Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
Υπόθεση Αρ. 1997/2012 ECLI:CY:DD:2016:237 KI-generiert

Administrative Court dismisses appeal as inadmissible because the contested decision lost enforceability after contract award.

Geschäftsnummer Υπόθεση Αρ. 1997/2012
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Zypern (CY)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Court dismissed the applicants' appeal as inadmissible, ruling that the contested administrative decision had lost its enforceability. The court found that the initial decision to reject the hierarchical appeal was absorbed and superseded by the final award decision made after the contract was granted. Consequently, the legal basis for challenging the earlier decision no longer existed, rendering the current appeal procedurally invalid.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 146 of the Constitution; Once an enforceable administrative act is absorbed by a new administrative act, it loses its enforceability, rendering subsequent appeals against the absorbed act inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
administrative appeal enforceability loss contract award procedural inadmissibility absorption of acts Widerrufsrecht Antrag mit Vorbehalt des Widerrufs Ausschluss der Rück- und Weiterverweisung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 146 of the Constitution

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
GEORGHIOU ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 828
GEORGHIOU ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 828
Yiangou Anna ν. The Republic of Cyprus through the Director of Customs (1987) 3 CLR 27
Yiangou Anna ν. The Republic of Cyprus through the Director of Customs (1987) 3 CLR 27
Hadjigeorgi Georghios K ν. The Minister of Finance through the Customs Department (1987) 3 CLR 280
Hadjigeorgi Georghios K ν. The Minister of Finance through the Customs Department (1987) 3 CLR 280
Tamassos Suppliers ν. Δημοκρατίας (1992) 3 ΑΑΔ 60
Tamassos Suppliers ν. Δημοκρατίας (1992) 3 ΑΑΔ 60
Varellas Pavlos F. Trading Co. Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2002) 3 ΑΑΔ 615
Varellas Pavlos F. Trading Co. Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2002) 3 ΑΑΔ 615
Σάουρος Μιχαήλ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2005) 3 ΑΑΔ 41
Σάουρος Μιχαήλ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2005) 3 ΑΑΔ 41
Κοινοπραξία Cyprus Airport Group ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2009) 3 ΑΑΔ 437
Κοινοπραξία Cyprus Airport Group ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2007) 4 ΑΑΔ 1
Κοινοπραξία Cyprus Airport Group ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2007) 4 ΑΑΔ 1
Hewlett Packard Hellas E.P.E. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2007) 4 ΑΑΔ 14
Hewlett Packard Hellas E.P.E. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2007) 4 ΑΑΔ 14
ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ «CADAGUA – CARAMONDANI-NEMESIS- LARNACA WWTP CONSORTIUM” ν. ANAΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ κ.α., Υποθ. Αρ.236/2012, 5/3/2013
ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ «CADAGUA – CARAMONDANI-NEMESIS- LARNACA WWTP CONSORTIUM” ν. ANAΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ κ.α., Υποθ. Αρ.236/2012, 5/3/2013
LUCE ATALIOTIS LTD ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ, Υποθεση Αρ. 1412/2011, 22/1/2015, ECLI:CY:AD:2015:D26
Cypriot Supreme Court dismisses appeal as inadmissible, ruling Article 146 jurisdiction does not cover administrative acts already reviewed.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

GEORGHIOU ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 828

Yiangou Anna ν. The Republic of Cyprus through the Director of Customs (1987) 3 CLR 27

Hadjigeorgi Georghios K ν. The Minister of Finance through the Customs Department (1987) 3 CLR 280

Tamassos Suppliers ν. Δημοκρατίας (1992) 3 ΑΑΔ 60

Varellas Pavlos F. Trading Co. Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2002) 3 ΑΑΔ 615

Σάουρος Μιχαήλ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2005) 3 ΑΑΔ 41

Kοινοπραξία Cyprus Airport Group ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2009) 3 ΑΑΔ 437

Κοινοπραξία Cyprus Airport Group ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2007) 4 ΑΑΔ 1

Hewlett Packard Hellas E.P.E. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2007) 4 ΑΑΔ 14

ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ «CADAGUA – CARAMONDANI-NEMESIS- LARNACA WWTP CONSORTIUM” ν. ANAΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ κ.α., Υποθ. Αρ.236/2012, 5/3/2013

LUCE ATALIOTIS LTD ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1412/2011, 22/1/2015, ECLI:CY:AD:2015:D26

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:237

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 1997/2012)

4 Αυγούστου 2016

[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

VOUROS HEALTHCARE LTD Αιτητές,

και

1. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ

2. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ

Καθ΄ ων η Αίτηση.

Θ. Κουσπή (κα), για τους αιτητές

Ε. Νεοφύτου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.: Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η νομιμότητα και εγκυρότητα της απόφασης της καθ’ ης η αίτηση 1, Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, ημερομηνίας 21.11.2012, σύμφωνα με την οποία απορρίφθηκε η ιεραρχική προσφυγή των αιτητών, για ακύρωση συγκεκριμένου όρου του Διαγωνισμού με αριθμό ΣΥ70/11[1] (στο εξής «ο Διαγωνισμός») που είχε προκηρύξει το Υπουργείο Υγείας, Διεύθυνση Αγορών και Προμηθειών (στο εξής «Αναθέτουσα Αρχή») και η απόφαση της Αναθέτουσας Αρχής επικυρώθηκε.

Όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης, οι αιτητές, στις 17.7.2012, καταχώρησαν στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών την προσφυγή αρ. 41/2012, με την οποία ζητούσαν την ακύρωση συγκεκριμένου όρου του Διαγωνισμού, σύμφωνα με τον οποίο οριζόταν ότι «ο εφεδρικός αναλυτής δεν θα ληφθεί υπόψη στη βαθμολογία του συστήματος αναλυτών για το είδος 1» και ότι «στην περίπτωση που προσφέρεται ένας αναλυτής με ελάχιστη δυνατότητα 400 τεστ/ώρα, τότε ο ανάδοχος πρέπει να προσφέρει και ένα εφεδρικό αναλυτή, ο οποίος θα ανήκει στην ίδια οικογένεια αναλυτών με τον προσφερόμενο και θα είναι όση ή τουλάχιστον της μισής δυνατότητας».

Στις 20.7.2012, η καθ’ ης η αίτηση 1 αποφάσισε την χορήγηση προσωρινών μέτρων για αναστολή της διαδικασίας ανάθεσης ή της εκτέλεσης πράξης ή απόφασης της Αναθέτουσας Αρχής ή/και της υπογραφής της σύμβασης, σε σχέση με τον Διαγωνισμό, μέχρι την έκδοση της τελικής της απόφασης επί της προσφυγής αρ. 41/2012.

Εν τέλει, στις 23.10.2012, και αφού προηγουμένως είχαν κατατεθεί οι γραπτές αγορεύσεις των αιτητών και της Αναθέτουσας Αρχής, έλαβε χώρα η ακρόαση της υπό αναφορά προσφυγής, κατά την οποία οι δυο πλευρές ανέπτυξαν τις θέσεις τους ενώπιον της καθ’ ης η αίτηση 1. Η τελευταία, στις 21.11.2012, αποφάσισε ομόφωνα την απόρριψη της προσφυγής και την επικύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Είναι δε αυτήν την απόφαση που προσβάλλουν οι αιτητές με την παρούσα προσφυγή.

Προτού προχωρήσω στην εξέταση των προβαλλόμενων λόγων ακύρωσης, θα πρέπει να επισημανθεί, όπως προκύπτει και από τον οικείο φάκελο, ότι ήδη από τις 15.5.2013 οι αιτητές απέσυραν την προσφυγή τους εναντίον της καθ’ ης η αίτηση 2. Συνακόλουθα, η προσφυγή εξακολουθεί να υφίσταται μόνο εναντίον της καθ’ ης η αίτηση 1, Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών.

Λόγοι ακύρωσης

Αποτελεί βασικό άξονα της επιχειρηματολογίας των αιτητών ο ισχυρισμός ότι η προσβαλλόμενη πράξη λήφθηκε παράνομα και πεπλανημένα, ιδιαίτερα καθόσον η καθ’ ης η αίτηση 1 δεν διενήργησε τη δέουσα έρευνα και εσφαλμένα έκρινε πως η απόφαση της Αναθέτουσας Αρχής ήταν εύλογα επιτρεπτή. Ειδικότερα, οι αιτητές προβάλλουν ότι ο συγκεκριμένος όρος του Διαγωνισμού παραβιάζει τις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου, την αρχή της ισότητας, καθώς και τις αρχές του ανταγωνισμού και του μη αποκλεισμού ορισμένων προσώπων από το δικαίωμα υποβολής προσφοράς και διεκδίκησης κατακύρωσης ενός διαγωνισμού. Επιπρόσθετα, εγείρεται ο ισχυρισμός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπήρξε αναιτιολόγητη και/ή μη επαρκώς αιτιολογημένη, κατά παράβαση των οικείων επί του θέματος νομολογιακών αρχών.

Η καθ’ ης η αίτηση αντιτείνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη, λήφθηκε δε ορθά και νόμιμα και μετά από διενέργεια της δέουσας έρευνας και κατ’ ορθή ενάσκηση των εξουσιών που της παρέχει ο νόμος και κατ’ εφαρμογή των αρχών του διοικητικού δικαίου, ενώ ουδεμία πλάνη εμφιλοχώρησε κατά τη λήψη αυτής. Σύμφωνα με την καθ’ ης η αίτηση, ο συγκεκριμένος όρος του Διαγωνισμού δεν παραβιάζει ούτε τις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου, ούτε τις αρχές της ισότητας, του ανταγωνισμού και του μη αποκλεισμού ορισμένων προσώπων από το δικαίωμα υποβολής προσφοράς και διεκδίκησης κατακύρωσης ενός διαγωνισμού, ως ισχυρίζονται οι αιτητές. Ούτε και αντιμετωπίστηκαν οι τελευταίοι με άνισο μέτρο, ως ο ισχυρισμός τους, τα δε στοιχεία που επικαλείται η Αναθέτουσα Αρχή για αιτιολόγηση της απόφασής της, συνεχίζει η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση, απορρέουν από τη δέουσα έρευνα όλων των στοιχείων που η εν λόγω Αρχή είχε ενώπιον της.

Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο για προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων.

Παρόλο που δεν τέθηκε από την πλευρά της καθ’ ης η αίτηση, ούτε με την ένστασή της, ούτε και με την γραπτή της αγόρευση, αναφύεται ένα ζήτημα ουσιώδους σημασίας, το οποίο, ως εκ της φύσεως του, αλλά και ως θέμα λογικής προτεραιότητας, θα εξεταστεί αμέσως πιο κάτω. Πρόκειται για το ζήτημα του εκτελεστού της προσβαλλόμενης διοικητικής απόφασης, το οποίο, κατά πάγια και διαχρονική νομολογία, μπορεί να εξεταστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ακόμη και αυτεπάγγελτα (βλ.

Georgiou v. Republic (1982) 3 C.L.R. 828, Yiangou v. Republic (1987) 3 C.L.R. 27 και Hadjigeorghi v. The Minister of Finance (1987) 3 C.L.R. 280). Το εν λόγω ζήτημα, τέθηκε υπό του Δικαστηρίου τούτου κατά το στάδιο των διευκρινίσεων ενώπιον των ευπαιδεύτων συνηγόρων των δυο πλευρών, από τους οποίους και ζητήθηκε να διατυπώσουν τις θέσεις τους επ’ αυτού. Ειδικότερα, το παρόν Δικαστήριο έθεσε στις δυο πλευρές το ερώτημα κατά πόσον η προσβαλλόμενη πράξη απώλεσε την εκτελεστότητά της με την απορρόφηση και ενσωμάτωσή της στην υπό της Αναθέτουσας Αρχής τελική απόφαση κατακύρωσης του Διαγωνισμού, η οποία εν τέλει είναι και η μόνη πράξη που θα μπορούσε να προσβληθεί με το ένδικο μέσο της προσφυγής δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος.

Επί του εν λόγω ζητήματος, οι θέσεις των δυο συνηγόρων υπήρξαν εκ διαμέτρου αντίθετες: η κα Κουσπή, εκ μέρους των αιτητών, ισχυρίζεται ότι το γεγονός πως, μετά την απόρριψη της ιεραρχικής προσφυγής αρ. 41/2012, υπήρξε όντως απόφαση κατακύρωσης του Διαγωνισμού σε συγκεκριμένο προσφοροδότη δεν καθιστά το δίχως άλλο άνευ αντικειμένου την παρούσα προσφυγή, η οποία στρέφεται κατά μιας αυτοτελούς και ανεξάρτητης διοικητικής πράξης, όπως είναι η απόφαση της καθ’ ης η αίτηση 1, ενώ τίθεται και θέμα κατάλοιπου ζημίας από την εν λόγω πράξη.

Από την άλλη, η κα Νεοφύτου αντιτείνει ότι, με την απόφαση κατακύρωσης της προσφοράς, η προσβαλλόμενη πράξη ως ενσωματωθείσα στην εν λόγω απόφαση, απώλεσε την εκτελεστότητά της και η μόνη πράξη που θα μπορούσε να προσβληθεί με προσφυγή δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος είναι ακριβώς η προαναφερθείσα απόφαση κατακύρωσης.

Η έννοια της σύνθετης διοικητικής ενέργειας εξετάστηκε ενδελεχώς στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κοινοπρ. Cyprus Airport Group v. Δημοκρατίας (2009) 3 ΑΑΔ 437. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην Pavlos Varellas Trading Co. Ltd v. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 615, «ακόμα και στην περίπτωση καθαρά ενδιάμεσων πράξεων που επιφέρουν δικό τους έννομο αποτέλεσμα, η εξήγηση της μη αναγνώρισης δυνατότητας αυτοτελούς προσβολής τους βρίσκεται στο γεγονός της ενσωμάτωσης-απορρόφησής τους στην τελική εκτελεστή πράξη. Οπότε, κατά τον έλεγχο της νομιμότητας της τελευταίας, της σύνθετης δηλαδή, ελέγχεται, ως προπαρασκευαστική της, και η ενδιάμεση.».

Ειδικότερα, όσον αφορά το υπό εξέταση ζήτημα, η πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιβεβαιώνει ότι μεταγενέστερη απόφαση κατακύρωσης και ανάθεσης του έργου, έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εκτελεστότητας προηγούμενης πράξης, η οποία και απορροφάται από την τελική. Εν προκειμένω, άμεσα σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα και ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η απόφαση του Δικαστή Παμπαλλή στην Κοινοπραξία "Cadagua" - Caramondani-Nemesis-Larnaca WWTP Consortium v. 1. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, 2. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λάρνακας, υπόθ. αρ. 236/2012, ημερ. 5.3.2013, από την οποία παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα:

«Αυτή η μεταγενέστερη διαδικασία ανάθεσης, χωρίς την ύπαρξη αναστολής της διαδικασίας, έχει επιφέρει, κατά την εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των ενδιαφερομένων, νέα τάξη πραγμάτων που θα πρέπει να οδηγήσει σε τερματισμό της παρούσας διαδικασίας αφού η αρχικώς προβληθείσα απόφαση της ΑΑΠ έχασε την εκτελεστότητα της, ενσωματωμένη πλέον στην καινούργια απόφαση της Αναθέτουσας Αρχής. Την εισήγηση αυτή υιοθέτησε και η ευπαίδευτη συνήγορος της Δημοκρατίας. Στην αντίπερα πλευρά ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών υποστήριξε ότι με κανένα τρόπο δεν μπορεί να υιοθετηθεί η προβληθείσα προδικαστική ένσταση εισηγούμενος ότι η υφιστάμενη νομοθεσία και δει το άρθρο 32 του Νόμου 104(Ι)/2010 επιτρέπει την καταχώριση προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 146 του Συντάγματος για κάθε απόφαση, πράξη ή παράλειψη της ΑΑΠ. Αυτή η γενική αρχή εισηγήθηκε ο κ. Παπαευσταθίου δεν μπορεί να περιορίσει τη δυνατότητα που παρέχεται στους αιτητές να προωθήσουν την προσφυγή τους, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην υπόθεση Tamassos Tobacco Suppliers and Co. ν. Δημοκρατία (1992) 3 Α.Α.Δ. 60.

Aπό την πλευρά του ο κ. Προύντζος κάνοντας αναφορά στην Yποθ. Αρ. 92/2004 Κοινοπραξία Cyprus Airports Group ν. της Δημοκρατίας, ημερ. 8 Ιανουαρίου 2007, εισηγήθηκε ότι η μεταγενέστερη απόφαση κατακύρωσης και ανάθεσης του έργου στην WTE κατέστησε την εξεταζόμενη υπόθεση ως ανενεργή, ενσωματωθείσα μέσα στη μεταγενέστερη απόφαση της ανάθεσης. Ο συνήγορος αποδέκτηκε ότι κατά το στάδιο καταχώρησης της προσφυγής, η οποία έγινε 13 Φεβρουαρίου 2012 η αμφισβητούμενη απόφαση ήταν μεν εκτελεστή απώλεσε όμως την εκτελεστότητα της μεταγενέστερα.

Το ζήτημα το οποίο εγείρεται έχει κατ΄ επανάληψη απασχολήσει το Ανώτατο Δικαστήριο και θεωρώ κατάλληλο στάδιο να σχολιάσω και να παραθέσω την πορεία του θέματος.

Στην υπόθεση Τamassos ανωτέρω, εξηγήθηκε με σαφήνεια η έννοια της συνθέτου διοικητικής πράξεως. Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης εκείνης υποβλήθηκε αίτηση για συμμετοχή σε διαγωνισμό. Λόγω υφισταμένων αδυναμιών οι τότε αιτητές είχαν αποκλειστεί. Όταν αποκλείστηκαν και οι δεύτεροι προσφοροδότες και παρέμεινε μόνο ένας, η Αναθέτουσα Αρχή αποφάσισε την ανάκληση στου διαγωνισμού. Θεωρήθηκε τότε, ότι η μεταγενέστερη πράξη ανάκλησης, ήταν άσχετη με την πράξη αποκλεισμού, και κατά συνέπεια δεν είχε χάσει η τελευταία την εκτελεστότητα της. Ως προς το θέμα της σύνθετης διοικητικής πράξης σχετική επίσης είναι η υπόθεση Σάουρος ν. Δημοκρατία (2005) 3 Α.Α.Δ. 41.

Με όλο το σεβασμό προς την εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των αιτητών, τα γεγονότα της Tamassos είναι τελείως διαφορετικά από την παρούσα. Συνάφεια με τα γεγονότα της παρούσας συναντούμε στην υπόθεση Κοινοπραξία Cyprus Airports Group, (ανωτέρω), όπου υπήρχαν τρεις προσφοροδότες τους οποίους η Αναθέτουσα Αρχή είχε κατατάξει και γνωστοποιήσει τη σειρά. Προσεβλήθη η απόφαση σύμφωνα με την οποία η κατάταξη ήταν λανθασμένη αλλά στο μεταξύ η Αναθέτουσα Αρχή προχώρησε στην κατακύρωση προσφοράς στον πρώτο προσφοροδότη. Ο δικαστής Κωνσταντινίδης, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αρχικώς εκδοθείσα απόφαση συνιστούσε εκτελεστή διοικητική πράξη, όπως στην προκείμενη περίπτωση, πλην όμως η τελικώς εκδοθείσα απόφαση κατακύρωσης της προσφοράς σε τρίτο πρόσωπο εκτός των αιτητών, απέληγε σε πράξη σύνθετη η οποία συντελέστηκε με την έκδοση της τελευταίας απόφασης. Ενόψει αυτού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσβαλλόμενη απόφαση απώλεσε την εκτελεστότητα της αφού απορροφήθηκε από την τελική.

Την ίδια προσέγγιση επανέλαβε ο δικαστής Κωνσταντινίδης και στην Υποθ. αρ.1056/2004 Hewlett Packard Hellas E.P.Ε. ημερ. 15 Ιανουαρίου 2007. Ομοίως και στην Υποθ. αρ. 1463/2005 κ.ά. HELICYPRIA LTD v. Δημοκρατίας, ημερ. 14 Απριλίου 2008.

Το σκεπτικό της υπόθεσης Κοινοπραξία Cyprus Airports Group υιοθετήθηκε και από το δικαστή Ναθαναήλ στην Υποθ. Αρ. 1649/2006 KESTLER INFORMATION SYSTEMS S.A. κ.ά. ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, ημερ. 21 Ιουλίου 2008.

Η πιο πάνω νομολογία έτυχε και επιβεβαίωσης από την απόφαση της Ολομέλειας στην Κοινοπραξία Cyprus Airports Group ν. της Δημοκρατίας (2009) 3 Α.Α.Δ. 437, όπου έτυχε εγκρίσεως το σκεπτικό της πρωτόδικης διαδικασίας και τονίστηκε:

«Διαφορετική κατάληξη θα οδηγούσε, όπως εύστοχα επισημαίνει ο συνήγορος του ενδιαφερομένου μέρους, σε πολύ παράδοξα αποτελέσματα, αφού η ενδεχόμενη ακύρωση του αποκλεισμού του ενδιαφερομένου μέρους θα άφηνε αλώβητη τη διοικητική πράξη της κατακύρωσης στο ενδιαφερόμενο μέρος.»

Βλέπε επίσης Υποθ. αρ. 697/2009 WTE WASSERTECHNIK GmbH ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, ημερ. 17 Μαϊου, 2010.

H τελευταία υπόθεση στην οποία θα ήθελα να κάνω αναφορά είναι οι Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις 993/2005 κ.ά. CHRIKAR TRADING LTD και άλλοι ν. Δημοκρατίας, 13 Ιουλίου 2011.

Στην υπόθεση αυτή την οποία εξέδωσε η πλήρης Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου το Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού υλοποιώντας Οδηγία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης είχε ζητήσει από τους αιτητές να απομακρύνουν ποσότητα ζάχαρης που τους καταλογίστηκε ως πλεονάζουσα. Η εν λόγω απόφαση της διοίκησης λήφθηκε στις 2 Αυγούστου 2005. Σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο επειδή οι αιτητές δεν είχαν υλοποιήσει την Οδηγία για την απομάκρυνση της πλεονάζουσας ποσότητας ζάχαρης, εντός της προθεσμίας που είχε ταχθεί, προχώρησε το Υπουργείο και επέβαλε με επιστολή ημερ. 21 Αυγούστου 2006 διοικητικό πρόστιμο σε όσους εκ των αιτητών δεν προσκόμισαν απόδειξη απομάκρυνσης της πλεονάζουσας ποσότητας ζάχαρης.

Επειδή είχαν προβληθεί προδικαστικές ενστάσεις, μια από τις οποίες ενδιαφέρει την παρούσα υπόθεση και είχε σχέση με το ενδεχόμενο ενσωμάτωσης στην τελική πράξη της επιβολής προστίμου και της πρώτης απόφασης αναφορικά με τον υπολογισμό της πλεονάζουσας ποσότητας, το θέμα εξετάστηκε κατ΄αρχήν. Αναφέρθηκαν δε τα εξής:

«Ενόψει νομολογίας και συγγραμμάτων με βάση τα οποία σε μια σύνθετη διοικητική ενέργεια και αν ακόμα η κάθε μια εκ των συναρμολογουσών πράξεων διατηρεί τον εκτελεστό αυτής χαρακτήρα και μπορεί να προσβληθεί, από τη στιγμή που αυτή απορροφηθεί από την περατωθείσα διοικητική ενέργεια χάνει τον εκτελεστό της χαρακτήρα, κρίνουμε ότι δεν χρειάζεται να αποφασίσουμε στις παρούσες υποθέσεις αν η απόφαση της 2/8/2005 αποτελούσε εκτελεστή διοικητική πράξη ή όχι. Τούτο γιατί και αν ακόμα η επιστολή της 2/8/2005 αποτελούσε εκτελεστή διοικητική πράξη που μπορούσε να προσβληθεί με προσφυγή, από τη στιγμή που αυτή ενσωματώθηκε στην τελική απόφαση της 21/8/2006 έχασε τον εκτελεστό της χαρακτήρα.

Η πιο πάνω νομική αρχή ότι από τη στιγμή που μια εκτελεστή διοικητική πράξη απορροφηθεί από νέα διοικητική πράξη χάνει την εκτελεστότητα της, εφαρμόστηκε στις υποθέσεις Κοινοπραξία Cyprus Airports Group v. Κυπριακής Δημοκρατίας υποθ. αρ. 92/2004 ημερ. 8/1/2007 και Hewlett Packard Hellas E.P.E. v. Kυπριακής Δημοκρατίας υποθ. αρ. 1056/2004 ημερ. 15/1/2007, η οποία ουσιαστικά ακολούθησε την πρώτη».

Υιοθετήθηκε ουσιαστικώς το σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης στην Κοινοπραξία Cyprus Airports Group 2007 και το Δικαστήριο κατέληξε με το εξής:

«Είναι φανερό από όλα τα πιο πάνω ότι και αν ακόμη η απόφαση της 2/8/2005 μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εκτελεστή διοικητική πράξη, από τη στιγμή που εκδόθηκε η τελική απόφαση της 21/8/2006 με την οποία επιβλήθηκε το διοικητικό πρόστιμο, η απόφαση της 2/8/2005 έχασε την εκτελεστότητα της και η μόνη εκτελεστή πράξη είναι αυτή της επιβολής του προστίμου δηλαδή της 21/8/2006. Επομένως οι προσφυγές εκείνες που προσέβαλαν την απόφαση της 2/8/2005 δεν μπορούν να προχωρήσουν αφού η απόφαση αυτή έχει απολέσει τον εκτελεστό της χαρακτήρα».

Καθίσταται συναφώς έκδηλο ότι από τη στιγμή που η Αναθέτουσα Αρχή προχώρησε με την κατακύρωση της προσφοράς στη WTE και την ουσιαστική ανάθεση του έργου θεωρώ ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει απολέσει την εκτελεστότητα της, αφού απορροφήθηκε από την τελική απόφαση στην οποία ουσιαστικώς ενσωματώθηκε λαμβάνοντας υπόψη ότι με την επιστολή ανάθεσης ημερ.6 Ιουλίου 2012 η Αναθέτουσα Αρχή κάνει μνεία για την αναθεώρηση της αρχικής απόφασης για κατακύρωση της προσφοράς στους αιτητές. Η εξέλιξη αυτή καθορίζει, όπως είμαι της γνώμης, και την κατάληξη της παρούσας προσφυγής, η οποία κρίνεται ως απαράδεκτη.».

Κρίνω ότι η πιο πάνω προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, την οποία και υιοθετώ, τυγχάνει πλήρους εφαρμογής και στην παρούσα υπόθεση. Μάλιστα, την ίδια προσέγγιση υιοθέτησε μεταγενέστερα και ο Δικαστής Λιάτσος, με την πρόσφατη απόφασή του στην LUCE ATALIOTIS LTD v. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ και ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ECLI:CY:AD:2015:D26, Υποθ. Αρ. 1412/2011, ημερ. 22.1.2015, όπου επίσης εξετάστηκε παρόμοιο ζήτημα.

Οι δυο προαναφερθείσες αποφάσεις δεν αφήνουν περιθώρια διαφορετικής κατάληξης ούτε στην παρούσα υπόθεση. Κρίνω λοιπόν ότι και εν προκειμένω, η προσβαλλόμενη πράξη απόρριψης της ιεραρχικής προσφυγής των αιτητών, για ακύρωση συγκεκριμένου όρου του Διαγωνισμού, έχει απωλέσει την εκτελεστότητά της μετά τη λήψη της απόφασης για κατακύρωση της προσφοράς, λόγω ακριβώς της ενσωμάτωσής της στην τελική απόφαση της σύνθετης διοικητικής ενέργειας, με αποτέλεσμα η παρούσα προσφυγή να καθίσταται απορριπτέα ως απαράδεκτη.

Με αυτή τη διαπίστωση, παρέλκει η εξέταση άλλων ζητημάτων που έχουν εγερθεί στην υπό εξέταση προσφυγή.

Κατά συνέπεια, η προσφυγή απορρίπτεται με €1.200 έξοδα υπέρ της καθ’ ης η αίτηση 1 και εναντίον των αιτητών.

Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.

[1]«Διαγωνισμός για την προμήθεια αντιδραστηρίων με την παροχή συνοδού εξοπλισμού για τη Διεκπεραίωση Ορμονικών Αναλύσεων και Καρκινικών Δεικτών με την παροχή συνοδού εξοπλισμού για τις ανάγκες Εργαστηρίου Ισοτόπων του Γ.Ν. Λευκωσίας».

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο