Supreme Court dismisses appeal for admitting disallowed witness testimony and procedural irregularities.

Απόφαση 639 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 639/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέως Βασιλείου Λιβέρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.- Χ1, κατοίκου ..., 2.- Χ2, κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκαν αμφότεροι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Θανόπουλο, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.- Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΜΙ EUROPEAN INTERGRATION A.E." εδρεύουσας στην Πάτρα, νομίμως εκπροσωπούμενης, 2.- Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΜΙ MEDICAL LTD" εδρεύουσας στην Λεμεσό Κύπρου, νομίμως εκπροσωπούμενης, 3.- Ψ1, κατοίκου ..., ατομικά και υπό την ιδιότητά του ως νομίμου εκπροσώπου των ανωτέρω, εκ των οποίων η 1η και η 2η δεν εκπροσωπήθηκαν από κανένα, ενώ ο 3ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Βερβεσό με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-7-2003 αγωγή των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 751/2006 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 525/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1-10-2007 αίτησή τους και τους από 14-2-2008 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 9.1.2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αποδοχή της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, με τον πρόσθετο αυτής λόγο, κατά τους στο σκεπτικό αναφερομένους λόγους και την απόρριψή της, ως προς τους λοιπούς. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων αυτής λόγων και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις ... και ... εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών Αθηνών ... και Πειραιά ..., αντίστοιχα, αντίγραφο της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, με κλήση για συζήτηση αυτής κατά την παρούσα δικάσιμο, που νόμιμα ορίσθηκε, επιδόθηκαν στις αναιρεσίβλητες εταιρείες. Επομένως, εφόσον αυτές δεν εκπροσωπήθηκαν νόμιμα, κατά τη συζήτηση της αιτήσεως ούτε παρέστησαν διά πληρεξουσίου δικηγόρου, πρέπει να δικασθούν ερήμην, να συζητηθεί όμως η υπόθεση, σαν να ήταν και αυτές παρούσες (άρθρο 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ.).

Κατά το άρθρο 559 περ. 8 Κ.Πολ.Δικ., επιτρέπεται αναίρεση, "αν το δικαστήριο, παρά τον νόμο, έλαβε υπόψη του πράγματα, που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη του πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης". Ως "πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος.

Για να ιδρυθεί ο λόγος αυτός, θα πρέπει αφενός μεν να είχε προταθεί ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας, κατά τρόπο νόμιμο και παραδεκτό, αφετέρου δε η παραδοχή του, να ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Εάν δεν συντρέχει το τελευταίο, τότε ο λόγος απορρίπτεται, για έλλειψη εννόμου συμφέροντος, έστω και αν το δικαστήριο δεν απάντησε στον ισχυρισμό του διαδίκου.

Το έννομο αυτό συμφέρον ελλείπει και όταν η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει επάλληλες αιτιολογίες, οι οποίες στηρίζουν αυτοτελώς το διατακτικό, από τις οποίες η μία δεν πλήττεται ή πλήττεται ανεπιτυχώς με την αίτηση αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο, κατά την ανέλεγκτη των πραγμάτων κρίση του, δέχθηκε ότι οι επικαλούμενες με την αγωγή συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου των αναιρεσιβλήτων ουδέποτε λειτούργησαν και οι τελευταίοι συνέχισαν να απασχολούνται σε τρίτη (μη διάδικο) ανώνυμη εταιρία.

Περαιτέρω, με επικουρική αιτιολογία, έγινε δεκτό ότι ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι υφίσταντο και λειτουργούσαν οι παραπάνω, από 1-7-2000 συμβάσεις εργασίας, αυτές έπαυσαν να ισχύουν από τον χρόνο καταρτίσεως του από 28-8-2001 ιδιωτικού συμφωνητικού, που είναι προγενέστερο της 24-3-2003, που κατά την αγωγή φέρεται ότι οι αναιρεσείοντες κατήγγειλαν για σπουδαίο λόγο τις συμβάσεις εργασίας τους.

Με τους προκείμενους, εκ του άρθρου 559 περ. 8 Κ.Πολ.Δικ. λόγους της ένδικης αιτήσεως, προβάλλεται η αιτίαση ότι δεν ελήφθη υπόψη ο αγωγικός ισχυρισμός των αναιρεσειόντων, σύμφωνα με τον οποίο, με βάση όρο των επιδίκων εργασιακών συμβάσεων, συμφωνήθηκε ότι οι ενάγοντες θα παρείχαν τις υπηρεσίες τους στις εναγόμενες ή σε εταιρείες του Ομίλου συμφερόντων του εργοδότη και ότι σ' αυτές περιλαμβανόταν και η εταιρεία "Καλός Σαμαρείτης ΑΕ", στην οποία έγινε δεκτό ότι απασχολούντο οι αναιρεσείοντες.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί, ως αλυσιτελής, καθόσον το διατακτικό της αποφάσεως, που απέρριψε την αγωγή στηρίζεται αυτοτελώς (και) στην επικουρική αιτιολογία, ότι οι συμβάσεις εργασίας είχαν παύσει να ισχύουν από χρόνο προγενέστερο εκείνου της φερόμενης ως γενομένης από τους αναιρεσείοντες καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας τους, από την οποία καταγγελία στηρίζουν τις αγωγικές τους αξιώσεις.

Η επικουρική αυτή αιτιολογία πλήττεται με αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., πλην όμως ανεπιτυχώς, όπως θα εκτεθεί παρακάτω. Για τους ίδιους, εξάλλου, ως άνω λόγους είναι απορριπτέα η κρινόμενη αίτηση, κατά το λόγο που στηρίζεται στην περ. 11 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., σύμφωνα με τον οποίο το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του ομολογία των εναγομένων, που περιέχεται στις έγγραφες προτάσεις τους, με τις οποίες δέχονται ότι συμφωνήθηκε με τους ενάγοντες να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον "Όμιλο της ΕΜΙ ΑΕΒΕ".

Επειδή, κατά το άρθρο 559 περ. 19, επιτρέπεται αναίρεση, "αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές αιτιολογίες ή ανεπαρκείς, σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης". Συντρέχει περίπτωση ανεπαρκών αιτιολογιών, όταν τα περιστατικά, που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας, δεν είναι ικανά, για να καταστεί δυνατός ο έλεγχος, αν αυτά μπορούν να συγκροτήσουν την έννομη σχέση, την οποία στηρίζει το διατακτικό της απόφασης.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του και κατά την ανέλεγκτη των πραγμάτων κρίση του, δέχθηκε ως αποδειχθέντα τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Οι εναγόμενες ανώνυμες εταιρίες, με την επωνυμία "ΕΜΙ EUROPEAN MEDICAL INTEGRATION Α.Ε." και "ΕΜΙ MEDICAL LTD", νόμιμος εκπρόσωπος των οποίων τυγχάνει ο τρίτος των εναγομένων, Ψ1, δυνάμει των από 1.7.2000 συμβάσεων παροχής υπηρεσιών ορισμένου χρόνου προσέλαβαν τους ενάγοντες με αντικείμενο εργασίας του πρώτου εξ αυτών (Χ1) τη διεύθυνση του εμπορικού τμήματος τους, του δε δεύτερου (Χ2) την τεχνική υποστήριξη των εναγομένων εταιριών.

Οι ανωτέρω ενάγοντες, κατά τον χρόνο κατάρτισης των εν λόγω συμβάσεων εργασίας, ήσαν μέτοχοι των ανωνύμων εταιριών "ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ ΑΕ" και "ΜΕΝΤΙΣΥ ΑΕ" κατά δε τα έτη 2001 και 2002 Πρόεδροι και Διευθύνοντες Σύμβουλοι αυτών των εταιριών. Περαιτέρω, στην πρώτη των ως άνω εταιριών ("ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ ΑΕ") οι ενάγοντες, παρείχαν τις υπηρεσίες τους, με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας .

Σύμφωνα λοιπόν με το περιεχόμενο των ως άνω από 1.7.2000 συμβάσεων εργασίας, η διάρκεια αυτών ήταν για μια πενταετία, οι ενάγοντες θα μετείχαν υποχρεωτικά στο Διοικητικό Συμβούλιο των εταιριών, και η αποζημίωση τους, σε περίπτωση απόλυσης θα προσδιοριζόταν σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας και θα αποτελείτο από :

α) τη νόμιμη αποζημίωση, αφού προσμετρηθεί η συνολική υπηρεσία του καθενός στην ανώνυμη εταιρία "Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ ΑΕ" από της ιδρύσεως της, μέχρι και την κατάρτιση των ένδικων συμβάσεων εργασίας (1-7-2000) και β) από τους μισθούς του υπολοίπου χρόνου μέχρι το συμβατικό χρόνο λήξης της σύμβασης, εφόσον γίνει πριν τη λήξη της πενταετίας .

Στις ίδιες δε συμβάσεις προβλεπόταν το ύψος της αμοιβής των εναγόντων, ο τρόπος καταβολής αυτής και η αναπροσαρμογή της κατ' έτος. Από τα αυτά ως άνω αποδεικτικά μέσα, όμως δεν αποδείχτηκε ότι οι ανωτέρω συμβάσεις εργασίας λειτούργησαν, και οι ενάγοντες προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στις δυο εναγόμενες εταιρίες, λόγο άλλωστε για τον οποίο αυτές (συμβάσεις εργασίας), ουδέποτε εισήχθησαν προς έγκριση στις γενικές συνελεύσεις των εναγομένων ανωνύμων εταιριών, όπως ορίζεται στις διατάξεις του άρθρου 23 του Ν. 2190/1920 .

Προς τούτο δε οι ενάγοντες, συνέχισαν να απασχολούνται στην ως άνω ανώνυμη εταιρία, "Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ ΑΕ", στην οποία, ο εκ των εναγόντων Χ1, είχε προσληφθεί από τις 3-7-1986, και ο έτερος, Χ2, από της 6-9-1991, περιστατικά που αποδεικνύονται από τις κάρτες αναγγελίας πρόσληψης αυτών (εναγόντων), τις καταστάσεις του ταμείου ΙΚΑ, τις αποδείξεις πληρωμής τους, για τα έτη 2001 και 2002, και από τις καταστάσεις προσωπικού και ωρών εργασίας, που νομίμως έχουν κατατεθεί στην επιθεώρηση εργασίας Ανατολικού Τομέα Αθηνών.

Η κρίση δε του δικαστηρίου ότι, οι ως άνω, από 1-7-2000 συμβάσεις εργασίας των εναγόντων με τις εναγόμενες ανώνυμες εταιρίες, ουδέποτε λειτούργησαν ενισχύεται και ενδυναμώνεται έτι περαιτέρω και: α) Από το περιεχόμενο αυτών των ίδιων των συμβάσεων εργασίας των εναγόντων, στις οποίες αναφέρεται ότι θα προσμετρηθεί η συνολική προϋπηρεσία του καθενός στην ανώνυμη εταιρία "Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ ΑΕ", από της ιδρύσεως της μέχρι σήμερα η γεγονός που σαφώς υποδηλώνει, ότι η απασχόληση των εναγόντων, θα άρχιζε με το πέρας της απασχόλησης τους στην ως άνω ανώνυμη εταιρία "Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ ΑΕ", που όμως ως άνω δεν συνέβη, β) από το περιεχόμενο του από 8-6-2000 ιδιωτικού συμφωνητικού, που υπεγράφη, την επομένη των ανωτέρω συμβάσεων εργασίας μεταξύ -και -των εναγόντων ως μετόχων των ανωνύμων εταιριών "Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ Α.Ε." και "MEDISY Α.Ε.", και της εταιρίας με την επωνυμία "EVENMORE INVESTMENTS LIMITED", νομίμως εκπροσωπούμενης και υπό του τρίτου των εναγομένων, δια του οποίου συμφωνήθηκε η σύσταση νέας ΑΕ, με μετόχους τις άνω δυο εταιρίες -με ποσοστό 30% και την τρίτη με ποσοστό 70% - με την επωνυμία "Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ Α.Ε MEDISY Α.Ε.",και ως μέλη του ΔΣ αυτής, τους ενάγοντες, στο οποίο (από 8.6.2000 ιδιωτικό συμφωνητικό) αναφέρεται ότι...4.5 Συμφωνείται ότι τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρίας, που θα παραμείνουν και μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων του Καλού Σαμαρείτη και της Medisy δεν θα εισπράττουν αμοιβή από τις δύο αυτές εταιρίες, εκτός εάν άλλως αποφασισθεί από τις Γενικές Συνελεύσεις εκάστης εταιρίας, γ) Από το περιεχόμενο των από 28.8.2001 ιδιωτικών συμφωνητικών, που υπεγράφησαν μεταξύ των εναγόντων και του τρίτου των εναγομένων, ως νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας, με την επωνυμία "ΕΜΙ MEDICAL LTD", σχετικά με τη μεταβίβαση εκατέρωθεν μετοχών των εταιριών "ΕΜΙ ΑΕ" και "ΕΜΙ MEDICAL LTD", στο οποίο αναφέρεται ότι κάθε "...Κάθε προηγούμενο συμφωνητικό μεταξύ των συμβαλλομένων, της EMI EUROPEAN MEDICAL INTEGRATION ΑΕ" και "EVENMORE INVESTMENTS LIMITED", αναφορικά με την αρχική εξαγορά του 70%, συμπεριλαμβανομένου του από 8.6.2000 ιδιωτικού συμφωνητικού, αντικαθίσταται πλήρως και παύει να ισχύει περιλαμβανομένου και του δικαιώματος λήψης οποιασδήποτε μορφής τιμήματος".

Αλλά κι αν ακόμη ήθελε γίνει δεκτό ότι υφίσταντο και λειτουργούσαν οι προαναφερόμενες από 1.7.2000 συμβάσεις παροχής εργασίας ορισμένου χρόνου των εναγόντων, έπαυσαν αυτές να ισχύουν από τον χρόνο κατάρτισης του εν λόγω ιδιωτικού συμφωνητικού, που είναι προγενέστερος της 24.3.2003 που κατά την αγωγή φέρεται, ότι οι ενάγοντες κατήγγειλαν για σπουδαίο λόγο τις συμβάσεις εργασίας, και δ) Από το γεγονός, ότι κανένα απολύτως έγγραφο δεν προσκομίζεται, από το οποίο να αποδεικνύεται αμέσως ή εμμέσως, ότι οι ενάγοντες από 1-7-2000 απασχολήθηκαν στις δύο εναγόμενες εταιρίες, με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας.

Ειδικότερα δε, δεν προσκομίζονται οι αναγγελίες στον ΟΑΕΔ, πρόσληψης των εναγόντων, καταστάσεις του ΙΚΑ, αποδείξεις πληρωμής τους, καταστάσεις προσωπικού και ωρών εργασίας αυτού, όπως προσκομίζονται, για την απασχόλησή τους στην εταιρεία " Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗΣ Α.Ε.", κατ' εκείνον τον χρόνο. Αν πράγματι οι ενάγοντες είχαν απασχοληθεί, όπως ισχυρίζονται, στις εναγόμενες εταιρείες, θα είχε οπωσδήποτε συνταχθεί έστω και ένα από τα προαναφερόμενα έγγραφα, αφού λόγος μη σύνταξής τους δεν υπήρχε, αλλά ούτε κάτι τέτοιο οι ενάγοντες ισχυρίζονται".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο έκρινε ότι ορθά το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την ένδικη αγωγή, ως ουσιαστικά αβάσιμη, αφού δέχθηκε ότι οι ενάγοντες δεν απασχολήθηκαν στις εναγόμενες εταιρίες και, στη συνέχεια, απέρριψε την έφεση, για τον ίδιο λόγο. Σύμφωνα με τις ουσιαστικές αυτές παραδοχές, η πληττόμενη απόφαση περιέχει επαρκείς αιτιολογίες, οι οποίες στηρίζουν πλήρως το συμπέρασμα, στο οποίο οδηγήθηκε και συνεπώς, ο εκ του άρθρου 559 περ. 19 λόγος της αίτησης είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος.

Επίσης, απορριπτέος είναι και ο εκ του άρθρου 559 περ. 1 λόγος της αίτησης, καθόσον, έτσι, όπως έκρινε το δικαστήριο, δεν παρεβίασε τις σχετικές με τις διέπουσες τις επίδικες συμβάσεις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου και ειδικότερα αυτές των άρθρων 648, 651, 652, 655 ΑΚ.

Επειδή, κατά την περ. 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., παρέχεται το ένδικο μέσο της αναίρεσης, "αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα, προφανώς διαφορετικά από εκείνα, που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει σε αποδεικτικό, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ.

Κ.Πολ.Δικ., έγγραφο, περιεχόμενο προφανώς διαφορετικό, από εκείνο, που αναφέρεται στο έγγραφο αυτό, όχι δε και όταν το δικαστήριο, εκτιμώντας το περιεχόμενο του εγγράφου, μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία, οδηγείται σε κρίση διαφορετική, από εκείνη, την οποία θεωρεί ως ορθή ο αναιρεσείων. Στην προκειμένη περίπτωση, ο εκ του άρθρου 559 περ. 20 λόγος της ένδικης αιτήσεως, σύμφωνα με τον οποίο, το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ως άνω εγγράφων, που αναφέρονται στην απόφαση, στο οποίο έδωσε διαφορετική έννοια, από αυτή, που πραγματικά είχαν, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, αφού και κατά τα εκτιθέμενα στην αίτηση, δεν πρόκειται για "παραμόρφωση" του περιεχομένου των ως άνω, στην προσβαλλόμενη απόφαση μνημονευομένων εγγράφων, κατά την ανωτέρω έννοια, αλλά για εκτίμηση του περιεχομένου τους, μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία, προκειμένου το δικαστήριο να θεμελιώσει το δικανικό συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε, κατά τα άνω, ήτοι ότι οι επίδικες εργασιακές συμβάσεις στην πραγματικότητα "δεν λειτούργησαν".

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται (και) όταν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 62, 64 παρ. 2, 339, 409 παρ. 1, 2, 410 παρ. 3 και 415 - 420 Κ.Πολ.Δ. και 61, 65, 67 και 70 Α.Κ. συνάγεται ότι δεν μπορεί να είναι μάρτυρας, αφού δεν είναι τρίτος και δεν μπορεί γι' αυτό να έχει (κατ' αρχήν τουλάχιστον) την αντικειμενικότητα του τρίτου, ο διάδικος, και, για την ταυτότητα του λόγου, ο νόμιμος εκπρόσωπος διαδίκου νομικού προσώπου ή το μέλος της διοικήσεώς του. 'Αρα κατάθεση του ίδιου του διαδίκου ή του νομίμου εκπροσώπου του διαδίκου νομικού προσώπου είναι μη επιτρεπόμενο, ως ανυπόστατο, αποδεικτικό μέσο και η από το Δικαστήριο λήψη αυτής θεμελιώνει τον από τον αριθμ. 11 του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ.

προβλεπόμενο αναιρετικό λόγο και στην προκειμένη διαδικασία των εργατικών διαφορών, υπό την προϋπόθεση ότι είναι ορισμένος. Για να είναι όμως ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως πρέπει ν' αναφέρονται στο αναιρετήριο το περιεχόμενο του αποδεικτικού μέσου που παρανόμως λήφθηκε υπόψη, ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου προτάθηκε και η επίδραση του ισχυρισμού αυτού στο διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Πρέπει, επίσης, να αναφέρεται ότι προτάθηκε η εξαίρεση του μάρτυρα, πριν την εξέτασή του, κατά τα άρθρα 401 και 403 Κ.Πολ.Δικ., αν δε ο λόγος της εξαίρεσης προτείνεται μετά την εξέταση, πρέπει να αποδεικνύεται εγγράφως. Επομένως ο πρόσθετος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη, για τη μόρφωση του αποδεικτικού πορίσματός του, και την ένορκη κατάθεση του ως μάρτυρος εξετασθέντος ..., ο οποίος, κατά τον χρόνο της εξέτασης ήταν μέλος του διοικ.

συμβουλίου της πρώτης αναιρεσίβλητης-εναγομένης εταιρίας, ήτοι μη επιτρεπόμενο αποδεικτικό μέσο, είναι απορριπτέος ως αόριστος, γιατί δεν παρατίθενται στο αναιρετήριο, το περιεχόμενο της εν λόγω καταθέσεως, ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου λήφθηκε υπόψη και η επίδραση του ισχυρισμού αυτού στο διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως ούτε, τέλος, ότι ο ισχυρισμός αυτός, που δεν προτάθηκε πριν την εξέταση του εν λόγω μάρτυρα (δεν επικαλούνται το αντίθετο οι αναιρεσείοντες) αποδεικνύεται εγγράφως.

Επειδή, μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η ένδικη αίτηση, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 525|2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στης δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 1-10-2007 αίτηση με τους προσθέτους λόγους της, των Χ1 και Χ2, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 525|2007 οριστικής αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, εκ χιλίων διακοσίων (1200) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ