Supreme Court dismisses appeal for misreading documents and violation of common sense during evidence evaluation.

Απόφαση 860 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 860/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας που εδρεύει στην Αθήνα, με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΙΣ Α.Α.Ε." νόμιμα εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Γεώργιο Μανουσάκη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων:1.Α. Α. του Μ., 2 Ε. συζ. Α. Α., το γένος Γ. Κ., 3. Ε. Α. του Α., συζύγου Ν. Σ., 4 Ι. Α. του Α., συζ. Μ. Λ., 5. Γ. Α. του Α. και Ε. Α., ανηλίκου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τους δύο πρώτους (1ος και 2ος) γονείς του, που ασκούν από κοινού την επιμέλεια και γονική μέριμνα αυτού, 6. Μ. Α. του Α., 7 Ι. συζ. Μ. Α. το γένος Α. Σ., κατοίκων ... και 8. Ε. χας Γ. Κ., το γένος Δ. Χ., κατοίκου ... όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Σταύρο Χούρσογλου βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-9-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 997/2009 απόφαση οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, αφού συνεκδίκασε την παραπάνω αγωγή με την από 19-1-2007 αγωγή προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, τις από 16-2-2007 και 27-3-2007 παρεμπίπτουσες αγωγές, προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη και 4068/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17/7/2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος, ανέγνωσε την από 8-3-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, είτε θετικώς είτε με λανθασμένη ανάγνωση αυτού, είτε αρνητικώς με την παράλειψη ανάγνωσης κρισίμων τμημάτων του κειμένου αυτού, συνεπεία δε των παραδρομών αυτών προσέδωσε στο έγγραφο περιεχόμενο τελείως διαφορετικό από εκείνο που αυτό πράγματι έχει, στη συνέχεια δε στηριζόμενο αποκλειστικώς ή κυρίως σ' αυτό καταλήγει σε αποδεικτικό πόρισμα, επί ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ισχυρισμού, επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα.

Δεν συνιστά λόγο αναιρέσεως από τη διάταξη αυτή η εκτίμηση του περιεχομένου του εγγράφου, διαφορετική εκείνης που προσδίδει σ' αυτό ο διάδικος. Έγγραφα, κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, είναι τα κατά τα άρθρα 339 και 432-465 ΚΠολΔ αποδεικτικά έγγραφα, που παρέχουν άμεση ή έμμεση απόδειξη, όχι δε και εκείνα στα οποία αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο, όπως είναι οι καταθέσεις μαρτύρων, οι γνωμοδοτήσεις πραγματογνωμόνων, που διορίστηκαν από το δικαστήριο ή προσώπων με ειδικές γνώσεις (ΑΠ 899/07), τα πρακτικά του δικαστηρίου ως προς το τμήμα τους που περιέχουν καταθέσεις μαρτύρων, (ΑΠ 714/93), οι ένορκες βεβαιώσεις (ΑΠ 751/96), και οι εκθέσεις αυτοψίας (ΑΠ 44/2003, ΑΠ 1623/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του παραμόρφωσε το περιεχόμενο της από 22-10-2005 εκθέσεως αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος του ΑΤ Θήρας και του σχεδιαγράμματος που συνοδεύει αυτή. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος διότι τα ως άνω έγγραφα, που το περιεχόμενο τους παραμορφώθηκε κατά την αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία δεν αποτελούν έγγραφα κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως.

Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως γιο έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικό που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου απ' αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Περαιτέρω, για να ιδρυθεί ο λόγος αναιρέσεως από το εδάφιο α του άρθρου 1 του άρθρου 559 ΚΠοΛΔ πρέπει να παραβιαστεί κανόνας ουσιαστικού δίκαιου. Η παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή εσφαλμένη υπαγωγή. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται, ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας.

Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.

Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι το πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του ν. ΓΠΝ/1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Τέλος, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος (ΑΠ 177/2008).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση, ύστερα οπό αξιολόγηση του όλου αποδεικτικού υλικού, δέχθηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "...... Στις 22.10.2005 και περί ώρα 19.30' ο Μ. Α., οδηγώντας την με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, ιδιοκτησίας της Ε. Α., εκινείτο στην Επαρχιακή Οδό Εμπορείου-Φηρών, στη Θήρα, στο δεξιό τμήμα του ρεύματος κυκλοφορίας με κατεύθυνση προς Φηρά, πλάτους 2,90 μέτρα, στο 1°χιλιόμετρο αυτής, με ταχύτητα 20 χιλιόμετρα την ώρα.

Η ως άνω οδός είναι διπλής κατεύθυνσης με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, συνολικού πλάτους 14,40 μέτρων με οριζόντια διπλή διαχωριστική γραμμή στο μέσον του οδοστρώματος. Στο 1ο χιλιόμετρο της ως άνω οδού λόγω της συμβολής της με την Ε.Ο προς Περίβολο υπάρχει διακεκομμένη διπλή διαχωριστική γραμμή στο μέσον του οδοστρώματος.

Στο ως άνω χιλιόμετρο η οδός είναι ευθεία, οι συνθήκες φωτισμού ήταν νύκτας χωρίς τεχνητό φωτισμό, η κατάσταση του οδοστρώματος καλή (ξηρή) και η κυκλοφορία των οχημάτων και πεζών αραιή. Το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας σε 30χιλμ/ώρα, σύμφωνα με εκεί ευρισκόμενη πινακίδα, όπως αυτό επισημαίνεται ειδικά στο κλητήριο θέσπισμα του Εισαγγελέως Νάξου και προκύπτει και από τις προσαγόμενες φωτογραφίες του τόπου του ατυχήματος.

Κατά τον ίδιο χρόνο στο δεξιό τμήμα του οδοστρώματος του ρεύματος κυκλοφορίας του οδηγού της δίκυκλης μοτοσικλέτας με αντίθετη, όμως, προς αυτόν κατεύθυνση, δηλ. προς Εμπορείο Θήρας, εκινείτο πεζός ο Α. Σ., στο οποίο έγινε μέτρηση με αλκοολόμετρο και βρέθηκε οινόπνευμα σε ποσοστό 0,32°/οο. Στο 1° χιλιόμετρο της εν λόγω οδού, ο Α.

Σ., επειδή έπεσε ο αναπτήρας του στο οδόστρωμα άρχισε να ψάχνει αυτόν εισερχόμενος κάθετα στο οδόστρωμα χωρίς να ελέγξει προηγουμένως, όπως όφειλε, αν στο οδόστρωμα εκινούντο οχήματα και χωρίς να βεβαιωθεί αν η κίνησή του αυτή δεν θα παρεμποδίσει την κυκλοφορία των οχημάτων. Ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσικλέτας έχοντας σε λειτουργία το εμπρόσθιο φωτιστικό αυτής αντιλήφθηκε την κίνηση και την παρουσία του πεζού στο ρεύμα κυκλοφορίας του ευρισκόμενος σε μικρή απόσταση από αυτόν (10 μέτρα), λόγω της νύκτας και της έλλειψης τεχνητού φωτισμού και προκειμένου να αποφύγει να κτυπήσει και να τραυματίσει τον πεζό επιχείρησε αποφευκτικό ελιγμό προς τα αριστερά προς το κέντρο του οδοστρώματος με έντονη κλίση του σώματος και της δίκυκλης μοτοσικλέτας προς τα αριστερά, με αποτέλεσμα, αφού διήνυσε απόσταση 7,70μέτρων στο ρεύμα κυκλοφορίας του να προσκρούσει στον εμπρόσθιο αριστερό τροχό και φτερό του με το αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητου, που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος Μ. Δ. Το εν λόγω αυτοκίνητο, το οποίο ήταν ασφαλισμένο, κατά το χρόνο του ατυχήματος, στην ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΙΣ Α.Α.Ε", εκινείτο με τους αριστερούς τροχούς επάνω στη διαχωριστική γραμμή του οδοστρώματος του ρεύματος πορείας με κατεύθυνση προς Εμπορείο, πλησιάζοντας στον ισόπεδο κόμβο προς Περίβολο, με ταχύτητα 58 χιλιόμετρα την ώρα.

Εξαιτίας της σύγκρουσης η δίκυκλη μοτοσικλέτα εκτράπηκε της πορείας της συρόμενη προς τα δεξιά και κατέληξε στο άκρο δεξιό τμήμα του ρεύματος κυκλοφορίας προς Φηρά (ίχνη συρσίματος 3,50μ), ο δε οδηγός εκτινάχθηκε και επέπεσε σε παρακείμενο της οδού δέντρο με αποτέλεσμα να υποστεί πλην των άλλων καταγμάτων και βαρεία κρανιοεγκεφαλική κάκωση που αποτέλεσε την αιτία του θανάτου του.

Το γεγονός ότι ο οδηγός του ως άνω αυτοκινήτου εκινείτο με τους αριστερούς τροχούς επάνω στον άξονα του οδοστρώματος προκύπτει από τα εξής: α) Στον ασφαλτοτάπητα του οδοστρώματος εντοπίστηκε χαραγή μήκους 20,70 μέτρων σε απόσταση 0,30 εκατοστών μέτρου περίπου από το τέλος της αξονικής διαγράμμισης μέσα στο ρεύμα πορείας με κατεύθυνση προς Εμπορείο.

Η ως άνω χαραγή αποτυπώνεται και στο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας και απεικονίζεται και στις προσαγόμενες φωτογραφίες του τόπου του ατυχήματος. Από τις προσκομιζόμενες φωτογραφίες του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου σε συνδυασμό και με τις μαρτυρικές καταθέσεις των μαρτύρων των εναγόντων και την από 15.11.2008 τεχνική έκθεση έρευνας συνθηκών του ως άνω ατυχήματος που συνέταξε ο Μ.Μ., προκύπτει ότι η ως άνω χαραγή δεν προκλήθηκε από τον αριστερό τροχό του ως άνω αυτοκινήτου (οι τροχοί δεν μπορούν ασφαλώς να αποξέσουν τον ασφαλτοτάπητα λόγω του μαλακού υλικού της σύστασής τους (λάστιχο), το δε τάσι όπως απεικονίζεται στις φωτογραφίες δεν έρχεται σε επαφή με την άσφαλτο) αλλά από την τμηματική αποκόλληση της ενισχυμένης με ραβδώσεις λαμαρίνας αλουμινίου προστασίας του κινητήρα του ως άνω αυτοκινήτου, που υπάρχει τοποθετημένη με κοχλίωση στο κάτω μέρος του αμαξώματος με φορά παραμόρφωσης διαγώνια κατά τον εγκάρσιο και διαμήκη άξονα του οχήματος και με τάση στρέβλωσης προς το δεξιό τμήμα αυτού.

Το ακραίο τμήμα του μερικά αποκομμένου εξαρτήματος που ήλθε σε επαφή με τον ασφαλτοτάπητα του οδοστρώματος απέχει 0,68 εκατοστά περίπου από το τελικό άκρο του εξωτερικού μετατροχίου του εμπρόσθιου αριστερού τροχού, προς τον διαμήκη άξονα αυτού. Επίσης, στην ως άνω έκθεση σημειώνεται ότι στην περίπτωση της οριζόντιας αξονικής σήμανσης με την εμφάνιση της διπλής συνεχόμενης ή διακεκομμένης διαγράμμισης, το συνολικό πλάτος αυτής που από τον ΚΟΚ χαρακτηρίζεται απροσπέλαστο δεν υπερβαίνει τα 0,38 εκατοστά του μέτρου και ότι οι ακραίες εξωτερικές διαστάσεις στο εμπρόσθιο τμήμα του συγκεκριμένου οχήματος (τελικά σημεία άκρων εξωτερικού μετατροχίου) είναι 1,58 εκατοστά του μέτρου.

Εφόσον, λοιπόν, η απόσταση μεταξύ της χαραγής και της διαχωριστικής γραμμής (30εκ.) είναι μικρότερη της απόστασης μεταξύ αριστερού τροχού και αποκολληθέντος εξαρτήματος (68εκ.) αυτό αποδεικνύει ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου εκινείτο με τους αριστερούς τροχούς του επάνω στη διαχωριστική γραμμή. Β) Στο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας αναγράφεται η πιθανή τελική θέση της δίκυκλης μοτοσικλέτας κατά τη σύγκρουση στο σημείο Α'', δηλαδή μέσα στο ρεύμα κυκλοφορίας αυτής (κατεύθυνση προς Φηρά), αφού προηγουμένως είχε διανύσει μέσα στο ρεύμα κυκλοφορίας της απόσταση 7,70 μέτρων πριν από την ως άνω θέση (Α'' κατά σύγκρουση).

Μολονότι η αναγραφή στο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας του σημείου Α'' ως σημείου της πιθανής θέσης της δίκυκλης μοτοσικλέτας κατά το χρόνο της σύγκρουσης έρχεται σε αντίθεση με το σημείο Ο του ως άνω σχεδιαγράμματος, ως πιθανού σημείου της σύγκρουσης των οχημάτων, εντούτοις και η θέση αυτού (Ο) εφάπτεται της διαχωριστικής γραμμής του οδοστρώματος καταλαμβάνοντας 30 εκατ.

του ρεύματος πορείας προς Εμπορείο. Ας σημειωθεί ότι παρότι στην έκθεση αυτοψίας της Τροχαίας αναγράφεται ότι ανερεύθησαν νερά και λάδια πλησίον του πιθανού σημείου σύγκρουσης αυτά δεν αποτυπώνονται στο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας. Το ένδικο ατύχημα οφείλεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, σε συνυπαιτιότητα πεζού, ο οποίος εισήλθε στο οδόστρωμα "ψάχνοντας τον αναπτήρα του" χωρίς να ελέγξει και να βεβαιωθεί, όπως όφειλε, ότι δεν θα παρεμποδίσει την κυκλοφορία των οχημάτων με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί στην πορεία της δίκυκλης μοτοσικλέτας, ο οδηγός της οποίας, προκειμένου να αποφύγει να κτυπήσει και να τραυματίσει αυτόν προέβη στον ενδεδειγμένο αποφευκτικό ελιγμό προς τα αριστερά προς το κέντρο του οδοστρώματος με αποτέλεσμα να προσκρούσει στον εμπρόσθιο αριστερό τροχό και φτερό του με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου. Επίσης, σε συνυπαιτιότητα του οδηγού του ως άνω αυτοκινήτου, ο οποίος δεν κατέβαλε την επιμέλεια και προσοχή που θα κατέβαλε κάθε συνετός οδηγός κάτω από ανάλογες περιστάσεις. Η αμέλειά του συνίσταται ειδικότερα στο ότι δεν ασκούσε τον έλεγχο του οχήματος του, ώστε να είναι σε θέση να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς, ότι εκινείτο με ταχύτητα 58 χλμ/Ω, που υπερέβαινε το επιτρεπόμενο όριο των 30 χιλ.Ω, την οποία δεν μείωσε λαμβάνοντας υπόψη του τις επικρατούσες συνθήκες της οδού (νύκτα χωρίς τεχνητό φωτισμό, κατοικημένη περιοχή, ισόπεδος κόμβος) και εκινείτο με τους αριστερούς τροχούς επάνω στη διαχωριστική γραμμή, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί την παρουσία και κίνηση του πεζού στο αντίθετο ρεύμα και παρότι αντιλήφθηκε τον αποφευκτικό ελιγμό του οδηγού της δίκυκλης μοτοσικλέτας μέσα στο ρεύμα πορείας του τελευταίου δεν κινήθηκε προς τα δεξιά ούτε μείωσε την ταχύτητα του οχήματός του, αλλά συνεχίζοντας την πορεία του με την ίδια ταχύτητα με την οποία εκινείτο προηγουμένως δεν επέτρεψε στον οδηγό της δίκυκλης μοτοσικλέτας να ενεργήσει επιτυχώς τον ως άνω ελιγμό προς το κέντρο του οδοστρώματος, περιόρισε σημαντικά τον χρόνο και την απόσταση περιθωρίου αντίδρασης αυτού και επαύξησε την δυναμική ορμή της σύγκρουσης.

Όλα αυτά προκύπτουν: 1) από την έκθεση αυτοψίας της Τροχαίας και το σχεδιάγραμμα που τη συνοδεύει. 2) από το Δελτίο Ιχνών Τροχοπέδησης Οδικού Τροχαίου Ατυχήματος. 3) από την από 22.10.2005 και την από 6.2.2006 έκθεση εξέτασης του Α. Σ. 4) τις προανακριτικές καταθέσεις των μαρτύρων. 5) από τις ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων των εναγόντων σε συνδυασμό και με τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο και με την από 15.11.2008 έκθεση τεχνικής έρευνας του Μ.Μ.

Η κατάθεση του πρώτου εναγόμενου Μ. Δ. ότι εκινείτο με ελάχιστη ταχύτητα, ανατρέπεται από την κατάθεση του ιδίου ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Νάξου όπου κατέθεσε: "με σαράντα, σαράντα πέντε, πενήντα χιλιόμετρα πήγαινα. Δεν έτρεχα. Βάλτε πενήντα οκτώ επειδή έτσι έγραψαν". Ας σημειωθεί ότι το Πλημμελειοδικείο Νάξου με την υπ' αριθμ. 246/2007 απόφασή του έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής για την πταισματική παράβαση του πρώτου εναγόμενου ότι δηλαδή έβαινε με ταχύτητα 58χιλμ/Ω αντί του ανώτατου επιτρεπόμενου των 30χιλμ/Ω και κήρυξε αυτόν αθώο της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και κήρυξε ένοχο της ανθρωποκτονίας από αμέλεια τον Α.

Σ. Η ως άνω όμως απόφαση δεν παράγει δεδικασμένο έναντι των πολιτικών δικαστηρίων (ΑΠ 1161/1980 ΝοΒ29.534). Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι η χαραγή προκλήθηκε από τις ζάντες του αυτοκινήτου του πρώτου εναγόμενου δεν αποδείχθηκε βάσιμος γι' αυτό και πρέπει να απορριφθεί και τούτο διότι από τις προσαγόμενες φωτογραφίες κανένα άλλο μεταλλικό εξάρτημα του οχήματος δεν εφάπτεται του εδάφους πλην του ως άνω συγκεκριμένου.

Επίσης, από τις ως άνω φωτογραφίες προκύπτει ότι το αριστερό εμπρόσθιο ελαστικό δεν είχε αποχωριστεί του τροχού, ο οποίος δεν θα μπορούσε να χαράξει τον ασφαλτοτάπητα λόγω της μαλακής σύστασής του. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, συνεπώς, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις που προσκομίστηκαν και δέχθηκε με την εκκαλουμένη απόφαση ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε συντρέχουσα υπαιτιότητα πεζού και οδηγού του ως άνω αυτοκινήτου και όσα αντίθετα υποστηρίζονται με τον πρώτο λόγο της από 25.6.2009 έφεσης των εναγόντων της από 15.9.2006 αγωγής και τον πρώτο λόγο της από 13.7.2009 έφεσης περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του πεζού πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμα, όμως, με την εκκαλουμένη απόφαση εσφαλμένα καθόρισε ποσοστά συνυπαιτιότητας, αφού έναντι του τρίτου οι ως άνω εμπλεκόμενοι ευθύνονται εις ολόκληρον (άρθρα 481 επ.

και 926 ΑΚ), το δε ποσοστό συνυπαιτιότητας αυτών αφορά στην εσωτερική σχέση αυτών και θα καθοριστεί στην δίκη της αναγωγής (ΑΠ 1032/1998, ΑΠ 486/2001). Καμία αμέλεια στην πρόκληση του ατυχήματος δεν βαρύνει τον οδηγό της δίκυκλης μοτοσικλέτας, ο οποίος εκινείτο με κανονική ταχύτητα, δικαιολογημένα αντιλήφθηκε τον πεζό σε απόσταση 10 μέτρων λόγω των επικρατουσών συνθηκών της οδού (νύκτα χωρίς τεχνητό φωτισμό, μικρή ισχύ της φωτιστικής εμβέλειας του εμπρόσθιου φανού της δίκυκλης μοτοσικλέτας) και προέβη στον ενδεδειγμένο αποφευκτικό ελιγμό.

Το γεγονός ότι ο θανών, ηλικίας 16 ετών, δεν ήταν εφοδιασμένος με άδεια ικανότητας οδήγησης δεν τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με το επελθόν βλαπτικό αποτέλεσμα, αφού ο θανών εκινείτο κανονικά με ταχύτητα που δεν υπερέβαινε το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο των 30 χλμ/Ω και προέβη στον αναγκαίο ελιγμό κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα........" Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή όχι εφαρμογή των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκαν.

Δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, ούτε παραβίασε τις ανωτέρω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου που ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε. 'Ελαβε υπόψη του όλους τους προσδιοριστικούς παράγοντες του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος (συνθήκες κυκλοφορίας, τρόπο κίνησης και συμπεριφορά των οδηγών των εμπλεκομένων οχημάτων κλπ) και κατέληξε σε σαφές πόρισμα, αναφορικά με τις συνθήκες του ατυχήματος και το κρίσιμο ζήτημα της υπαιτιότητας του οδηγού του υπ' αριθ.κυκλ. ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου και του οδηγού της υπ' αριθ. κυκλ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, συγγενούς των αναιρεσιβλήτων. Επομένως, το δικαστήριο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ο σχετικός πρώτος, κατά το οικείο μέρος του, λόγος αναιρέσεως με τον οποίο η αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία ισχυρίζεται τα αντίθετα είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Σύμφωνα με το αρθ. 559 αριθ.1 εδ. β' ΚΠολΔ η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ'αυτούς. Κατά την έννοια της ως άνω διάταξης ο προβλεπόμενος απ' αυτήν λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, μόνον όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, δηλ.

τις γενικές και αφηρημένες αρχές για την εξέλιξη των πραγμάτων που αντλούνται από την εμπειρική πραγματικότητα με τη βοήθεια της επιστημονικής έρευνας ή της επαγγελματικής ενασχόλησης και έχουν γίνει κοινό κτήμα για την ανεύρεση με βάση αυτά της αληθινής έννοιας κανόνα δικαίου, ιδίως όταν αυτός περιέχει νομικές έννοιες, ή για την υπαγωγή ή όχι σ' αυτόν των πραγματικών γεγονότων της διαφοράς και όχι όταν παραβιάζει τα διδάγματα αυτά κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών γεγονότων, δηλ.

της ουσίας της υπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο, κατά το οικείο μέρος του, λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθ. 1 εδ. β'του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι απέρριψε τον ισχυρισμό της ότι αποκλειστικός υπαίτιος, άλλως συνυπαίτιος, της επίδικης σύγκρουσης είναι ο οδηγός του υπ' αριθ.

κυκλ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, καθόσον αυτός ήταν ανήλικος, δεν είχε άδεια ικανότητας οδήγησης και συνεπεία τούτων δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα τον, τρίτο, πεζό, που ευρισκόμενος σε πλήρη μέθη, προσπαθούσε να διασχίσει κάθετα την οδό και δεν διενήργησε τον κατάλληλο αποφευκτικό ελιγμό προκειμένου να αποφύγει την σύγκρουση με το υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, το οποίο ήταν ασφαλισμένο, για τις προς τρίτους ζημίες, στην αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρία. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι, όπως από το προδιαληφθέν περιεχόμενό του σαφώς προκύπτει, η προβαλλόμενη αναιρετική πλημμέλεια αναφέρεται ευθέως στην παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών γεγονότων και όχι στην ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς πραγματικών γεγονότων.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-7-2012 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 4068/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τω οποία ορίζει στο χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 20 Απριλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Μαΐου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ