Criminal appeal dismissed; conviction upheld but compensation order suspended for six months post-release.

[*605] 21 Μαΐου, 1968

ΔΙΚΑΣΤΑΙ: (ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ,

Πρόεδρος,ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ,

ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ, Δικασταί).

ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

Γεώργιος Χρίστου,

Εφεσείων,

και

Αστυνομία,

Εφεσίβλητος.

(Ποινική Έφεσις Αρ.2993).

Ποινικόν Δίκαιον - Καταδίκη και ποινή - Κλοπή και

απόσπασις χρημάτων δια ψευδών παραστάσεων - Πώλησις, άνευ νομίμου δικαιώματος,

εμπορευμάτων παραδοθέντων προς λήψιν παραγ­γελιών.

Ποινικόν Δίκαιον - Ποινή - Φυλάκισης και διάταγμα δι'

αποζη­μιώσεις - Παροχή ευλόγου χρονικού διαστήματος εις φυλακισθέντα, προς

πληρωμήν επιβληθείσης αποζημιώσεως μετά την αποφυλάκισίν του.

Κλοπή - Ίδε "Ποινικόν Δίκαιον", άνω.

Ψευδείς Παραστάσεις - Ίδε "Ποινικόν Δίκαιον",

άνω.

(Criminal Law - Conviction and sentence - Stealing and obtaining money

by false pretences - Unauthorised sale of goods entrusted as samples for

orders.

Criminal Law - Sentence - Imprisonment and order for compensation -

Convict afforded reasonable time to pay compensation, after release from

prison.

Stealing - See under "Criminal Law", above.

False pretences - Obtaining money by fraud - See under "Criminal

Law", above).

Μ. Χριστοφίδης, δια τον Εφεσείοντα.

Α. Φράγκος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, δια τον

Εφεσίβλητον.

ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, Πρόεδρος : Η παρούσα έφεσις ησκήθη υπό του εφεσείοντος

προσωπικώς δια της συμπληρώσεως του [*606] συνήθους τύπου ολίγας ημέρας μετά την εισδοχήν του εις τας Κεντρικάς

Φυλακάς κατόπιν της καταδίκης του.

Ο εφεσείων κατεδικάσθη εις το Επαρχιακόν Δικαστήριον Λευκωσίας, την

23ην παρελθόντος Φεβρουαρίου επί τη βάσει κατηγορητηρίου περιέχοντος εξ

κατηγορίας δια κλοπήν εμπορευμάτων (ένδεκα γυναικείων επανωφορίων) αξίας £132,

κατά παράβασιν του άρθρου 262 του Ποινικού Κώδικος και δια την απόσπασιν

διαφόρων χρηματικών ποσών δια δολίων μέσων από τα διάφορα πρόσωπα εις τα οποία

μετεπώλησε τα κλοπιμαία, κατά παράβασιν του άρθρου 298 του Ποινικού Κώδικος.

Δια τας παραβάσεις ταύτας το πρωτόδικον Δικαστήριον επέβαλε ποινήν φυλακίσεως

δύο ετών δια την κλοπήν, και ενός έτους δια τας άλλας κατηγορίας. Αι ποιναί

συντρέχουν.

Το Δικαστήριον κατεδίκασε συγχρόνως τον εφεσείοντα εις την πληρωμήν

αποζημιώσεων συνολικού ποσού £45 εις τέσσερα διάφορα πρόσωπα εξ ων απέσπασε

ούτος χρήματα δια δόλου ως ανωτέρω. Ώρισε δε το Δικαστήριον εις εκάστην των εν

λόγω τεσσάρων περιπτώσεων την περίοδον φυλακίσεως εν περιπτώσει καθ' ην δεν

ήθελε πληρωθή η αποζημίωσις. Το σύνολον της τοιαύτης φυλακίσεως δια την μη

πληρωμήν των αποζημιώσεων συμποσούται εις πέντε μήνας και δύο εβδομάδας.

Ο εφεσείων διετύπωσε ως λόγον της εφέσεώς του τον ισχυρισμόν ότι είναι

αθώος.

Κατά την πρώτην ημέρα ν της ακροάσεως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου

κατέστη φανερόν ότι ο εφεσείων δεν ήτο εις θέσιν να χειρισθή την υπόθεσίν του

άνευ της βοηθείας συνηγόρου. Του εδόθη συνεπώς η ευκαιρία να διορίση δικηγόρον

όστις και κατεχώρησε εν καιρώ έκθεσιν των λόγων επί [*607]

των οποίων στηρίζεται η έφεσις. Ούτοι είναι

τέσσαρες οίτινες δύνανται να χωρισθούν εις δύο κατηγορίας: Πρώτον, ότι αι

διαπιστώσεις του πρωτοδίκου Δικαστηρίου επί των οποίων θεμελιούται η απόφασις

είναι αβάσιμοι και, δεύτερον, ότι αι πραγματικαί διαπιστώσεις δεν

στοιχειοθετούν τα αδικήματα δια τα οποία ο εφεσείων ευρέθη ένοχος.

Το Δικαστήριον επέτρεψε επί πλέον εις τον συνήγορον να

εγείρη προς συζήτησιν και την έκτασιν της επιβληθείσης ποινής

σχετικώς προς την οποίαν διετυπώθη ο ισχυρισμός ότι είναι υπερβολική.

Ηκούσαμεν μετά προσοχής όσα ο ευπαίδευτος συνή­γορος του εφεσείοντος

υπέβαλεν εν τη προσπαθεία του να πείση το Δικαστήριον τούτο ότι αι

διαπιστώσεις του πρωτοδίκου Δικαστηρίου καθ' όσον αφορά τα πραγματικά γεγονότα

δεν ευσταθούν. Δεν νομίζομεν ότι είναι ανάγκη να εισέλθωμεν εις λεπτομερείας επί του

θέματος τούτου. Είναι αρκετόν να λεχθή ότι το αξιόπιστον ή μη των

διαφόρων μαρτύρων είναι θέμα όπερ ανάγεται κυρίως εις την αρμοδιότητα του πρωτοδίκου Δικαστηρίου όπερ είχε την ευκαιρίαν να

τους ακούση και να εκτιμήση την βαρύτητα της μαρτυρίας εκάστου. Δεν νομίζομεν ότι ετέθησαν

ενώπιον ημών επαρκείς λόγοι οδηγούντες εις το συμπέρασμα ότι η

εκτίμησις του πρωτοδίκου Δικαστηρίου δεν ευσταθεί.

Τα γεγονότα, ως ταύτα εκτίθενται εις την απόφασιν του πρωτοδίκου

Δικαστηρίου, είναι αναμφισβητήτως αρκετά δια να δικαιολογήσουν την καταδίκην

του εφεσείοντος επί όλων των κατηγοριών εφ' ων ούτος ευρέθη ένοχος.

Συμφώνως προς την απόφασιν του πρωτοδίκου Δικαστη­ρίου ο

εφεσείων διετήρει κατάστημα και ησχολείτο με την πώλησιν [*608] ειδών ρουχισμού. Ο παραπονούμενος είναι

κατασκευαστής τοιούτων ειδών, και δη γυναικείων επανωφορίων παρέδωσε δε αριθμών

αυτών εις τον εφεσείοντα ίνα επιτύχη παραγγελίας δια την κατασκευήν παρομοίων

δια σκοπούς πωλήσεως. Παρε­δόθησαν τα εν λόγω εμπορεύματα εις τον εφεσείοντα ως

παραγγελιαδόχου του παραπονουμένου διατηρούντος την ιδιοκτησίαν αυτών. Τα

εμπορεύματα ταύτα ο εφεσείων επώλησε εις τρίτους άνευ νομίμου δικαιώματος,

οικειοποιηθείς τα εισπραχθέντα ποσά.

Η εκδοχή του εφεσείοντος ενώπιον του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ήτο ότι

ενήργησε καλή τη πίστει, ως αγοραστής των εν λόγω αντικειμένων επί πιστώσει,

και με πρόθεσιν να πληρώση την αξίαν των. Η εκδοχή αυτή δεν εγένετο δεκτή υπό

του πρωτοδίκου Δικαστηρίου όπερ απέρριψε την μαρτυρίαν του ως αναληθή.

Η κατά της καταδίκης έφεσις δεν δύναται συνεπώς να γίνη δεκτή. Και

ορθώς κατά την γνώμην του Δικαστηρίου τούτου ο συνήγορος του εφεσείοντος δεν

επέμενε περισσότερον εις το σημείον τούτο.

Καθ' όσον αφορά την ποινήν, ηκούσαμεν μετά της δεούσης προσοχής τον

ευπαίδευτον συνήγορον υπό το φως της εκθέσεως Λειτουργού του Τμήματος

Κοινωνικής Ευημερίας. Είναι γεγονός ότι ο εφεσείων δεν έχει προηγουμένας

καταδίκας αλλά, αφ' ετέρου, φαίνεται ότι ενήργησε επί τη βάσει συστήματος και

προδιαγεγραμμένου σχεδίου κατά τρόπον όστις ορθώς επέσυρε μίαν μάλλον αυστηράν

ποινήν. Το Δικαστήριον τούτο διετύπωσε επανειλημμένως τον τρόπον καθ' ον δέον

να αντιμετωπίζεται το θέμα εφέσεως εναντίον επιβληθείσης ποινής. Είναι δε

αρκετόν να αναφερθώμεν εις μίαν εξ αυτών, την υπόθεσιν Διογένους Σάββα

Καραβιώτη και άλλων (Ποινικαί Εφέσεις 2962-2966 - [*609] Μηνιαίον Δελτίον Νομολογίας Ανωτάτου Δικαστηρίου (1967)

Αρ. 11 - σελ. 1264 εις την σελ. 1268). Δεν νομίζομεν ότι εις την

παρούσαν περίπτωσιν θα εδικαιολογήτο οιαδήποτε μείωσις εις την επιβληθείσαν

ποινήν την οποίαν ο δικηγόρος της Δημοκρατίας εστήριξε ουχί μόνον επί της

σοβαρότητος της διαπραχθείσης παρανομίας, αλλά και επί του ορθού ισχυ­ρισμοί

ότι η ποινή δέον να δημιουργή την απαιτουμένην χρονικήν ευκαιρίαν προς

αναμόρφωσιν του χαρακτήρος του καταδίκου.

Καθ' όσον όμως αφορά τας αποζημιώσεις, νομίζομεν ότι η απόφασις του

πρωτοδίκου Δικαστηρίου δέον να διευκρινι­σθή και τροποποιηθή ούτως ώστε ο

εφεσείων να μη αντιμετωπίση την ανάγκην να παραμείνη εις την φυλακήν δια τας

αποζημιώ­σεις όταν θα έχη εκτίση την ποινήν του δια το έγκλημα.

Έχομεν την άποψιν ότι ο εφεσείων πρέπει να έχη μίαν εύλογον χρονικήν

περίοδον να πληρώση το ποσόν των αποζημιώσεων μετά την αποφυλάκισίν του.

Δεδομένου ότι θα χρειασθή τουλάχιστον εξ μήνας δια να σταθεροποιήση την θέσιν

του εν τη κοινωνία μετά την έκτισιν της ποινής του, και ότι πρέπει να του δοθή

η ευκαιρία να πληρώση τας αποζημιώσεις εκ της εργασίας του δια μηνιαίων δόσεων,

ορίζομεν όπως το ένταλμα δια την πληρωμήν των αποζημιώσεων ανασταλή δια

περίοδον εξ μηνών μετά την αποφυλάκισιν του εφεσείοντος, και όπως τούτο (το

ένταλμα) μετά

ταύτα, διατελή εν αναστολή εφ' όσον ο εφεσείων καταβάλλη £3 κατά μήναν έναντι, των

αποζημιώσεων δια σχετικών πληρωμών εις το Κυβερνητικόν Ταμείον μέχρις εξοφλήσεως του

συνόλου των £45.

Εν περιπτώσει καθυστερήσεως εις τας δόσεις, ή αναστολή εκτελέσεως του

εντάλματος θα παύση, και το [*610] ένταλμα

θα δύναται να προχωρήση ως αναφέρεται εις την διαταγήν του πρωτοδίκου

Δικαστηρίου. Τα εκάστοτε εισπρατ­τόμενα ποσά ο Πρωτοκολλητής

θα δύναται να διαθέση κατά την κρίσιν του δια την πληρωμήν των αποζημιώσεων τας

οποίας επεδίκασε το πρωτόδικον Δικαστήριον.

Εν συμπεράσματι, η έφεσις κατά της καταδίκης απορρίπτεται και η

καταδίκη επικυρούται. Επίσης απορρίπ­τεται η έφεσις κατά της επιβληθείσης ποινής ήτις θα αρχίζη από την ημέραν της καταδίκης. Το διάταγμα δια αποζημιώσεις τροποποιείται και η εκτέλεσις του σχετικού εντάλματος

αναστέλλεται ως ανωτέρω.

Η

έφεσις απορρίπτεται.