Supreme Court dismisses retrial request against a non-substantive decision made under old procedural law.

Απόφαση 870 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 870/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αιτούσας την αναψηλάφηση: Α. Π. του Ι., κατοίκου ... η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Γεώργιο Κραγκάρη και κατέθεσε προτάσεις.

Των καθών η αναψηλάφηση: 1. Γραφείου Παρακαταθηκών και Δανείων Χανίων, Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου κειμένου στα Χανιά Κρήτης, παρά Δ.Ο.Υ. Α Χανίων, νόμιμα εκπροσωπούμενου, το οποίο δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο και 2. Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων Αθηνών, Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας Παρέδρου του Ν.Σ.Κ. Σταυρούλα Μπανάκου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-9-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χανίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 237/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 113/2010 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 6/6/2010 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 1045/2011 απόφαση του αυτού τμήματος του Αρείου Πάγου. Την αναψηλάφηση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αιτούσα με την από 22-4-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ορίσθηκε εισηγητής ο Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Η ύπαρξη της καθιερούμενης με το άρθρο 62 εδ. α' του Κ.Πολ.Δ. διαδικαστικής προϋπόθεσης της ικανότητας διαδίκου, την οποία έχουν τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ) και την αποκτούν από την ίδρυσή τους, ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης (άρθρ. 73 Κ.Πολ.Δ.) και σε περίπτωση έλλειψής της η αγωγή κλπ.

απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Την ως άνω ικανότητα, όμως, των ΝΠΔΔ δεν την έχουν και τα περιφερειακά καταστήματά τους, ή παραρτήματά τους, εκτός αν άλλως ορίζεται ειδικά στο νόμο. Περαιτέρω, το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ("Τ.Π.&Δ."), το οποίο αποτελεί αυτόνομο χρηματοπιστωτικό οργανισμό εξυπηρέτησης του δημόσιου και κοινωνικού συμφέροντος, είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργού των Οικονομικών (άρθρ. 1 ΠΔ/τος 95/1996, ΦΕΚ 76 τ.

Α'/6.5.1996 "Οργανισμός του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων"). Όπως, όμως, προκύπτει από τα άρθρα 25 και 26 του προαναφερόμενου ΠΔ/τος, τα οποία αναφέρονται στην περιφερειακή διάρθρωση αυτού και στα Καταστήματά του που λειτουργούν στις έδρες των ευρύτερων Διοικητικών Περιφερειών της Χώρας, και του άρθρου 149 του Π/Δτος 16/1989 "Κανονισμός Λειτουργίας Δ.Ο.Υ.

και Τοπικών Γραφείων - Καθήκοντα Υπαλλήλων" και αναφέρεται στα Γραφεία του Τ.Π.&Δ. τα οποία λειτουργούν εντός των διαφόρων Δ.Ο.Υ., τόσο τα Περιφερειακά Καταστήματα του Τ.Π.&Δ. όσο - κατά μείζονα λόγο - και τα λειτουργούντα εντός των Δ.Ο.Υ. Γραφεία αυτού, στερούνται - ως μη έχοντα ιδία νομική προσωπικότητα - ιδίας ικανότητας δικαίου και κατά συνέπεια δεν δύνανται να ενάγουν ή να εναχθούν αυτοτελώς.

Συνακόλουθα, η κρινόμενη αίτηση αναψηλάφησης, καθόσον στρέφεται κατά του λειτουργούντος εντός της Δ.Ο.Υ. Χανίων Κρήτης νομίμως δε κλητευθέντος στην παρούσα δίκη (βλ.υπ'αριθ …/19.11.2012 έκθεση επιδόσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Χανίων …) Γραφείου του Τ.Π.&Δ. είναι, κατ' έλεγχο αυτεπαγγέλτως γενόμενο, απαράδεκτη και απορριπτέα λόγω του ότι το τελευταίο αυτό στερείται της ικανότητας του να είναι διάδικος.-

ΙΙ.- Από τις διατάξεις των άρθρων 495 § 1 και 538 επ. του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι το έκτακτο ένδικο μέσο της αίτησης αναψηλάφησης ασκείται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και εκδικάζεται από το ίδιο δικαστήριο, αφού η άσκηση της αναψηλάφησης δεν έχει μεταβιβαστικό αποτέλεσμα.

Περαιτέρω, κατά την εισάγουσα γενική αρχή διαχρονικού δικαίου διάταξη του άρθρου 24 § 1 ΕισΝ.Κ.Πολ.Δ., που επαναλαμβάνεται σχεδόν αυτολεξεί με την § 4 του άρθρου 72 του Ν. 3994/2011 και που ισχύει από 20.7.2011, "Το παραδεκτό των ενδίκων μέσων, το επιτρεπτό των προβαλλόμενων λόγων και ο χρόνος της άσκησής τους κρίνονται σύμφωνα με το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο που δημοσιεύεται η απόφαση".

Εξάλλου, η διάταξη του άρθρου 538 του Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι με αναψηλάφηση μπορούν να προσβληθούν και οι αποφάσεις του Αρείου Πάγου, εφόσον δικάζει κατ' ουσία, είχε καταστεί άνευ αντικειμένου, διότι μετά την αντικατάσταση της § 3 του άρθρου 580 του ίδιου Κώδικα με το άρθρο 31 § 1 του Ν. 2172/1993 και πριν την αντικατάσταση της τελευταίας αυτής (δηλ.

της § 3 του άρθρου 580 Κ.Πολ.Δ.) με το άρθρο 12 § 4 του Ν. 4055/2012, που σύμφωνα με το άρθρο 113 αυτού ισχύει από 2.4.2012, ο Άρειος Πάγος, αν αναιρούσε την προσβαλλόμενη απόφαση παρέπεμπε την υπόθεση στο ίδιο ή σε άλλο ισόβαθμο και ομοειδές δικαστήριο προς εκείνο που την εξέδωσε και συνεπώς εφόσον δεν δίκαζε κατ' ουσία, δεν υπέκειντο σε αναψηλάφηση οι αποφάσεις του ως ακυρωτικού (Ολ.ΑΠ 16/2003, ΑΠ 1604/2010, ΑΠ 1841/2009, ΑΠ 1143/2009).

Ήδη δε μετά την κατά τα άνω αντικατάσταση της § 3 του άρθρου 580 Κ.Πολ.Δ. με το άρθρο 12 § 4 του Ν. 4055/2012, ο Άρειος Πάγος δύναται πάλι, μετά την αναίρεση της τελεσίδικης απόφασης για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του εν λόγω άρθρου (της υπέρβασης δικαιοδοσίας και της παράβασης των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα), να δικάσει κατ' ουσία την υπόθεση και επομένως οι αποφάσεις του (της Ολομέλειας και των Τμημάτων) ως ακυρωτικού υπόκεινται σε αναψηλάφηση, εφόσον όμως έχουν εκδοθεί μετά την 2.4.2012 και έχουν αποφανθεί επί της ουσίας.

Σύμφωνα με τα προαναφερόμενα η από 22.4.2012 και με αριθμό κατάθεσης 1/2012 υπό κρίση αίτηση αναψηλάφησης, η οποία στρέφεται κατά της υπ' αριθμ. 1045/2011 απόφασης του Δ' Τμήματος αυτού, που δημοσιεύθηκε στις 22.6.2011, με την οποία έχει απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης της ήδη αιτούσας κατά της υπ' αριθμ. 113/2010 απόφασης του Εφετείου Κρήτης, είναι απαράδεκτη.

Τούτο δε διότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε από το Δικαστήριο τούτο υπό το καθεστώς του άρθρου 580 § 3 Κ.Πολ.Δ., όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 § 4 του Ν. 4055/2012, το οποίο αποφάνθηκε ως ακυρωτικό μόνο επί του νομικού ζητήματος και δεν δίκασε κατ' ουσίαν και συνεπώς δεν υπόκειται σε αναψηλάφηση.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναψηλάφησης πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί η αιτούσα, λόγω της ήττας της (άρθρ. 106, 183 Κ.Πολ.Δ.), στα δικαστικά έξοδα του καθ' ου Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων", του οποίου η νομική υπηρεσία διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, μειωμένα όμως, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό, κατ' άρθρο 22 § 1 του Ν. 3693/1957, που έχει αμφιμερή ισχύ, δηλαδή ισχύει και για τον αντίδικο του Δημοσίου.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει, κατά τις εις το σκεπτικό διακρίσεις, την από 22.4.2012 και με αριθμό κατάθεσης 1/2012 αίτηση για αναψηλάφηση της υπ' αριθμ. 1045/2011 απόφασης του Δ' Τμήματος του Αρείου Πάγου.- Και

Καταδικάζει την αιτούσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του καθ' ου, τα οποία ορίζει, μειωμένα, στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Απριλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Μαΐου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ