Cypriot Supreme Court dismisses contempt claim for failure to serve court order personally.

[*561]

1985 Ιουνίου 8

(ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Ε.Δ.)

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Σοφία Αβραάμ,

Ενάγουσα,

ν.

Ελένης Τσίγκη,

Εναγομένης.

(Αρ. Αγωγής 3812/70).

Περιφρόνηση Δικαστηρίου - Ανυπακοή σε διάταγμα - Ο Περί

Δικαστηρίων Νόμος, 1960 (Νόμος 14/1960), Άρθρο 42 - Η επίδοση

του διατάγματος είναι προϋπόθεση της τιμωρίας (Οι Περί Πολιτικής Δικονομίας

Θεσμοί, Θ. 42Α) - Εν πάση περιπτώσει αυτός, που ζητεί τιμωρίαν για ανυπακοή,

πρέπει να αποδείξει ανυπακοήν.

Α. Χριστοφίδου (Δνίδα) για την κα. Ε. Βραχίμη, για την

Αιτήτρια.

Α. Ονησιφόρου για τον Α. Παναγιώτου, για την καθ' ου η

αίτηση.

RULING

Το ακόλουθο Ruling δόθηκε από:-

ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Ε.Δ.:- Εις την παρούσα αίτηση η

αιτήτρια εναγομένη ζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου εξαναγκάζον την ενάγουσα εις

υπακοήν προς το δικαστικόν διάταγμα ημερ. 2.10.82.

Η αίτηση βασίζεται εις το άρθρο 42

του

Περί Δικαστηρίων Νόμου το οποίο προνοεί ότι –[*562]

"Τηρουμένου οιουδήποτε

διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχει εξουσίαν να εξαναγκάζει

εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον

την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, διά προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως

πραγμάτων. Και το Δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάσει εις το

πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τέτοιο ποσόν υπό

μορφήν αποζημιώσεως ως το Δικαστήριον δύναται να θεωρήσει πρέπον".

Εις την ένορκον δήλωση που συνοδεύει την

αίτηση αναφέρεται ότι την 2.10.1982 κατόπιν γενομένου συμβιβασμού μετά της

εναγούσης το Δικαστήριον εξέδωσε διάταγμα δυνάμει του οποίου η ενάγουσα

διετάττετο όπως προβαίνει εις συμπλήρωση της υδατοδεξαμενής της εκ του λάκκου

που βρίσκεται εις το κτήμα της εναγούσης ώστε να παρέχεται καθημερινώς από

Δευτέρας μέχρι Σαββάτον μια πλήρη δεξαμενή και ότι η εναγομένη παρέλειψε να

συμμορφωθεί με το διάταγμα και από τον μήνα Ιούλιο η δεξαμενή στερείται μερικού

ύδατος και γεμίζει μόνον κατά τα 2/3.

Η ενάγουσα καθ' ου η αίτηση εις την

ένορκον δήλωσιν που συνοδεύει την ένστασή της αναφέρει ότι αρνείται όλους τους

ισχυρισμούς της αιτητρίας και ισχυρίζεται ότι ο συμβιβασμός έγινε βάσει

συμφωνίας ημερ. 2.10.82 η οποία επισυνάπτεται, και περαιτέρω[*563] αναφέρει ότι

πρόβλημα παραλείψεως συμμορφώσεως προς τον συμβιβασμόν δεν υπάρχει, αλλά

αντιθέτως όλα τα τυχόν προβλήματα προκύπτουν και απορρέουν λόγω της αιτητρίας η

οποία δεν συμμορφώνεται προς τους όρους του συμβιβασμού και περαιτέρω λόγω της

πρακτικής αδυναμίας λειτουργίας του συμβιβασμού. Περαιτέρω αναφέρεται ότι η

αιτήτρια χρησιμοποιεί την δεξαμενή εις σπανίους και μη σταθεράς ώρας και δια

πράξεων και ενεργειών της δεν επιτρέπει την πλήρωσην και παρεμποδίζει πλήρως

την χρησιμοποίηση του υπερχειλίσματος προς αυτήν και περαιτέρω απαγορεύει την

είσοδον εις το κτήμα της και δεν της επιτρέπει να χρησιμοποιεί νερό τις

Κυριακές. Περαιτέρω η καθ' ης η αίτηση αναφέρει ότι ο συμβιβασμός εκ των

πραγμάτων απεδείχθει ανεφάρμοστος και χρειάζεται αναθεώρηση τούτου.

Λόγω της φύσεως της αιτήσεως η ακρόαση

της ανεβλήθη αρκετές φορές επ' ελπίδι διακανονισμού αλλά τελικώς αι προσπάθειαι

συμβιβασμού δεν επέτυχαν και η αίτηση εξεδικάσθει.

Κατά την εκδίκασιν της αιτήσεως καμία

πλευρά δεν εκάλεσεν μάρτυρες και αγόρευσαν μόνον οι δικηγόροι.

Η δικηγόρος της αιτητρίας είπε μεταξύ

άλλων ότι η καθ' ης η αίτηση δια της ενόρκου δηλώσεως παραδέχεται την παράβαση

του διατάγματος του δικαστηρίου με το να ισχυρίζεται ότι το διάταγμα είναι

ανεφάρμοστο.[*564]

Ο δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση ανέφερε

εις την αγόρευσή του ότι βάσει της Διαταγής 42Α, των θεσμών Πολιτικής

Δικονομίας το ισχυριζόμενο διάταγμα του δικαστηρίου δεν επεδόθη εις την καθ' ης

η αίτηση και ούτε και απεδείχθη ότι επεδόθη.

Περαιτέρω είπε ότι εις την ένορκον

δήλωσιν της η καθ' ης η αίτηση αρνείται την μη συμμόρφωση και έπρεπε να δοθεί

μαρτυρία σχετικά με τούτο.

Περαιτέρω ανέφερε ότι το διάταγμα ημερ.

2.10.1982 δεν είναι εις την πραγματικότητα διάταγμα αλλά συμβιβασμός.

Έρχομαι να εξετάσω κατά πόσο το διάταγμα

επεδόθη.

Εις το σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω

ότι το Δικαστήριο συμφωνεί με τον κ. Παναγιώτου, δικηγόρο της καθ' ης η αίτηση,

ότι προτού το Δικαστήριον εξετάσει κατά πόσον θα προχωρήσει βάσει του άρθρου 42

του Περί Δικαστηρίων Νόμου εις υπακοή προς οιονδήποτε διάταγμα πρέπει να

εξετάσει κατά πόσον υπήρξε συμμόρφωση προς τις πρόνοιες του άρθρου 42Α των

θεσμών Περί Πολιτικής Διμονομίας.

Το άρθρον 42Α προνοεί ότι -

"If you, the within-named

A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be

liable to be arrested and to have your property sequestrated.

2. An office copy of the order

shall be served on the person to whom the order is directed. The service shall,

unless otherwise directed by the Court or a Judge, be personal".

Όπως δε έχει αποφασισθεί εις τας υποθέσεις Antonis Mouzouri and Another v.

Xylophagou Plantatiοns Ltd. (1977) 1 C.L.R., p.282, και Georghiades Hadji-Costa v. Eteria Thomaides Brοs. (Cyprus) Ltd. (1979) 1 C.L.R., p.

476, η επίδoση του διατάγματος πρέπει να γίνει προσωπική και το διάταγμα πρέπει

να αναφέρει ρητώς τας διατάζεις του Δ. 42Α(I) και μη συμμόρφωση με αυτάς τας

προνοίας καθιστά την όλη διαδικασία άκυρον.

Εις την παρούσαν αίτηση είναι φανερόν και

παραδεκτόν ότι ουδέν διάταγμα επεδόθη προσωπικά σύμφωνα με τις πρόνοιες της

Διαταγής 42Α και ουδεμία τέτοια προσωπική επίδοση απεδείχθη.

Επομένως η όλη διαδικασία είναι άκυρος

και η αίτηση της αιτήτριας δέον όπως απορριφθεί.[*566]

Έρχομαι τώρα να εξετάσω κατά πόσον η καθ'

ης η αίτηση με την ένορκον δήλωσή της παραδέχεται ή όχι παράβασιν και κατά

πόσον εχρειάζετο μαρτυρία δι' απόδειξιν της παραβάσεως.

Από απλήν ανάγνωση της ενόρκου δηλώσεως

της καθ' ης η αίτηση είναι φανερόν ότι αυτή αρνείται παράβασιν και επομένως

εχρειάζετο μαρτυρία δια να αποδειχθεί η παράβαση. Τέτοια μαρτυρία δεν εδόθη και

επομένως δεν απεδείχθει παράβαση και η παρούσα αίτηση δια τον λόγον τούτο δέον

όπως απορριφθεί.

Το τρίτο θέμα που εγείρει ο κ. Παναγιώτου

είναι ότι το διάταγμα της 2.10.82 δεν είναι εις την πραγματικότητα διάταγμα

αλλά συμβιβασμός.

Είναι φανερό από ανάγνωση ολοκλήρου του

πρακτικού της 2.10.82 ότι ενώ εις την αρχήν ομιλεί περί συμβιβασμού μεταξύ των

διαδίκων και αναφέρονται αι λεπτομέρειαι του συμβιβασμού αυτού που μεταξύ άλλων

προνοούν εις αναγνώριση ορισμένων δικαιωμάτων χρήσεως ύδατος προς άρδευσιν

κτημάτων, το Δικαστήριο εις το τέλος εκ συμφώνου εκδίδει απόφαση και διάταγμα

ως ο συμβιβασμός μεταξύ των διαδίκων.[*567]

Είμαι της γνώμης ότι άνκαι

χρησιμοποιείται υπό του Δικαστηρίου η λέξη διάταγμα εις την πραγματικότητα δεν

είναι διάταγμα που εξεδόθη αλλά μία συμφωνία ενώπιον του Δικαστηρίου, και η

αιτήτρια δεν έπρεπε να προχωρήσει βάσει του άρθρου 42 του Περί Δικαστηρίων

Νόμου και να ζητήσει υπακοήν προς διάταγμα του Δικαστηρίου.

Το αποτέλεσμα επομένως της παρούσης αιτήσεως

είναι ότι η αίτηση απορρίπτεται και έκαστος των διαδίκων να πληρώσει τα έξοδά

του.

Αίτηση απορρίπτεται.