Appeal dismissed because the appellant failed to allege the appeal ground in the appeal petition as required by law.

Απόφαση 636 / 2021 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 636/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου - Μωρέση, Μυρσίνη Παπαχίου και Γεώργιο Καλαμαρίδη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Δ. συζύγου Ν. Π., το γένος Κ. Μ., κατοίκου Δήμου … και 2) Ν. Π. του Κ., κατοίκου Δήμου …. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Τσοπελάκο.

Της αναιρεσιβλήτου: Μ. συζύγου Δ. Κ., το γένος Σ. Π., κατοίκου …, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-12-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 84/2004 μη οριστική και 184/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 93/2007 μη οριστική και 67/2020 οριστική του Εφετείου Καλαμάτας. Κατά της τελευταίας απόφασης ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η υπ' αριθ. 2075/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τη δεύτερη αναιρεσείουσα, διέταξε το χωρισμό της υπόθεσης για τους λοιπούς, αναίρεσε την με αριθμό 67/2010 απόφαση του Εφετείου Καλαμάτας, παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση και δέχθηκε μερικώς το αίτημα της πρώτης και του τρίτου των αναιρεσειόντων περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη αυτών κατάσταση.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η υπ' αριθ. 3/2016 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15-1-2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 498 παρ. 1, 568 παρ. 1 και 4 και 576 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση.

Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος διάδικος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (ΑΠ 462/2019 - ΑΠ 294/2019). Τις κλητεύσεις επικαλείται και αποδεικνύει ο παριστάμενος διάδικος (ΑΠ 119/2019).

Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 74 παρ. 2 Ν. 4690/3-5-2020 (ΦΕΚ Α' 104), "σε περίπτωση που η συζήτηση υπόθεσης οποιουδήποτε βαθμού δικαιοδοσίας και με οποιαδήποτε διαδικασία ματαιώθηκε διαρκούσης της αναστολής, δηλαδή μέχρι και τις 31-5-2020, ορίζεται αυτεπαγγέλτως με πράξη του προέδρου του τμήματος ή του δικαστή, ημέρα και ώρα συζήτησης στο ακροατήριο σε σύντομη κατά το δυνατόν δικάσιμο και κατά προτεραιότητα εντός του χρονικού διαστήματος από 1-7-2020 έως 15-7-2020 ή από 1-9-2020 έως 15-9-2020.

Η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο ή έκθεμα, το οποίο μπορεί να τηρείται και ηλεκτρονικά, γίνεται με πρωτοβουλία του γραμματέα και ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων...". Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο του δικαστηρίου ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως, δεν χρειάζεται νέα κλήτευση του διαδίκου, όταν ο απολειπόμενος, κατά την οίκοθεν ορισθείσα ημέρα και ώρα συζήτησης, διάδικος είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά την ημέρα κατά την οποία ματαιώθηκε η συζήτηση ή είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο και επομένως, με τη νόμιμη παράσταση και μη εναντίωσή του να καλύφθηκε η τυχόν ακυρότητα της κλήτευσής του κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο (ΑΠ 807/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας αποδεικνύεται ότι με επίσπευση των αναιρεσειόντων ορίστηκε δικάσιμος για τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης η 27-5-2019. Ωστόσο, κατά τη δικάσιμο εκείνη η συζήτηση της αναίρεσης ματαιώθηκε λόγω της διενέργειας ευρωεκλογών και περιφερειακών εκλογών έτους 2019.

Περαιτέρω, από την υπ' αριθμ. 748/16-1-2020 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών Α. Ά., την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι επισπεύδοντες τη συζήτηση αναιρεσείοντες, προκύπτει ότι επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από 1-7-2019 κλήσης των αναιρεσειόντων προς περαιτέρω συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, με πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου, καθώς και κλήση προς συζήτηση για την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 30-3-2020.

Πλην όμως, κατά τη δικάσιμο αυτή η υπόθεση αποσύρθηκε από το πινάκιο λόγω της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων (υπ' αριθμ. Δ1α/Γ.Π.οικ.18176 ΚΥΑ Υπουργών Εθνικής Άμυνας - Υγείας - Δικαιοσύνης, ΦΕΚ 864 Β'/15-3-2020). Στη συνέχεια, με την από 1-9-2020 πράξη του Προέδρου του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου ορίστηκε οίκοθεν (άρθρ. 74 παρ. 2 Ν. 4690/2020) ως νέα ημέρα συζήτησης της υπόθεσης η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμος (12-10-2020), παράλληλα δε με πρωτοβουλία του γραμματέα η υπόθεση ενεγράφη στο πινάκιο με αριθμό … και προς ενημέρωση των διαδίκων η ημερομηνία της νέας δικασίμου γνωστοποιήθηκε με ανάρτησή της στην πύλη ψηφιακών υπηρεσιών δικαστηρίων (solon.gov.gr), στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου (www.areiospagos.gr), στη διαδικτυακή πύλη της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων (portal.olomeleia.gr) και στην Κεντρική Υπηρεσία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Επομένως, εφόσον η αναιρεσίβλητη δεν εμφανίστηκε κατά την ως άνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του σχετικού πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξουσίου δικηγόρου της κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και δεδομένου ότι η οίκοθεν αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων (άρθρ. 74 παρ. 2 Ν. 4690/2020) και επομένως δεν ήταν αναγκαία νέα κλήτευση αυτών, η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία της (άρθρ. 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Με την κρινόμενη από 15-1-2018 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η εκδοθείσα αντιμωλία των διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθμ. 3/2016 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση των αναιρεσειόντων, εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη υπ' αριθμ. 184/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας και αφού έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή της ενάγουσας-αναιρεσίβλητης, υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι-αναιρεσείοντες να της καταβάλουν το ποσό των 21.423 ευρώ.

Με την ως άνω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας είχε γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή της αναιρεσίβλητης και υποχρεώθηκαν οι αναιρεσείοντες να της καταβάλουν το ποσό των 43.500 ευρώ. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι κατά συνέπεια παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νομίμως στο δικαστήριο τη ουσίας, εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προσβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναίρεσης, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο.

Πρέπει, δηλαδή, να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης είχε προταθεί νομίμως στο δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (Ολ ΑΠ 14/2004 - ΑΠ 1160/2015). Αν δε ο αναιρεσείων ήταν ο εκκαλών στη δευτεροβάθμια δίκη πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός του αυτός που στηρίζει το λόγο της αναίρεσης υποβλήθηκε στο Εφετείο με λόγο έφεσης ή αν προτάθηκε για πρώτη φορά με λόγο έφεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι συντρέχει κάποια από τις περιπτώσεις του άρθρου 527 ΚΠολΔ (ΑΠ 62/2019 - ΑΠ 354/2011).

Τέλος, αν ο ισχυρισμός δεν προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, πρέπει για το ορισμένο του λόγου να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι συντρέχει μία από τις εξαιρετικές περιπτώσεις του ανωτέρω άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ (ΑΠ 76/2019).

Εν προκειμένω, οι αναιρεσείοντες με το μοναδικό λόγο της αναίρεσης προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι το Εφετείο με το να διατάξει την καταβολή από τους ίδιους στην αναιρεσίβλητη του ποσού των 20.923 ευρώ για την κατασκευή τοίχου αντιστήριξης στο κοινό όριο των ιδιοκτησιών τους, όπου, κατά τους ισχυρισμούς τους, δεν είναι επιτρεπτή τέτοια κατασκευή, καθώς βρίσκεται σε απόσταση 25 μέτρων από τη γραμμή του αιγιαλού, δηλαδή σε απόσταση μικρότερη της υποχρεωτικά καθοριζομένης απόστασης των 50 μέτρων, παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 2, 2 παρ. 4, 3, 13 παρ. 1 και 14 παρ. 1 Ν. 2971/2001, άλλως τις διατάξεις του ΒΔ 439/1970.

Πλην, όμως, στο αναιρετήριο δεν αναφέρεται ότι ο ανωτέρω ισχυρισμός προτάθηκε από τους αναιρεσείοντες στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και ειδικότερα με λόγο έφεσης ή ότι προτάθηκε για πρώτη φορά με λόγο έφεσης καθώς συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 527 ΚΠολΔ.

Ούτε, επίσης, αναφέρεται στο αναιρετήριο για το ορισμένο του λόγου αναίρεσης ότι συντρέχει κάποια από τις εξαιρετικές περιπτώσεις του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, ο λόγος αυτός, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 1 και 8 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του.

Σε κάθε, όμως, περίπτωση ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος και για το λόγο ότι, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση του περιεχομένου της από 10-2-2006 έφεσης των εναγομένων-αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης υπ' αριθμ. 184/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, επί της οποίας εφέσεως εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (μετά την αναίρεση της 67/2010 απόφασης του Εφετείου Καλαμάτας με την υπ' αριθμ. 2075/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου), δεν περιέχεται σ' αυτήν λόγος έφεσης σχετικός με τον ανωτέρω ισχυρισμό των αναιρεσειόντων, που στηρίζει τον πιο πάνω αναιρετικό λόγο.

Συνακόλουθα με τα ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί, κατά το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Δικαστικά έξοδα δεν θα επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσειόντων, καθώς η αναιρεσίβλητη, λόγω της ερημοδικίας της, δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-1-2018 αίτηση α) της Δή Π. και ) Ν. Π., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3/2016 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιανουαρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Μαΐου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ