Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding defendant's standing after corporate merger. Appeal rejected due to lack of procedural error in appellate court's dismissal. Court rules defendant knew of successor's status and cannot claim ignorance. Appeal dismissed; appellant ordered to pay costs.

Απόφαση 598 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 598/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη - Εισηγητή και Χρήστο Τζανερρίκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 1 Απριλίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Β. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Σαρρή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ALPHA BANK", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της αρχικά αναιρεσίβλητης Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." (καθολικής διαδόχου της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Α.Ε.", καθολικής διαδόχου της αρχικά εναγομένης Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "METROLIFE ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ Α.Ε.Π.Ε.Υ."), η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μάρκο Αχουζαρίδη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/12/2001 αγωγή της αρχικά αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3867/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4516/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10/6/2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. O Εισηγητής Αρεοπαγίτης Θωμάς Γκατζογιάννης ανέγνωσε την από 15/3/2019 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 10-6-2010 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία 4516/2007 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση που είχε ασκήσει ο αναιρεσείων κατά της 3867/2004 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 και 564 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Ο, εκ του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, ιδρύεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο, που προέρχεται από παραβίαση δικονομικής και όχι ουσιαστικού δικαίου διάταξης. Κατά το άρθρο 62 εδ. α' ΚΠολΔ, όποιος έχει την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων έχει και την ικανότητα να είναι διάδικος.

Η ικανότητα αυτή, ως διαδικαστική προϋπόθεση εξετάζεται, σύμφωνα με το άρθρο 73 ΚΠολΔ, αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης (ΑΠ 1286/2012). Εξάλλου, κατά το άρθρο 61 ΑΚ, ένωση προσώπων μπορεί να αποκτήσει προσωπικότητα και να καταστεί νομικό πρόσωπο, αν τηρηθούν οι όροι που αναγράφει ο νόμος.

Τα νομικά πρόσωπα παύουν να υπάρχουν με τη διάλυσή τους και την ολοκλήρωση ακολούθως της εκκαθάρισής τους (άρθρο 72 ΑΚ) ή με τη συγχώνευση περισσότερων νομικών προσώπων στις προβλεπόμενες στο νόμο περιπτώσεις, οπότε εξαφανίζονται εκείνα τα νομικά πρόσωπα που απορροφώνται από τα εναπομένοντα ή από τα τυχόν δημιουργούμενα νέα νομικά πρόσωπα, χωρίς να απαιτείται προς το σκοπό αυτό η διάλυση προηγουμένως και η εκκαθάρισή τους, αφού σε όλα τα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις τους υποκαθίστανται αυτοδικαίως ως (οιονεί) καθολικοί διάδοχοι τα πρόσωπα που τα απορροφούν (ΑΠ 1612/2013).

Ειδικότερα, η ανώνυμη εταιρεία αποκτά νομική προσωπικότητα, από την ημερομηνία καταχώρησης της διοικητικής απόφασης (Υπουργικής Απόφασης) για τη σύστασή της και την έγκριση του καταστατικού αυτής, στο μητρώο ανωνύμων εταιρειών (ΜΑΕ) της οικείας νομαρχίας (άρθρο 7β παρ. 10 ΚΝ 2190/1920), η οποία, συνεπώς, έχει συστατικό χαρακτήρα.

Της καταχώρησης αυτής έπεται η δημοσίευση σχετικής ανακοίνωσης στο δελτίο ΑΕ και ΕΠΕ της Εφημερίδας της Κυβέρνησης, η οποία έχει δηλωτικό χαρακτήρα και προσδιορίζει τις έννομες σχέσεις της εταιρείας έναντι τρίτων (άρθρο 7β παρ. 1 περ. β' και 13 ΚΝ 2190/1920) (ΑΠ 968/2015). Η ανώνυμη εταιρεία παύει να υπάρχει από τη λύση της με οποιαδήποτε τρόπο.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 68 παρ. 1 και 2 του ΚΝ 2190/1920, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 9 του π.δ. 498/1987, η συγχώνευση ανωνύμων εταιρειών, μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε με απορρόφηση, είτε με σύσταση νέας εταιρείας, είτε με εξαγορά της μιας από την άλλη. Συγχώνευση με απορρόφηση, είναι πράξη με την οποία μία η περισσότερες εταιρείες (απορροφούμενες), οι οποίες λύονται χωρίς να ακολουθήσει εκκαθάριση, μεταβιβάζουν σε άλλη υφιστάμενη ανώνυμη εταιρεία (απορροφούσα) το σύνολο της περιουσίας τους (ενεργητικό και παθητικό) υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου.

Κατά το άρθρο 75 παρ.1 του ιδίου Νόμου (όπως προστέθηκε με το άρθρο 12 του ως άνω π.δ/τος), από την καταχώρηση στο Μητρώο των Ανωνύμων Εταιρειών της εγκριτικής απόφασης της συγχώνευσης, που προβλέπεται από το άρθρο 74, ολοκληρώνεται η συγχώνευση και επέρχονται αυτοδίκαια και ταυτόχρονα, χωρίς καμία άλλη διατύπωση, τόσο για τις συγχωνευόμενες εταιρείες όσο και έναντι τρίτων τα ακόλουθα αποτελέσματα:

α) Η απορροφούσα εταιρεία υποκαθίσταται σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των απορροφούμενων εταιρειών και η μεταβίβαση αυτή εξομοιώνεται με καθολική διαδοχή (ΟλΑΠ 12/1999, ΑΠ 591/2017, ΑΠ 1018/2001), β) ... γ) Η απορροφούμενη ή οι απορροφούμενες εταιρείες παύουν να υπάρχουν, χωρίς να μεσολαβήσει εκκαθάριση, εξαφανίζονται ως υποκείμενα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και η νέα εταιρεία, καθίσταται διάδοχος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων αυτών (ΑΠ 968/2015, ΑΠ 1182/2012, ΑΠ 702/2012, ΑΠ 1165/2009).

Κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου οι εκκρεμείς δίκες συνεχίζονται αυτοδικαίως από την απορροφούσα εταιρεία ή κατ' αυτής, χωρίς καμία ειδικότερη διατύπωση από μέρους της για τη συνέχιση και χωρίς να επέρχεται, λόγω της συγχώνευσης, βίαιη διακοπή της δίκης, ούτε να απαιτείται δήλωση για την επανάληψη τους (ΑΠ 335/2015, ΑΠ 1773/2001).

Από τις διατάξεις αυτές, προκύπτει ότι από την καταχώρηση της εγκριτικής απόφασης του αρμόδιου Υπουργού, κατά τις διατάξεις του άρθρου 7β του Κ.Ν. 2190/1920 (β.δ. 174/1963), επί δικών που έχουν αρχίσει με συμμετοχή της απορροφούμενης εταιρείας, νομιμοποιείται ενεργητικώς, αλλά και παθητικώς, για τη συνέχιση των δικών αυτών, επομένως επί ασκήσεως εφέσεως ως εκκαλούσα ή εφεσίβλητη, μόνον η απορροφούσα εταιρεία, αφού η απορροφηθείσα έχει παύσει να υπάρχει ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο και επομένως δεν έχει ικανότητα να είναι διάδικος (ΑΠ 312/2015, ΑΠ 1737/2013).

Τέλος, κατ' άρθρο 517 εδ. α' ΚΠολΔ, η έφεση απευθύνεται κατά εκείνων που ήσαν διάδικοι στην πρωτόδικη δίκη ή των καθολικών διαδόχων ή κληροδόχων τους, ενώ κατά το άρθρο 73 ΚΠολΔ το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν συντρέχει ή κατά το άρθρο 62 προϋπόθεση. Από τις διατάξεις αυτές, συνάγεται ότι η έφεση που ασκείται κατά νομικού προσώπου, που νίκησε μεν στη δίκη, αλλά δεν υπάρχει κατά το χρόνο άσκησης του ενδίκου μέσου, και στα δικαιώματα και υποχρεώσεις του υπεισήλθε αυτοδικαίως εκ του νόμου άλλο νομικό πρόσωπο, είναι απαράδεκτη και απορριπτέα, διότι η ικανότητα να είναι διάδικος αποτελεί απαραίτητη δικονομική προϋπόθεση για τη δυνατότητα έκδοσης απόφασης επί της ουσίας (ΑΠ 622/2016, ΑΠ 697/2015).

Έτσι, στην περίπτωση που η δίκη είχε αρχίσει με τη συμμετοχή απορροφούμενης ανώνυμης εταιρείας και ακολούθως αυτή έπαψε να υπάρχει ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο, συνεπεία συγχώνευσής της με απορρόφηση και δεν έχει την ικανότητα να είναι διάδικος, είτε μετά το πέρας της προφορικής συζήτησης, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, ή, πολύ περισσότερο, μετά την έκδοση της τελευταίας, οπότε δεν υφίσταται πλέον εκκρεμής δικαστικός αγώνας, και δεν υπάρχει στάδιο εφαρμογής των διατάξεων περί διακοπής της δίκης, η έφεση του αντιδίκου της θα πρέπει να στραφεί υποχρεωτικά κατά της εταιρείας που την απορρόφησε, η οποία πλέον νομιμοποιείται ενεργητικώς και παθητικώς για τη συνέχιση των δικών (ΑΠ 312/2015).

Εάν απευθυνθεί κατά της απορροφηθείσας εταιρείας είναι απαράδεκτη. Τούτο, όμως, ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι ο εκκαλών διάδικος είχε λάβει γνώση με οποιοδήποτε τρόπο της παύσης της αντιδίκου του εταιρείας, ώστε να διαπιστώσει τη διάδοχό της και να απευθύνει κατ' αυτής την έφεση (ΑΠ 433/2017, ΑΠ 433/2005, ΑΠ 1755/2002).

Εάν δεν γνωρίζει την παύση της, η έφεση που απευθύνεται κατ' αυτής δεν είναι άκυρη και η συζήτηση χωρεί νομίμως με τη διάδοχο απορροφήσασα εταιρεία, η οποία εμφανίζεται στη συζήτηση με την ιδιότητα αυτή στη θέση της απορροφηθείσας και προβάλει υπεράσπιση επί της ουσίας της διαφοράς (ΟλΑΠ 27/1987, ΑΠ 86/2016, ΑΠ 883/2012).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε, μεταξύ άλλων και τα εξής: "Στην προκείμενη περίπτωση, φέρεται προς συζήτηση η από 17-1-2006 και με αυξ. αριθμ. 538/18-1-2006 έφεση του εναγομένου και ήδη εκκαλούντος, Κ. Β., κατά της εκκαλούμενης με αριθμό 3867/2004 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στρεφόμενη κατά της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ", καθολικής διαδόχου της αρχικώς ενάγουσας εταιρίας με την επωνυμία "METROLIFE ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΕΠΕΥ".

Από τα έγγραφα που επικαλείται και προσκομίζει η εταιρία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", η οποία παραστάθηκε κατά τη συζήτηση της ένδικης έφεσης και κατέθεσε προτάσεις, ως καθολική διάδοχος με απορρόφηση της εταιρίας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ" πρώην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ", καθολικής διαδόχου της αρχικώς ενάγουσας "METROLIFE ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΑΕ", όπως αναγράφεται σ' αυτές, αποδεικνύονται τα ακόλουθα:

Στο 14566/10-12-2004 φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ) δημοσιεύθηκε ανακοίνωση για καταχώριση, στις 10-12-2004, στο μητρώο ανωνύμων εταιριών, της Κ2-14903/10-12-2004 απόφασης του Υπουργείου Ανάπτυξης. Με την απόφαση αυτή εγκρίθηκε η συγχώνευση τεσσάρων ανώνυμων εταιριών με απορρόφησή τους από την πιο πάνω εταιρία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", στις οποίες (απορροφούμενες εταιρίες) περιλαμβανόταν και η εταιρία με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ" πρώην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ", καθολικής διαδόχου της αρχικώς ενάγουσας και ήδη εφεσίβλητη.

Η εν λόγω καταχώριση έλαβε χώρα μετά τη συζήτηση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, στις 17-3-2004, της από 20-12-2001 και με αυξ. αριθμ. καταθ. 10813/2001 αγωγής της αρχικώς ενάγουσας εταιρίας "METROLIFE ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΕΠΕΥ" κατά του εναγομένου και ήδη εκκαλούντος, επί της οποίας εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση. Επομένως, αφότου έγινε η καταχώριση αυτή, έπαψε να υφίσταται ως νομικό πρόσωπο η εταιρία με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ" πρώην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ" και στη θέση της υπεισήλθε, ως καθολική διάδοχος, η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" (που παραστάθηκε κατά τη συζήτηση της έφεσης και κατέθεσε έγγραφες προτάσεις), η οποία απορρόφησε την καθολική διάδοχο της αρχικώς ενάγουσας και, έτσι, υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της απορροφηθείσας εταιρίας και συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες.

Τα παραπάνω, η εν λόγω απορροφούσα εταιρία κατέστησε γνωστά στον εναγόμενο και ήδη εκκαλούντα, πριν αυτός ασκήσει στις 18-1-2006, την κρινόμενη έφεσή του (άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠολΔ) και συγκεκριμένα στις 20-12-2005, όταν η απορροφούσα εταιρία επέδωσε στον εναγόμενο ακριβές αντίγραφο της εκκαλούμενης απόφασης, με έγγραφη παραγγελία κάτω από το επιδιδόμενο έγγραφο της πληρεξούσιας δικηγόρου της, Βίκης Δημητρακοπούλου, κατ' άρθρο 123 παρ. 2 ΚΠολΔ, στην οποία (παραγγελία) γίνεται μνεία της απορρόφησης της "ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ" (πρώην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ") από την "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" (παραγγέλουσα) με αναφορά στο σχετικό 14566/10-12-2004 φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ) που συγκοινοποιήθηκε στον εναγόμενο (βλ.

την προσκομιζόμενη με επίκληση από την "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Της ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", με αριθμό 7307Γ/20-12-2005 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών, Μ. Τ.). Κατά συνέπεια, αφού είχε γνωστοποιηθεί, με την πιο πάνω παραγγελία, στον εκκαλούντα, πριν από την άσκηση της έφεσης, η κατάργηση του υφιστάμενου νομικού προσώπου της εταιρίας "ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ" (πρώην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ"), λόγω συγχώνευσης με απορρόφηση αυτού από άλλη εταιρία, και μάλιστα με τη συγκοινοποίηση του οικείου ΦΕΚ (από το οποίο προέκυπτε η νομιμοποίηση της απορροφούσας εταιρίας, πρέπει, κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου, να απορριφθεί η έφεση ως απαράδεκτη, κατά το άρθρο 532 ΚΠολΔ, ως στρεφόμενη κατ' ανύπαρκτου προσώπου".

Με το να κρίνει έτσι το Εφετείο και να απορρίψει την παραπάνω έφεση του αναιρεσείοντα ως απαράδεκτη, καθόσον στρέφεται κατ' ανύπαρκτου προσώπου, δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο. Ειδικότερα, αφού το Εφετείο δέχθηκε ότι, 1) στις 10-12-2004, δημοσιεύτηκε στο αναφερόμενο ΦΕΚ, ανακοίνωση για καταχώρηση στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιριών, η Κ2-14903/10-12-2004 απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης, για την έγκριση της συγχώνευσης με απορρόφηση από την <<ΕΜΠΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ>>, εκτός των άλλων, και της εταιρίας <<ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ>> (πρώην <<ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ>>), καθολικής διαδόχου της αρχικής ενάγουσας ανώνυμης χρηματιστηριακής εταιρείας με την επωνυμία <<METROLIFE ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗ Α.Ε.Π.Ε.Υ.>>, 2) η εφεσίβλητη <<ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ>>, κατά της οποίας στρέφεται η από 17-1-2006 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος, από την ημερομηνία της καταχώρησης της άνω εγκριτικής της συγχώνευσης απόφασης (10-12-2004), ήτοι μετά τη συζήτηση της υπόθεσης στον πρώτο βαθμό (17-3-2004), αλλά και μετά την έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης (28-6-2004), πριν, όμως, από την άσκηση της ως άνω έφεσης κατ' αυτής (18-1-2006), έπαυσε να υπάρχει ως νομικό πρόσωπο, 3) η άνω απορροφήσασα εταιρεία, υπεισήλθε, έκτοτε, ως οιονεί καθολική διάδοχος, στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις εκείνης και συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες αυτής, 4) η απορροφήσασα, κοινοποίησε στον αναιρεσείοντα, στις 20-12-2005, ήτοι πριν από την άσκηση από αυτόν της άνω έφεσής του, την 3867/2004 πρωτόδικη απόφαση, με βάση την οποία, η απορροφηθείσα από αυτήν εταιρεία, είχε νικήσει στη μεταξύ τους πρωτόδικη δίκη, 5) με την επισυναπτόμενη σ' αυτήν (οριστική απόφαση) παραγγελία προς επίδοση, η απορροφήσασα του γνωστοποιούσε ότι, την επίδοση πραγματοποιεί εκείνη ως καθολική διάδοχος, λόγω απορρόφησης, της αντιδίκου του <<ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΕ>> και 6) η ίδια συγκοινοποιούσε, επίσης, αφενός την Κ2-14903/10-12-2004 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης για την έγκριση της συγχώνευσης, αφετέρου το 14566/10-12-2004 Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης στο οποίο είχε δημοσιευτεί η ανακοίνωση για καταχώρηση της εγκριτικής περί της συγχώνευσης απόφασης στο μητρώο ανωνύμων εταιριών, ορθά κατέληξε στο πόρισμά του ότι ο εκκαλών γνώριζε, κατά το χρόνο άσκησης της άνω έφεσής του, την επελθούσα μεταβολή, ότι είχε παύσει να υφίσταται ως νομικό πρόσωπο η αντίδικός του στην πρωτοβάθμια δίκη και, συνεπώς, είχε χάσει την ικανότητα να είναι διάδικος και μάλιστα ότι καθολική διάδοχός της ήταν η αναιρεσίβλητη.

Κατά συνέπεια, ορθά δέχθηκε το Εφετείο ότι, ο αναιρεσείων έπρεπε, για το παραδεκτό της έφεσής του, να απευθύνει αυτήν εναντίον της αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας που είχε απορροφήσει την αντίδικό του, ως εφεσίβλητης και όχι κατά της, μη υπάρχουσας πλέον ως νομικό πρόσωπο, αντιδίκου του στην πρωτοβάθμια δίκη.

Τούτο διότι αρκούσε η, με τον ανωτέρω περιγραφόμενο τρόπο, γνώση του αναιρεσείοντος περί της επελθούσας παύσης της ύπαρξης του νομικού προσώπου της αντιδίκου του και δεν ήταν αναγκαία προϋπόθεση η κοινοποίηση των πρωτότυπων εγγράφων ή επικυρωμένων αντιγράφων της προαναφερόμενης εγκριτικής της συγχώνευσης Υπουργικής απόφασης και του φύλλου της Εφημερίδας της Κυβέρνησης στο οποίο αυτή δημοσιεύτηκε, αλλά αρκούσε η κοινοποίηση και απλών φωτοτυπιών, ούτε ήταν απαραίτητη η κοινοποίηση της καταχώρησης της συγχώνευσης των εταιρειών στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών, δεδομένου ότι αυτή προέκυπτε από τη σχετική, δημοσιευθείσα στο οικείο ΦΕΚ, ανακοίνωση.

Άλλωστε, από τα κοινοποιηθέντα έγγραφα, είχε τη δυνατότητα ο αναιρεσείων να διαπιστώσει την αλήθεια του ισχυρισμού της παραγγέλουσας την επίδοση της οριστικής απόφασης περί της επικαλούμενης διαδοχής στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της αντιδίκου του στην πρωτοβάθμια δίκη. Είναι διαφορετική η περίπτωση της υποχρέωσης που επιβάλλεται με τη διάταξη του άρθρου 925 ΚΠολΔ, για την κοινοποίηση από τον καθολικό ή ειδικό διάδοχο όλων των εγγράφων που τον νομιμοποιούν, σε εκείνον κατά του οποίου στρέφεται η αναγκαστική εκτέλεση, για να μπορεί νόμιμα να αρχίσει ή να συνεχίσει την αναγκαστική εκτέλεση, ακόμη και αν ο καθ' ου η εκτέλεση έλαβε γνώση με άλλο τρόπο της διαδοχής.

Με τη διάταξη αυτή ο νόμος επιβάλει την κοινοποίηση των εγγράφων της νομιμοποίησης και προβλέπει, για την παράβαση αυτής, ως κύρωση την ακυρότητα της εκτέλεσης, ανεξαρτήτως βλάβης, έχει, δε, κριθεί ότι εννοεί την κοινοποίηση πρωτοτύπων ή επικυρωμένων αντιγράφων (ΑΠ 345/2006). Η διάταξη αυτή, δεν έχει εφαρμογή στην εξεταζόμενη περίπτωση της απαιτούμενης, με οποιοδήποτε τρόπο, γνώσης από τον εκκαλούντα της παύσης της ιδιότητας διαδίκου του αντιδίκου του, για την παραδεκτή άσκηση της έφεσης, έχοντας ως εφεσίβλητο το διάδοχο του αντιδίκου του, τον οποίο, εφόσον πληροφορήθηκε το γεγονός, οφείλει ο ίδιος να αναζητήσει.

Επομένως, απορρίπτοντας το Εφετείο ως απαράδεκτη την έφεση του αναιρεσείοντος, δεν υπέπεσε στην αποδιδόμενη με τους δύο λόγους της αναίρεσης, πλημμέλεια, εκ του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι εσφαλμένα απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η έφεσή του, καθόσον, όπως υποστηρίζει, αυτός δεν γνώριζε την επελθούσα μεταβολή στην ικανότητα διαδίκου της αντιδίκου του στην πρωτοβάθμια δίκη, εφόσον δεν είχαν συγκοινοποιηθεί σ' αυτόν, με την 73071/20-12-2005 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Μ.

Τ., πρωτότυπα ή κυρωμένα αντίγραφα της Κ-2 14903/10-12-2004 εγκριτικής απόφασης του Υπουργείου Ανάπτυξης της συγχώνευσης των εταιριών και του 14566/10-12-2004 ΦΕΚ στο οποίο αυτή είχε δημοσιευθεί, αλλά απλές φωτοτυπίες αυτών, καθώς και η ανακοίνωση καταχώρισης της συγχώνευσης των εταιρειών αυτών στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιριών και, συνεπεία τούτου, παραδεκτά η έφεσή του στρεφόταν κατά τελευταίας.

Κατ' ακολουθία, πρέπει να απορριφθεί η από 10-6-2010 αίτηση για αναίρεση της 4516/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο αναιρεσείων που νικήθηκε πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, κατά το σχετικό νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-6-2010 αίτηση του Κ. Β. του Γ. για αναίρεση της 4516/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Μαΐου 2020.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

(Και τούτου αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία, η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Μαΐου 2021.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ