Supreme Court dismisses appeal against lower court decision where defendant failed to appear at hearing.

Απόφαση 857 / 2021 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 857/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Νικολακέα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου, Θεόδωρο Μαντούβαλο, Καλλιόπη Πανά και Παναγιώτη Αθανασόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 27 Oκτωβρίου 2020, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Λ. Ι. Π., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Οικονόμου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Π. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/11/2013 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11489/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 1374/2018 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5/10/2018 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 εδάφια α' και γ' του ΚΠολΔ ορίζεται ότι, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση από την 11195/8-1-2020 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Α. Π., που προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσείων προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της από 4/10/2019 κλήσης προς συζήτηση της από 5/10/2018 αναίρεσης κατά της 1374/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, για τη δικάσιμο της υπόθεσης στις 27/10/2020 ενώπιον του Β2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου επιδόθηκε με επιμέλεια του νόμιμα και εμπρόθεσμα προς τον αναιρεσίβλητο (άρθρα 126 παρ. 1 περ. α' του ΚΠολΔ). Εφόσον όμως αυτός δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την εκδίκαση της αίτησης αναίρεσης κατά την πιο πάνω δικάσιμο, οπότε η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα από τη σειρά της στο πινάκιο, πρέπει το δικαστήριο του Αρείου Πάγου να χωρήσει στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης παρά την απουσία του αναιρεσίβλητου (άρθρο 576 παρ. 2 εδ. α' και γ' του ΚΠολΔ).

Με την από 5-10-2018 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 264/2008 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 1374/2008 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατόπιν άσκησης της από 21-10-2015 εφέσεως κατά της 11.489/2015 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Με την προσβαλλόμενη απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου απορρίφθηκε, ως ουσία αβάσιμη η πιο πάνω έφεση του εκκαλούντος αναιρεσείοντος. Η κρινόμενη όμως αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Στη προκείμενη περίπτωση το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο εναγόμενος από το έτος 1995 διατηρούσε στη Θεσσαλονίκη, επί της οδού Πόντου στην περιοχή του Β' ΚΤΕΟ Θεσσαλονίκης ατομική επιχείρηση με φορτηγά και γερανοφόρα οχήματα μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν:

α) τηλεσκοπικός γερανός LIEBHERR, 160 HP και 30 τόνων, β) τηλεσκοπικός γερανός LIEBHERR 80 ΗΡ και 25 τόνων, γ) τηλεσκοπικός γερανός GROUP 330 HP και 100 τόνων, δ) τηλεσκοπικός γερανός DEMAG 220 HP και 60 τόνων, ε) γερανός - "παπαγάλος" FASSI - 800, 120 HP και στ) γερανός - "παπαγάλος" FASSI 400, 60 HP, τα οποία ήταν κατάλληλα (κυρίως οι ως άνω γερανοί, υψηλής ιπποδύναμης), για την εκτέλεση μεγάλων τεχνικών έργων, τα οποία ο εναγόμενος είτε αναλάμβανε ο ίδιος να εκτελέσει με την μορφή εργολαβίας είτε εκτελούσαν τρίτοι, στους οποίους τα εκμίσθωνε συνήθως μαζί με τον χειριστή αυτών.

Ειδικότερα τα μηχανήματα που διέθετε ο εναγόμενος - εκκαλών χρησιμοποιούνταν σε τεχνικά έργα μεταξύ των οποίων, το ΜΕΤΡΟ Θεσσαλονίκης για χρονικό διάστημα δύο ετών σε έργο της ΕΚΟ κ.τ.λ. και όχι σε υπηρεσίες μεταφορών, παρά το γεγονός ότι αυτό αναφέρεται, ως αντικείμενο δραστηριότητας του εναγομένου στη βεβαίωση μεταβολής εργασιών φυσικού προσώπου επιτηδευματία της Δ.Ο.Υ.

Νεάπολης Θεσσαλονίκης, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι ουδέν αποδεικτικό στοιχείο επικαλείται και προσκομίζει ο εναγόμενος (π.χ. τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών) από το οποίο να προκύπτουν οι υπηρεσίες μεταφορών, που πραγματοποίησε το επίδικο χρονικό διάστημα ούτε άλλωστε προέκυψε από τις καταθέσεις των μαρτύρων ανταπόδειξης όνομα πελάτη της επιχείρησης στον οποίο προσφέρθηκαν οι μεταφορικές της υπηρεσίες.

Αντίθετα αποδεικνύεται ότι για τις μεταφορικές ανάγκες που προέκυπταν κατά την εκτέλεση των τεχνικών έργων ο εναγόμενος χρησιμοποιούσε τη μεταφορική εταιρεία "ΦΙΛΟΙ ΙΜΕ ΕΠΕ" του Γ. Κ., η οποία βρίσκεται επίσης στην περιοχή του Β' ΚΤΕΟ Θεσσαλονίκης. Ο ενάγων που ήταν έγγαμος προσλήφθηκε την 11.1.2006 από τον εναγόμενο με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, προκειμένου να ασχοληθεί, ως οδηγός - χειριστής ανυψωτικού μηχανήματος (βλ.

και από 11-1-2006 αναγγελία πρόσληψης στην οποία ρητά αναφέρεται, ακριβής περιγραφή του επαγγέλματος χειριστής) κατέχοντας την …/…-9-2005 άδεια μηχανοδηγού - χειριστή μηχανημάτων εκτέλεσης έργων με κινητήρια θερμική μηχανή Δ' τάξης από 17 έως 100 ΗΡ ίππους και από την 5-6-2008, …/…-6-2008 άδεια Α' τάξης από 301 ίππους και πάνω, μετά από τη χορήγηση σχετικής βεβαίωσης προϋπηρεσίας από τον εναγόμενο ότι εργάσθηκε σαν χειριστής μηχανήματος γερανού μάρκας LIEBHERR ισχύος 192 ΗΡ, ενώ υπήρξε συμφωνία να αμείβεται με βάση τη σχετική για την ειδικότητα του συλλογική σύμβαση εργασίας.

Πράγματι ο ενάγων απασχολήθηκε με την πιο πάνω ειδικότητα στα τεχνικά έργα που προαναφέρθηκαν, την εκτέλεση των οποίων είχε αναλάβει ο εναγόμενος το επίδικο χρονικό διάστημα με τα ως άνω μηχανήματα εκτελέσεως τεχνικών έργων που περιλαμβάνονται στο ΠΔ 31/1990 μέχρι τις 31/5/2013, οπότε του κοινοποιήθηκε από τον εναγόμενο η έγγραφη καταγγελία της σύμβασης εργασίας του.

Ο μηνιαίος μισθός που του καταβαλλόταν υπολογιζόταν με βάση τη συλλογική σύμβαση εργασίας "για τους οδηγούς φορτηγών και λοιπών αυτοκινήτων όλης της Χώρας", ενώ ο ενάγων υπαγόταν στις διατάξεις της εκάστοτε ισχύουσας συλλογικής σύμβασης εργασίας για τους όρους αμοιβής και εργασίας των χειριστών και βοηθών χειριστών εκσκαπτικών ανυψωτικών και λοιπών μηχανημάτων εκτελέσεως τεχνικών έργων όλης της Χώρας σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, για το αντικείμενο της δραστηριότητας του εναγομένου....Ενόψει του ότι η από 12-4-2006 συλλογική σύμβαση εργασίας "για τους όρους αμοιβής και εργασίας των χειριστών και βοηθών χειριστών εκσκαπτικών ανυψωτικών και λοιπών μηχανημάτων εκτελέσεως τεχνικών έργων όλης της χώρας και η ΔΑ 31/2008 "για τους όρους αμοιβής και εργασίας των χειριστών και βοηθών, χειριστών μηχανημάτων εκτελέσεως τεχνικών έργων όλης της Χώρας", κηρύχθηκαν υποχρεωτικές με την ΥΑ 11819/2006 και ΥΑ 10317/800/2009 αντίστοιχα δεσμεύονται από αυτές όλοι οι φορείς επιχειρήσεων και οι εργαζόμενοι, που υπάγονται στο επαγγελματικό και προσωπικό πεδίο, που είναι "οι χειριστές και βοηθοί χειριστών των παντός τύπου και συστήματος λειτουργίας εσκαπτικών, ανυψωτικών, γεωτρητικών, ισοπεδοτικών, οδοποιητικών και χωματουργικών εν γένει μηχανημάτων εκτελέσεως τεχνικών έργων, που περιλαμβάνονται στο Π.

Διάταγμα 31/1990 όλης της Χώρας. Εφόσον δε ο εναγόμενος ασχολείτο με την εκτέλεση τεχνικών έργων με τα γερανοφόρα πιο πάνω οχήματα μετά την κήρυξη των προαναφερόμενων ΣΣΕ και ΔΑ ως υποχρεωτικών, δεσμεύεται απ' αυτές, αφού υπάγεται στο επιχειρησιακό πεδίο των συμβληθέντων στις ίδιες εργοδοτικές οργανώσεις και ο ενάγων ασκούσε το επάγγελμα του χειριστή μηχανημάτων εκτελέσεως τεχνικών έργων.

Στη συνέχεια το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεχόμενο, ότι το Πρωτοβάθμιο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις επιδικάζοντας κατ' εφαρμογή των προαναφερόμενων ΣΣΕ και ΔΑ στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 38.907,48 ευρώ απέρριψε, κατ' ουσίαν την έφεση.

Με την πιο πάνω κρίση του δευτεροβάθμιο δικαστήριο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του πλήρεις σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, ως προς τα κρίσιμα για την έκβαση της δίκης ζητήματα, όπως το είδος της επαγγελματικής δραστηριότητας, που ασκούσε ο αναιρεσείων κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, τα τεχνικά έργα, που αυτός εκτελούσε καθώς και το είδος της εργασίας, που παρείχε ο αναιρεσίβλητος, ως μηχανοδηγός - χειριστής μηχανημάτων εκτέλεσης έργων με κινητήρια θερμική μηχανή.

Συνεπώς, πρέπει ο τρίτος λόγος αναίρεσης να απορριφθεί, ως αβάσιμος, (άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ).

Ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 με αριθμό 12 του ΚΠολΔ για παραβίαση των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων ιδρύεται μόνον εάν το δικαστήριο προσέδωσε σε αποδεικτικό μέσο αυξημένη αποδεικτική δύναμη, που δεν την είχε κατά νόμο ή δεν του προσέδωσε τέτοια δύναμη, μολονότι την είχε κατά νόμο, ενώ αντιθέτως δεν ιδρύεται, εάν το δικαστήριο έκρινε περισσότερο ή λιγότερο αξιόπιστο ένα αποδεικτικό μέσο, από άλλα ισοδύναμα αποδεικτικά μέσα ή αν έκρινε τους μάρτυρες του ενός διαδίκου περισσότερο αξιόπιστους από του άλλου.

Επίσης, από τη διάταξη του άρθρου 671 ΚΠολΔ, η οποία έχει εφαρμογή και στην κατ' έφεση δίκη (άρθρο 674 αριθ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτει ότι κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα, που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, τα οποία εκτιμά ελευθέρως, χωρίς να υποχρεούται να τηρήσει τους κανόνες του νόμου, ως προς την αποδεικτική δύναμη αυτών με εξαίρεση τη δικαστική ομολογία.

Ενόψει όλων αυτών, η διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ με την οποία ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν το Δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση αυτή, ως ασυμβίβαστη με την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, που προβλέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 663 επ.

του ΚΠολΔ. Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων ισχυρίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του δημόσιο έγγραφο, το οποίο αποτελεί πλήρη απόδειξη (άρθρο 438 ΚΠολΔ). Ειδικότερα ισχυρίζεται, ότι προς απόδειξη της επαγγελματικής του δραστηριότητας το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την από 23-3-2010 βεβαίωση εργασιών φυσικού προσώπου επιτηδευματία του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ.

Νεάπολης Θεσσαλονίκης, που αποτελεί δημόσιο έγγραφο, σύμφωνα με την οποία υπήρξε μεταβολή των εργασιών του αναιρεσείοντος με αντικείμενο δραστηριότητας τις υπηρεσίες μεταφορών και όχι ατομική επιχείρηση με φορτηγά - γερανοφόρα οχήματα για την εκτέλεση τεχνικών έργων, όπως τελικά δέχθηκε η εφετειακή απόφαση.

Στην προκειμένη όμως περίπτωση το περιεχόμενο του προαναφερθέντος δημοσίου εγγράφου δεν αποτελεί πλήρη απόδειξη για όλους, εφόσον το Εφετείο σύμφωνα με τα προεκτεθέντα δεν παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, που δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση αυτή, ως ασυμβίβαστη με την πιο πάνω ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, απορριπτομένου κατά συνέπεια, ως αβασίμου του πρώτου λόγου αναιρέσεως.

Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340, 341 και 346 ΚΠολΔ, το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Καμία όμως διάταξη νόμου δεν επιβάλλει την ειδική αναφορά και τη χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά. Η παράβαση της υποχρεώσεως του Δικαστηρίου να λάβει υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. γ' του ΚΠολΔ, λόγο αναιρέσεως.

Ο λόγος όμως αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση. Αρκεί δε η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της προκύπτει αναμφιβόλως η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου (ΑΠ 1763/2007, ΑΠ 694/2003 ΤΝΠ Νόμος).

Στη προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η από το άρθρο 559 αρ. 11 του ΚΠολΔ αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη για το σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματος, όσα στην …/…-1-2015 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων που δόθηκε ενώπιον της ειρηνοδίκου Θεσσαλονίκης, τα οποία ήταν καταλυτικά των αγωγικών ισχυρισμών του αναιρεσιβλήτου.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από τη ρητή βεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης ότι για να καταλήξει στο αποδεικτικό της πόρισμα συνεκτίμησε όλα τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου μεταξύ των οποίων και την …/…-1-2015 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων Θ.

Γ. του Κ. και Α. Τ. του Χ., ενώπιον της Ειρηνοδίκου Θεσσαλονίκης σε συνδυασμό με το λοιπό περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και την ένορκη βεβαίωση των παραπάνω μαρτύρων χωρίς να έχει υποχρέωση να προβεί σε ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση αυτής.

Μη υπάρχοντος άλλου λόγου πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, χωρίς να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος δεν παρέστη ούτε κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-10-2018 αίτηση αναιρέσεως της 1374/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαρτίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Ιουνίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ