη χρηματική διαχείριση της ταμιακής υπηρεσίας, τη λογοδοσία των υπαλλήλων που ασκούν καθήκοντα ταμιών, τα βιβλία που πρέπει να τηρούν οι ταμιακές υπηρεσίες και γενικά την οικονομική διοίκηση και το λογιστικό των Νομαρχιακών διοικήσεων, ενώ, μέχρι να εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα για το λογιστικό των Ν.Α., προσαρμόζονται οι διατάξεις του Ν.Δ. 496/1974 (ΦΕΚ 204 Α'), όπως αυτές ισχύουν κάθε φορά και οι διατάξεις των προεδρικών διαταγμάτων που εκδόθηκαν σε εκτέλεσή του.

Περαιτέρω, το άρθρο 12 του Ν.Δ, 496/1974 έχον τον υπότιτλο "Διάθεσις των πιστώσεων υπό των διατακτών", ορίζει στην παρ. 1: "Το διοικούν το ν.π.δ.δ. συλλογικόν όργανον, ως κύριος διατάκτης αυτού, διαθέτει τας αναγραφομένας εν τω προϋπολογισμώ πιστώσεις, ας δύναται να μεταβιβάζει δι' επιτροπικών ενταλμάτων εις έτερα όργανα εγκρίσεως δαπανών (δευτερεύοντος διατάκτας)", και στην παράγραφο 4: "Το διοικούν το νομικόν πρόσωπον συλλογικόν όργανον ορίζει εκκαθαριστήν των δαπανών αυτού, εφ' όσον ούτος δεν ορίζεται υπό των κειμένων περί του νομικού προσώπου διατάξεων".

Σύμφωνα με το άρθρο 13 του ίδιου Ν.Δ. 496/1974 ("Αναγνώρισις, εκκαθάρισις και εντολή πληρωμής εξόδων"): "Τα έξοδα των νομικών προσώπων αναγνωρίζονται και εκκαθαρίζονται υπό των αρμοδίων οργάνων, βάσει των υπό των κειμένων διατάξεων προβλεπομένων δι' έκαστον ν.π. ή είδος δαπάνης δικαιολογητικών, των αποδεικνυόντων την κατ' αυτών απαίτησιν, δυναμένων να συμπληρωθούν και δι' ετέρων στοιχείων καθοριζομένων δι' αποφάσεων του διοικούντος ταύτα συλλογικού οργάνου" (παρ. 1 εδ.

α'), ενώ: "Διά την πληρωμήν οιουδήποτε εξόδου απαιτείται η έκδοσις χρηματικού εντάλματος" (παρ. 4). Το ίδιο άρθρο 13 του ν.δ. 496/1974 ορίζει στην παρ. 6 εδ. β' αυτού, ότι με Προεδρικό Διάταγμα, εκδιδόμενο με πρόταση του Υπουργού των Οικονομικών, ορίζεται "η διαδικασία εκκαθαρίσεως και εντολής πληρωμής των εξόδων των νομικών προσώπων υπό της οικονομικής αυτών υπηρεσίας ή των δια των διατάξεων του άρθρου 14 του παρόντος προβλεπομένων Υπηρεσιών Εντελλομένων Εξόδων", ενώ με το άρθρο 14 παρ. 1 και 2 του Ν.Δ. 496/1974 παρέχεται νομοθετική εξουσιοδότηση για την έκδοση Π.Δ/των σχετικά με τη σύσταση Υπηρεσιών Εντελλομένων Εξόδων στα ν.π.δ.δ., καθώς και την ανάθεση εκκαθάρισης και εντολής πληρωμής των δαπανών νομικών προσώπων σε ήδη υφιστάμενες Υπηρεσίες Εντελλομένων Εξόδων.

Ακόμη, το άρθρο 53 Ν.Δ. 496/1974, υπό τον τίτλο "Κατάσχεσις εις χείρας του ν.π. και εκχώρησις" ορίζει τα εξής: "1. Δια πάσαν κατάσχεσιν χρηματικής απαιτήσεως εις χείρας του ν.π. ως τρίτου, το κατασχετήριον ως και η αναγγελία επί εκχωρήσεως χρηματικής απαιτήσεως κατά του ν.π. κοινοποιούνται εις την αρμοδίαν δια την πληρωμήν υπηρεσίαν του ν.π.

και εις το αρμόδιον δια την αναγνώρισιν της δαπάνης όργανον αυτού. Το κατασχετήριον κοινοποιείται εις το Δημόσιον Ταμείον εις ο υπάγεται φορολογικώς ο καθού η κατάσχεσις και εις την αρμοδίαν δια την εκκαθάρισιν και εντολήν πληρωμής της δαπάνης Υπηρεσίαν εντός δέκα πέντε ημερών από της επιδόσεως του εις την αρμοδίαν δια την πληρωμήν Υπηρεσίαν. 2.

Πάσα κατάσχεσις ή εκχώρησις, δια την οποίαν δεν ετηρήθησαν αι ως άνω διατάξεις, είναι άκυρος". Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει, ότι προκειμένου για σύμβαση ενεχύρασης χρηματικής απαιτήσεως ονομαστικής τρίτου κατά της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως υπέρ Τράπεζας, συνεπαγόμενης εκ του νόμου εκχώρησή της, απαιτείται, για το έγκυρο αυτής, να κοινοποιηθεί η σχετική αναγγελία στην αρμόδια για την πληρωμή ειδική υπηρεσιακή μονάδα (ταμιακή υπηρεσία οικονομικής διαχείρισης) της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, (Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών) καθώς και (σωρευτικώς) στον οικείο Νομάρχη, ως μόνο αρμόδιο για την αναγνώριση της δαπάνης όργανο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης (κύριος διατάκτης, ως αποφασίζων για τη διάθεση των πιστώσεων του προϋπολογισμού της Ν.Α.).

Επίσης, εντός δέκα πέντε ημερών από την επίδοση της αναγγελίας στην ως άνω αρμόδια για την πληρωμή υπηρεσία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης θα πρέπει να κοινοποιηθεί η αυτή αναγγελία και στην αρμόδια για την εκκαθάριση και εντολή πληρωμής της δαπάνης υπηρεσία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 87 παρ. 1 εδ.

γ' του ΠΔ 30/1996 ("Την εκκαθάριση και εντολή πληρωμής των εξόδων των Ν.Α. ενεργούν οι Υπηρεσίες Εντελλομένων Εξόδων που λειτουργούν στις Ν.Α. και υπάγονται στον Υπουργό των Οικονομικών"). Από δε τις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 7 και 8 Ν. 1418/1984, 40 παρ. 1 και 7 Π.Δ. 609/1985, 18 του Ν. 1947/1991, 2 παρ. 6 του Ν. 2229/1994 και 1 επ. του Π,Δ. 186/1996 προκύπτει, ότι, προκειμένου περί έργου νομαρχιακού επιπέδου, εκτελούμενου από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και υπαγόμενου στις διατάξεις περί δημοσίων έργων του Ν. 1418/1984 και ΠΔ 609/1985, αρμόδια υπηρεσία της Ν.Α.

για την εκκαθάριση της αμοιβής του αναδόχου του έργου (έλεγχος των οικείων λογαριασμών και πιστοποίηση των εργασιών) και για την έκδοση της εντολής πληρωμής της, είναι η διευθύνουσα υπηρεσία, ήτοι η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της κυρίας του έργου Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Στην περίπτωση που δεν γίνουν όλες οι κοινοποιήσεις αυτές (σωρευτικώς), οι οποίες οπωσδήποτε δεν αναπληρώνονται από την ευθεία αναγωγή της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης από τον εκδοχέα, δεν επέρχεται το μεταβιβαστικό της απαιτήσεως αποτέλεσμα της συμβάσεως εκχωρήσεως έναντι της οφειλέτιδος Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, δεδομένου ότι ρητά θεωρείται, με την τελευταία παράγραφο του άρθρου 53 του ν.δ. 496/1974, η με οποιονδήποτε άλλο τρόπο γενόμενη αναγγελία, άκυρη.

Η ακυρότητα αυτή είναι απόλυτη και μπορεί να προταθεί τόσο από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, όσο και από οποιονδήποτε τρίτο που έχει έννομο συμφέρον, ακόμη δε και να ληφθεί υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (ΑΠ 176/1974) (βλ και ΑΠ 480/2006). Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε συναφώς, τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα με την αγωγή της ...

στηρίζει την αξίωσή της κατά του εναγομένου ΝΠΔΔ στις επικαλούμενες, ως άνω, συμβάσεις ενεχυράσεως, τις οποίες, κατά τους ισχυρισμούς της ίδιας, επέδωσε νόμιμα στις οριζόμενες από τις πιο πάνω διατάξεις υπηρεσίες ή όργανα του εναγομένου. Όμως για να είχε η επίδοση των επίμαχων (όλων) συμβάσεων ενεχύρασης τα αποτελέσματα της αναγγελίας των εκχωρούμενων απαιτήσεων, έπρεπε, για κάθε σύμβαση, να γίνει η επίδοση σωρευτικά:

α) στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών του εναγομένου, ως αρμόδια για την πληρωμή ειδική υπηρεσιακή μονάδα, β) εντός 15 ημερών από την ως άνω υπηρεσία στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών, ως αρμόδια για την εκκαθάριση και εντολή πληρωμής της δαπάνης υπηρεσία, γ) εντός της ίδιας προθεσμίας στο Δημόσιο Ταμείο (Δ.Ο.Υ) στο οποίο υπάγεται φορολογικώς ο ενεχυραστής και δ) στο Νομάρχη, ως μόνο αρμόδιο για την αναγνώριση της δαπάνης όργανο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης.

Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση για κάθε επίμαχη σύμβαση δεν έλαβαν χώρα όλες οι αναγκαίες πιο πάνω επιδόσεις. Ειδικότερα, κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή, αλλά και όπως αποδεικνύεται από τις νόμιμα προσκομιζόμενες, με επίκληση, εκθέσεις επιδόσεως, οι επίμαχες συμβάσεις επιδόθηκαν κατά τα ακόλουθα: 1) η υπ' αριθμ. .../1997 σύμβαση ενεχυράσεως απαίτησης ποσού 13.550.000 δρχ επιδόθηκε :

Ι.α) στις 27-3-1997 στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών του εναγόμενου και 1.β) την ίδια ημερομηνία (στις 27/3/1997) στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών ... 2)Η υπ'αριθμ. 390/34/23-2-1999 σύμβαση ενεχυράσεως απαίτησης ποσού 3.251.545 δρχ, επιδόθηκε στις 23-2-1999: 2.α) στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών και 2.β) στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών ... 3) Η υπ' αριθμ..../24-7-1995 σύμβαση ενεχυράσεως απαίτησης ποσού 7.290.000 δρχ επιδόθηκε στις 24-7-1995 : 3.α) στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών του εναγομένου , 3.β) στον προϊστάμενο της πιο πάνω Διεύθυνσης (Τεχνικών Υπηρεσιών) και 3.γ) στο Νομάρχη Φθιώτιδας, ως εκπρόσωπο του Υπουργείου Οικονομικών ...

και 4) Η υπ' αριθμ. .../10-12-1996 σύμβαση ενεχυράσεως απαίτησης ποσού 11.685.000 δρχ επιδόθηκε στις 10-12-1996: 4α) στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών, 4β) στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και 4γ) στο Νομάρχη Φθιώτιδας, για λογαριασμό του Νομαρχιακού Ταμείου ... Οι πιο πάνω, όμως, επιδόσεις δεν αρκούν για την εγκυρότητα των αναγγελιών των συμβάσεων ενεχυρόσεως, καθόσον:

α) οι μεν υπ' αριθμ. .../1997 και 390/34/1997 συμβάσεις δεν κοινοποιήθηκαν, όπως, κατά τα παραπάνω, έπρεπε, τόσο στον οικείο Νομάρχη (Φθιώτιδας), ως μόνο αρμόδιο για την αναγνώριση της δαπάνης όργανο, όσο και στο αρμόδιο Δημόσιο Ταμείο (Δ.Ο.Υ), στο οποίο υπάγεται, φορολογικά η πιο πάνω πιστούχος και β) οι δε υπ' αριθμ. .../24-7-1995 και .../10-12-1996 συμβάσεις και αν ακόμη γίνει δεκτό, ότι νόμιμα επιδόθηκαν στον οικείο Νομάρχη (καθώς η επίδοσή τους σ' αυτόν δεν έγινε με την ιδιότητά του αυτή, ως αρμοδίου, για την αναγνώριση της δαπάνης οργάνου του εναγομένου, αλλά ως εκπρόσωπο του Υπουργείου Οικονομικών ή για λογαριασμό του Νομαρχιακού Ταμείου, αντίστοιχα) δεν κοινοποιήθηκαν και στο αρμόδιο Δημόσιο Ταμείο (Δ.Ο.Υ).

Επί πλέον, η πρώτη των, ως άνω, συμβάσεων (η υπ' αριθμ. .../24-7-1995) δεν κοινοποιήθηκε στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών και στον Προϊστάμενο της ίδιας Δ/νσης).

Συνεπώς, εφόσον οι αναγγελίες των συμβάσεων ενεχύρασης δεν έγιναν νόμιμα, αυτές είναι απολύτως άκυρες και δεν επέφεραν τα αποτελέσματα της εκχώρησης και η ενάγουσα δεν απέκτησε το δικαίωμα να διεκδικήσει δικαστικά τις πιο πάνω απαιτήσεις, όπως αυτές απορρέουν από την εργολαβική σύμβαση και να εισπράξει αυτές" Για τα παραπάνω, η αναιρεσείουσα προβάλλει τα ακόλουθα:

Α)ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα εφήρμοσε τις προαναφερθείσες διατάξεις, εφόσον, για τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις δεν προβλέπεται στάδιο αναγνώρισης της δαπάνης ως χωριστό στάδιο πραγματοποίησής της, δεν καθορίζεται ποιο είναι το αρμόδιο όργανο για την αναγνώριση αυτή, ούτε υφίσταται διάταξη, η οποία θα προβλέπει τον Νομάρχη, ως αρμόδιο για την αναγνώριση της δαπάνης.

Όμως, σύμφωνα με τα νομικά δεδομένα που προπαρατέθηκαν, ορθά το δευτεροβάθμιο δικαστήριο θεώρησε αναγκαία την εφαρμογή των πιο πάνω επιδόσεων δοθέντος, ότι εφαρμόζεται συναφώς το ΝΔ 496/1974. Άρα, ο πρώτος, από το άρθρο 559 αρ.14 ΚΠολΔ, λόγος της αναίρεσης, που προβάλλει παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 62 παρ.1, 87 παρ.1, 89 παρ.1 και 95 του Π.Δ. 30/1996 και των άρθρων 12, 13, 14 και 53 του Ν.Δ. 496/1974 είναι αβάσιμος.

Β) Ότι κακώς , ωσαύτως, το Εφετείο έκρινε απαραίτητες τις προδιαληφθείσες επιδόσεις, εφ' όσον το αρθρ.53 παρ.1 Ν.Δ. 496/1974 ποιείται μνεία μόνο κατάσχεσης και όχι εκχώρησης (αναγγελίας εκχώρησης). Όμως, η αναιρεσείουσα, στηρίζει, εν προκειμένω, την αιτίασή της σε εσφαλμένη προϋπόθεση, εφ' όσον περιορίζει την πλημμέλεια του δικαστηρίου της ουσίας, στο άρθρο 53 παρ.1 του ΝΔ 496/76, καίτοι στο πιο πάνω Ν.Δ και στην απόφαση, γίνεται αναφορά και στη διάταξη του άρθρου 53 παρ.2 τούτου, κατά την οποία, πάσα κατάσχεσις ή εκχώρησις δια την οποίαν δεν τηρήθηκαν οι ως άνω διατυπώσεις είναι άκυρος.

Για την εφαρμογή της διάταξης αυτής, ουδέν παράπονο εκφράζεται από την αναιρεσείουσα. Άρα και ο δεύτερος αναιρετικός λόγος (από το άρθρο 559 παρ.1 ΚΠολΔ), για εσφαλμένη εφαρμογή της πιο πάνω διάταξης είναι, επίσης, αβάσιμος. Γ) Σύμφωνα με όσα αμέσως προηγουμένως αναφέρθηκαν, νόμιμα εφαρμόστηκε, η πιο πάνω διάταξη.

Η θέση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης "... και αν ακόμη γίνει δεκτό ότι νόμιμα επιδόθηκαν στο Νομάρχη ..." είναι πρόδηλο, πως αποτελεί επιπρόσθετη, ενισχυτική των εκτιμήσεών της, παραδοχή, και δεν έχει την έννοια της αποδοχής, κατά κύριο λόγο, της σχετικής επίδοσης, ως νόμιμης. Εξ άλλου, για το άρθρο 53 παρ.1 του ως άνω Π.Δ/τος, έγινε, ήδη, παραπάνω, λόγος.

Συνεπώς, και ο τρίτος, από το άρθρο 559 παρ.1 Ν.Π.Δ.Δ., αναιρετικός λόγος, ο οποίος αναφέρεται στην παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 62 παρ.1, 87 παρ.1, 89 παρ.1 και 96 του Π.Δ/τος 130/1996 και των άρθρων 12, 13, 14 και 53 ΝΔ 496/1974 είναι αβάσιμος. Μετά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (αρθρ.176, 183 ΚΠολΔ). Εφ' όσον δε η υπηρεσία της αναιρεσίβλητης, δεν διεξάγεται μέσω του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η αμοιβή της πληρεξούσιας δικηγόρου της θα υπολογισθεί σύμφωνα με τον Κώδικα "Περί δικηγόρων".

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7/1/2011 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα EFG Eurobank/ Ergasias A.E." για αναίρεση της 56/2010 απόφασης του Εφετείου Λαμίας.

Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσείουσας τη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 17 Δεκεμβρίου 2013.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 16η Απριλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ