Administrative Court annells promotion decision due to lack of reasoned assessment of academic qualifications.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Administrative Court of Cyprus annulled promotion decisions made by the Public Service Commission against civil servants. The applicants argued the Commission failed to properly evaluate their postgraduate degrees against the required professional scheme. The court held that the appointing authority must explicitly state and justify why specific qualifications do not meet the scheme's requirements, rather than leaving this assessment to the court.
Legislator-Regeste
KI-generiertUnder Article 146 of the Constitution and the Public Service Law, the appointing authority must provide a reasoned assessment of qualifications; the court reviews only the reasonableness of the process, not the substantive correctness of the evaluation.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Moυστάκας Παναγιώτης και Άλλη ν. Νεκταρίας Ιωάννου και Άλλου (2010) 1 ΑΑΔ 173
Αλωνεύτης Μιχαλάκης ν. Alpha Bank Ltd (2010) 1 ΑΑΔ 475
Παναγίδης Πανίκος ν. Πλοίου Μ/V Atalante, με σημαία Κύπρου και Άλλων (2010) 1 ΑΑΔ 969
JMC Polytradc ν. Δημοκρατίας (1992) 3 ΑΑΔ 294
Αχιλλέως ν. Δημοκρατίας (1992) 3 ΑΑΔ 565
Τριανταφυλλίδης ν. Δημοκρατίας (1993) 3 ΑΑΔ 429
Φράγκου Στέφανος ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 270
Aδάμου Aδάμος και Άλλη ν. Aνδρέα Πούλλου (2009) 3 ΑΑΔ 541
Τσιάκκα Ευαγγελία και Άλλη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 510
Περικλέους Λεόντιος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2011) 3 ΑΑΔ 674
Παντελή Παντελής Αντωνίου ν. Δημοκρατίας (1994) 4 ΑΑΔ 1020
Γεωργίου Δαυίδ ν. Δημοκρατίας (1994) 4 ΑΑΔ 1127
ΛΩΡΑΝ ΙΕΡΩΝΥΜΙΔΗΣ ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 5/08, 43/08, 166/08 και 167/08, 22 Ιουλίου 2010
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Α. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1725/2011, 12/12/2013
ΣΤΑΛΑ ΚΙΟΥΠΗ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ κ.α., ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1534/2012, 10/3/2016, ECLI:CY:AD:2016:D148
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999
Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:224
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Συν. Υποθέσεις Αρ. 1471/2012 & 1532/2012)
29 Ιουλίου, 2016
[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]
Υπόθεση Αρ. 1471/2012
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Α. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ
Αιτητής,
ν.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
Υπόθεση Αρ. 1532/2012
1. ΣΤΑΛΑ ΚΙΟΥΠΗ
2. ΣΚΕΥΟΥΛΑ ΜΙΣΣΟΥΡΗ
Αιτήτριες,
ν.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
Α. Κωνσταντινου, για τον αιτητή στην 1471/2012.
Α. Πηλείδου (κα), για τις αιτήτριες στην 1532/2012.
Λ. Λάμπρου Ουστά (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Χρ. Τριανταφυλλίδης, για το Ε/Μ 3 στην 1532/2012.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Οι πιο πάνω υποθέσεις συνεκδικάζονται κατόπιν διατάγματος που εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 7/3/2013.
Ο αιτητής στη προσφυγή αρ. 1471/2012, Χριστόδουλος Α. Στυλιανίδης, προσβάλλει τη νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση η οποία δημοσιεύθηκε στις 10/8/2012, με την οποία προήγαγαν το Ε/Μ Παντελίτσα Χατζηβασίλη στη μόνιμη θέση Ανώτερου Ιατρικού Λειτουργού, Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, από 1/8/2012.
Οι αιτήτριες στη προσφυγή αρ. 1532/2012, 1. Στάλα Κιούπη και 2. Σκευούλα Μισσούρη, προσβάλλουν την νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση με την οποία προήγαγαν τα Ε/Μ 1. Παντελίτσα Χατζηβασίλη, 2. Παναγιώτα Κίτσιου και 3. Ειρήνη Αντωνίου – Παπαπέτρου, στην πιο πάνω αναφερόμενη θέση από 1/8/2012.
Τα πραγματικά γεγονότα είναι σε συντομία τα ακόλουθα:
Ο Γενικός Διευθυντής Υπουργείου Υγείας, με επιστολή του ημερομηνίας 8/3/2012 που λήφθηκε στο Γραφείο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας («Επιτροπή») στις 14/3/2012, ζήτησε την πλήρωση τριών κενών θέσεων Ανώτερου Ιατρικού Λειτουργού, Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, (Θέση προαγωγής).
Η Επιτροπή στη συνεδρία της με ημερομηνία 18/6/2012, επιλήφθηκε του θέματος πλήρωσης της θέσης και έκρινε ότι με βάση τα ενώπιον της στοιχεία, περιλαμβανομένης και της σχετικής επιστολής του Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας («Διευθυντή»), ημερομηνίας 2/5/2012, κατά τον ουσιώδη χρόνο συνδρομής των προσόντων (14/3/2012), μόνο οι υποψήφιοι Μιχαήλ Χαράλαμπος και Παπαπέτρου – Αντωνίου Ειρήνη (Ε/Μ 3. στην προσφυγή αρ. 1532/2012), κατείχαν το απαιτούμενο προσόν της παρ. (1) του Σχεδίου Υπηρεσίας. Σημείωσε επίσης ότι, επειδή ο υποψήφιος Μιχαήλ Χαράλαμπος με επιστολή του ημερομηνίας 23/4/2012, ενημέρωσε τον Διευθυντή ότι δεν ενδιαφέρεται για προαγωγή στη θέση, η υποψηφιότητα του δεν λήφθηκε υπόψη στη διαδικασία.
Ακολούθως προσήλθε στη συνεδρία ο Διευθυντής, ο οποίος αφού συμφώνησε με τις πιο πάνω αναφερόμενες αποφάσεις της Επιτροπής, σύστησε την υποψήφια Παπαπέτρου – Αντωνίου Ειρήνη ως καταλληλότερη. Στη συνέχεια η Επιτροπή, όπως αναφέρει, αφού έλαβε υπόψη τα ενώπιον της στοιχεία και τη σύσταση του Διευθυντή, έκρινε την πιο πάνω υποψήφια ως κατάλληλη και αποφάσισε να προσφέρει σ’ αυτήν προαγωγή στη θέση από 1/8/2016.
Ύστερα από τα πιο πάνω, η Επιτροπή έκρινε ότι για τις υπόλοιπες δύο θέσεις τυγχάνει εφαρμογής η Σημείωση του Σχεδίου Υπηρεσίας και έκρινε ότι προσοντούχοι είναι αριθμός υποψηφίων, μεταξύ αυτών οι αιτητές και τα Ε/Μ (πλην του Ε/Μ 3. Παπαπέτρου – Αντωνίου Ειρήνης που ήδη επελέγη). Ακολούθησε η σύσταση του Διευθυντή υπέρ των Ε/Μ Χατζηβασίλη Παντελίτσας και Κίτσιου Παναγιώτας και στη συνέχεια η ΕΔΥ, επέλεξε τις δυο πιο πάνω υποψήφιες ως τις πιο κατάλληλες και αποφάσισε να προσφέρει σ’ αυτές προαγωγή στη θέση από 1/8/2012.
Προτού ασχοληθώ με την εξέταση των προβαλλόμενων λόγων ακύρωσης, κρίνεται αναγκαίο να παρατεθούν τα απαιτούμενα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας της επίδικης θέσης:
«(1) Μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλος ή ισότιμο προσόν στη Δημόσια Υγεία ή σε θέμα σχετικό με τη Δημόσια Υγεία ή στην Ιατρική της Εργασίας ή στη Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας ή/και Νοσοκομείων ή στην Επιδημιολογία.
(2) Οκταετής τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Ιατρικού Λειτουργού, 1ης και 2ης Τάξης σε καθήκοντα γενικής ιατρικής σε Νοσοκομεία, Εξωτερικά Ιατρεία, Τμήματα Πρώτων Βοηθειών, Αγροτικά Υγειονομικά Κέντρα ή Αγροτικές Περιοχές, ή σε καθήκοντα στα Κεντρικά Γραφεία του Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας στον τομέα της Δημόσιας Υγείας και Σχολιατρικής Υπηρεσίας.
(3) Ακεραιότητα χαρακτήρα, οργανωτική και διοικητική ικανότητα, υπευθυνότητα, πρωτοβουλία και ευθυκρισία.
Σημείωση:
Αν δεν υπάρχουν υποψήφιοι που να κατέχουν το στην παράγραφο (1) απαιτούμενο προσόν, μπορούν να είναι υποψήφιοι και υπάλληλοι που δεν κατέχουν το προσόν αυτό, νοουμένου όμως ότι έχουν δεκαετή τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Ιατρικού Λειτουργού, 1ης και 2ης Τάξης, όπως αυτή περιγράφεται στην παράγραφο (2), αντί της προβλεπόμενης οκταετούς υπηρεσίας».
Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον αιτητή, προβάλλει ότι πεπλανημένα η ΕΔΥ και ο Διευθυντής έκριναν ότι ο αιτητής δεν κατέχει το απαιτούμενο μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλο, χωρίς καμία έρευνα και αιτιολογία, ενώ ο αιτητής κατείχε το απαιτούμενο αυτό προσόν. Ειδικότερα ο αιτητής κατείχε διδακτορικό τίτλο από το Τμήμα Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το οποίο εξεδόθη στις 26/9/1988, με θέμα διατριβής τη «Μελέτη του μαγνησίου του πλάσματος και των ερυθρών αιμοσφαιρίων σε πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη».
Όπως υποστηρίζει ο συνήγορος του αιτητή, με παραπομπές στον σχετικό φάκελο του αιτητή, η πιο πάνω διατριβή αναφέρεται σε θέμα Δημόσιας Υγείας, ήτοι τον σακχαρώδη διαβήτη ο οποίος όπως αναγνωρίζεται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και την Ιατρική Επιστήμη, είναι ένα από τα κύρια προβλήματα της Δημόσιας Υγείας.
Επιπλέον, η διατριβή του αιτητή είναι εμπλουτισμένη σε μεγάλο βαθμό με στατιστικά στοιχεία, γεγονός που την ανάγει σε θέμα Δημόσιας Υγείας ή/και Επιδημιολογίας. Ο Διευθυντής και η ΕΔΥ, κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο του αιτητή, όφειλαν να καθορίσουν με την απαραίτητη σαφήνεια την έννοια του απαιτούμενου μεταπτυχιακού προσόντος, δηλαδή την έννοια της Δημόσιας Υγείας, Επιδημιολογίας και ούτω καθεξής. Στη συνέχεια όφειλαν να ερευνήσουν και να αιτιολογήσουν κατά πόσο ο αιτητής κατείχε το εν λόγω μεταπτυχιακό ή όχι. Αντί αυτού, οι καθ’ ων η αίτηση κατά τρόπο γενικό, αόριστο και λακωνικό, χωρίς δέουσα έρευνα αλλά ούτε και στοιχειώδη αιτιολογία, αποφάσισαν ότι ο αιτητής δεν κατείχε το πιο πάνω μεταπτυχιακό προσόν.
Επιπρόσθετα ο συνήγορος του αιτητή, με παραπομπή στο φάκελο του αιτητή, ισχυρίζεται ότι η ΕΔΥ είχε στο παρελθόν δεχθεί αίτημα του αιτητή και αναγνώρισε δυο έτη από το χρόνο σπουδών του, για απόκτηση του διδακτορικού, ως υπηρεσία ή πείρα στη θέση Ιατρικού Λειτουργού 2ης τάξης.
Η ΕΔΥ, υποστηρίζει, ουσιαστικά αναγνώρισε αφενός ότι το διδακτορικό του αιτητή είναι μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλος και αφετέρου ότι είναι σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης Ιατρικού Λειτουργού 2ης τάξης. Η πιο πάνω αντιφατική συμπεριφορά της ΕΔΥ αποτελεί, κατά τον συνήγορο, πρόσθετο λόγο ακύρωσης.
Εναλλακτικά των πιο πάνω, ο αιτητής ισχυρίζεται ότι, σε περίπτωση που δεν γίνει αποδεκτός ο πιο πάνω λόγος ακύρωσης, η σύσταση του Διευθυντή είναι πεπλανημένη ως προς την αρχαιότητα και τα προσόντα και συγκρούεται με τα στοιχεία των φακέλων, αφού δόθηκε υπέρμετρη βαρύτητα στην αρχαιότητα του Ε/Μ και εξουδετερώθηκε η υπεροχή του αιτητή σε προσόντα.
Από την άλλη η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, αντιτείνει ότι η διαπίστωση της κατοχής των απαιτουμένων προσόντων, αποτελεί καθήκον του διορίζοντος οργάνου και το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει εφόσον τα συμπεράσματα της ΕΔΥ είναι εύλογα επιτρεπτά.
Στην προκειμένη περίπτωση, η διατριβή του αιτητή, αποτελούσε το τελικό προϊόν μιας διαδικασίας η οποία εντάσσεται στον μεταπτυχιακό κύκλο σπουδών της Ιατρικής Σχολής και με κανένα τρόπο δεν μπορούσε να λογιστεί ότι πληρούσε την πρόνοια του Σχεδίου Υπηρεσίας. Δεν πρέπει δε να συγχέεται το θέμα της διατριβής, επειδή τυγχάνει η συγκεκριμένη πάθηση να είναι διαδεδομένη ευρέως, με το απαιτούμενο προσόν.
Σε σχέση με το θέμα της αναγνώρισης δυο ετών υπηρεσίας ή πείρας στον αιτητή, η ευπαίδευτη συνήγορος, υποστηρίζει ότι αυτή αναγνωρίστηκε από την Επιτροπή για σκοπούς προαγωγής στη θέση που πρωτοδιορίστηκε ο αιτητής, δηλαδή στη θέση Ιατρικού Λειτουργού 2ης τάξης, τα καθήκοντα και ευθύνες της οποίας, διαφέρουν ουσιωδώς από αυτά της επίδικης θέσης.
Σε σχέση με τον εναλλακτικά προβαλλόμενο ισχυρισμό του αιτητή, υποστηρίζει ότι ο αιτητής επιδοκιμάζει και αποδοκιμάζει ταυτόχρονα μια κατάσταση, αφού θεωρεί τον εαυτό του υποψήφιο και στη διαδικασία που ακολούθησε, με βάση τη Σημείωση του Σχεδίου Υπηρεσίας. Εν πάση περιπτώσει, η σύσταση του Διευθυντή, κατά την ευπαίδευτη συνήγορο, συνάδει με τα στοιχεία των φακέλων και η ΕΔΥ η οποία υιοθέτησε τη σύσταση, κινήθηκε εντός της διακριτικής της ευχέρειας.
Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων και κρίνω, σε απόλυτη συμφωνία με τα νομολογηθέντα στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην Χριστόδουλος Α. Στυλιανίδης v. ΕΔΥ, υπόθεση αρ. 1725/2011, ημερομηνίας 12/12/2013, ότι η ΕΔΥ, δεν προέβη σε δέουσα έρευνα σε σχέση με τον διδακτορικό τίτλο του αιτητή, ο οποίος παρακάμφθηκε χωρίς οποιαδήποτε αιτιολογία. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην πιο πάνω υπόθεση ο αιτητής ήταν ο ίδιος με την εξεταζόμενη προσφυγή, επρόκειτο για ίδια με την εξεταζόμενη θέση και είχαν προβληθεί οι ίδιοι ισχυρισμοί με τους εξεταζόμενους. Το Δικαστήριο ακυρώνοντας την προσβαλλόμενη εκεί πράξη, που αφορούσε την προαγωγή υποψηφίου από την 1/11/2011, ανέφερε τα εξής, τα οποία υιοθετούνται πλήρως για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης.
«Έχω εξετάσει με προσοχή το πρακτικό της Επιτροπής, όπως και την επιστολή του Διευθυντή ημερομηνίας 18/07/2011, η οποία λήφθηκε υπόψη από την Επιτροπή κατά την αξιολόγηση των προσόντων των υποψηφίων, δεν προκύπτει, όμως, από το περιεχόμενό τους να απασχόλησε, καθ' οιονδήποτε τρόπο, ο διδακτορικός τίτλος του αιτητή. Φαίνεται ότι αυτός παρακάμφθηκε, χωρίς οποιαδήποτε έρευνα και αιτιολογία. Ο διδακτορικός τίτλος του αιτητή, ο οποίος, με βάση τη βεβαίωση του Πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ήταν ανώτερος οποιουδήποτε μεταπτυχιακού διπλώματος, αλλά και το θέμα της διδακτορικής διατριβής του επέβαλλαν όπως αυτός αξιολογηθεί και αιτιολογηθεί, ανάλογα, η κρίση της Επιτροπής, σε συνάρτηση με τα απαιτούμενα στο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης. Κάτι τέτοιο, όμως, δε φαίνεται να έχει γίνει. Τα όσα η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ανέφερε στη γραπτή της αγόρευση, για να επεξηγήσει τις απόψεις της Επιτροπής, συνιστούν ανεπίτρεπτη απόπειρα εισαγωγής αιτιολογίας εκ των υστέρων. Είναι καλά νομολογημένο ότι αυτά δεν μπορούν να συμπληρώσουν τα πρακτικά - (βλ. JMC Polytrade v. Δημοκρατίας (1992) 3 Α.Α.Δ. 294· Αχιλλέως v. Δημοκρατίας (1992) 3 Α.Α.Δ. 565 και Φράγκου v. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 270)».
Λόγω της πιο πάνω κατάληξής μου, παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων ακύρωσης.
Προσφυγή αρ. 1532/2012
Οι αιτήτριες όπως έχει αναφερθεί, προσβάλλουν την προαγωγή του Ε/Μ 1. Παντελίτσας Χατζηβασίλη, 2. Παναγιώτας Κίτσιου και 3. Ειρήνης Αντωνίου – Παπαπέτρου.
Η ευπάιδευτη συνήγορος των αιτητριών προβάλλει ως πρώτο λόγο ακύρωσης, ότι ο Γενικός Διευθυντής τελούσε υπό την πεπλανημένη αντίληψη ότι κατά το ουσιώδη χρόνο υποβολής της πρότασης οι κενές θέσεις ήταν 3, αλλά τελικά οι κενές θέσεις στις 8/3/2012, ήταν 4 λόγω πρόωρης αφυπηρέτησης του προκατόχου της. Αυτό κατά την ευπαίδευτη συνήγορο έγινε εσκεμμένα, για να ευνοηθεί το πρόσωπο το οποίο τελικά κατέλαβε την θέση και εναντίον του οποίου οι αιτήτριες κατεχώρησαν άλλη προσφυγή (προσφυγή αρ. 1534/2012).
Διαζευκτικά των πιο πάνω, οι αιτήτριες ισχυρίζονται ότι τόσο ο Διευθυντής όσο και η ΕΔΥ, τελούσαν υπό πραγματική πλάνη ως προς τους προσοντούχους υποψηφίους και δεν προέβησαν σε καμία ουσιαστική έρευνα σε σχέση με τους μεταπτυχιακούς τίτλους των αιτητριών, που υπερκάλυπταν τις απαιτήσεις της παραγράφου (1) του Σχεδίου Υπηρεσίας για Μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας ή/και Νοσοκομείων. Ειδικότερα, κατά την ευπαίδευτη συνήγορο των αιτητριών, η αιτήτρια αρ. 1 κατέχει Master in Public Sector Management από το Cyprus International Institute of Management και η αιτήτρια αρ. 2 Master in Business Administration από το ίδιο Ινστιτούτο και αν ο Διευθυντής ή η ΕΔΥ ερευνούσαν ορθά και αξιοκρατικά, θα διαπίστωναν ότι στην προκείμενη περίπτωση, εφαρμόζεται απόλυτα το δόγμα ότι, στο μείζον περιλαμβάνεται και το έλασσον.
Τέλος, οι αιτήτριες ισχυρίζονται ότι η σύσταση του Διευθυντή συγκρούεται με τα στοιχεία των φακέλων, αφού παραγνωρίστηκε η έκδηλη υπεροχή των αιτητριών σε προσόντα και εδόθη υπέρμετρη βαρύτητα στην αρχαιότητα των Ε/Μ, που επελέγησαν στη βάση της Σημείωσης του Σχέδιου Υπηρεσίας (Ε/Μ 1. Παντελίτσα Χατζηβασίλη και Ε/Μ 2. Παναγιώτα Κίτσου).
Από την άλλη, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους καθ’ ων η αίτηση και το Ε/Μ 3, εγείρουν προδικαστική ένσταση περί έλλειψης εννόμου συμφέροντος των αιτητριών για προσβολή της προαγωγής του Ε/Μ 3. Ειρήνης Αντωνιάδου – Παπαπέτρου, εφόσον δεν κατέχουν το απαιτούμενο προσόν της παραγράφου (1) του Σχεδίου Υπηρεσίας της επίδικης θέσης.
Σε σχέση με τον ισχυρισμό των αιτητριών, που αφορά την πεπλανημένη αντίληψη σε σχέση με την 4η θέση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αντιτείνουν ότι η αρμόδια αρχή, δυνάμει του άρθρου 29 του Ν. 1/90, έχει υποχρέωση να υποβάλει πρόταση στη ΕΔΥ για πλήρωση των κενών θέσεων εντός τεσσάρων μηνών από την κένωση τους και αυτό έπραξε. Ανεξαρτήτως αυτού, πρόκειται για άλλη ξεχωριστή διαδικασία, της οποίας η νομιμότητα θα εξεταστεί στα πλαίσια άλλης προσφυγής που οι αιτήτριες κατεχώρησαν.
Επί της ουσίας των ισχυρισμών των αιτητριών, η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση, επαναλαμβάνει τα όσα ανέφερε σε σχέση με την προσφυγή αρ. 1471/2012 (ανωτέρω), τα οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνονται και από το Ε/Μ 3.
Εξετάζοντας την προδικαστική ένσταση των καθ’ ων η αίτηση και του Ε/Μ 3, κρίνω ότι αυτή δεν ευσταθεί. Έχει κατ’ επανάληψη νομολογηθεί ότι, εφόσον η εκτίμηση της διοίκησης αναφορικά με τα προσόντα αμφισβητείται κατά τρόπο που αυτή καθίσταται επίδικο θέμα προσφυγής, ο αιτητής δεν στερείται έννομου συμφέροντος. (Βλ. Παντελή v. Δημοκρατίας (1994) 4 Α.Α.Δ 1020, Γεωργίου v. Δημοκρατίας (1994) 4 Α.Α.Δ 1127).
Αναφορικά με τον ισχυρισμό των αιτητριών για την μη συμπερίληψη της 4ης κενής θέσης στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, το θέμα κατά τη γνώμη μου, έχει ήδη κριθεί από την έντιμη Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κα. Παναγή, στην υπόθεση των ιδίων με την παρούσα προσφυγή αιτητριών, 1. Στάλα Κιούπη, 2. Σκευούλα Μισσούρη και Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, ECLI:CY:AD:2016:D148, υπόθεση αρ. 1534/2012, ημερομηνίας 10/3/2016, όπου απερρίφθη ο ισχυρισμός των αιτητριών για άδικη και εσκεμμένη μη συμπερίληψη της εκεί επίδικης θέσης, στα πλαίσια της προηγούμενης διαδικασίας, (δηλαδή της παρούσας), ως ακολούθως:
«Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό ότι ήταν άδικη και εσκεμμένη η μη συμπερίληψη της επίδικης θέσης στα πλαίσια της προηγούμενης διαδικασίας πλήρωσης τριών ίδιων θέσεων, αφού εξέτασα τα γεγονότα με προσοχή, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι οι καθ' ων η αίτηση ενήργησαν κατά παράβαση του Ν.1/90. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί συναφώς ότι το άρθρο 29 ορίζει:
29.-(1) . η Επιτροπή δεν προβαίνει στην πλήρωση οποιασδήποτε θέσης παρά μόνο ύστερα από λήψη γραπτής πρότασης για το σκοπό αυτό από την αρμόδια αρχή:
[..]
(2) . η αρμόδια αρχή οφείλει να υποβάλλει πρόταση για πλήρωση μιας θέσης το βραδύτερο σε τέσσερις μήνες από την ημέρα που η θέση έχει δημιουργηθεί ή έχει κενωθεί.»
Εν προκειμένω, η πρόταση του Διευθυντή για πλήρωση της επίδικης θέσης έγινε εντός του τετράμηνου από την κένωση της την 1.3.2012, ενώ δεν προκύπτει από το Νόμο οποιαδήποτε υποχρέωση της αρμόδιας αρχής να συμπεριλάβει τυχόν πρόταση λόγω νέας κένωσης θέσης σε παλαιότερη πρόταση. Ούτε προκύπτει οποιαδήποτε υποχρέωση συμπερίληψης της επίδικης θέσης στην πρόταση που αφορούσε τις τρεις άλλες ίδιες θέσεις, όπως είναι η εισήγηση των αιτητριών. Επίσης, δεν συναρτήθηκε από τις αιτήτριες η ξεχωριστή διαδικασία πλήρωσης της επίδικης θέσης που ακολουθήθηκε - η οποία πράγματι επενέργησε σε βάρος των αιτητριών και επωφελώς για το Ενδιαφερόμενο Μέρος - με οποιαδήποτε παράβαση του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου Ν.158(Ι)/99, ώστε να μπορεί να εξεταστεί το παράπονο τους και από αυτή τη σκοπιά».
Συνεπώς δεν θα απασχολήσει περισσότερο το Δικαστήριο ο πιο πάνω λόγος ακύρωσης, ο οποίος απορρίπτεται.
Ο ισχυρισμός όμως των αιτητριών σε σχέση με την έλλειψη δέουσας έρευνας και πλάνης σε σχέση με τους μεταπτυχιακούς τίτλους των αιτητριών ευσταθεί. Και στην παρούσα διαδικασία, όπως ακριβώς επεσυνέβη και σε προγενέστερη (Χριστόδουλος Α. Στυλιανίδης v. ΕΔΥ, 1725/2011, ημερομηνίας 12/12/2013), καθώς και μεταγενέστερη (1. Στάλα Κιούπη κ.ά v. ΕΔΥ, 1534/2012, ημερομηνίας 10/3/2016) διαδικασία πλήρωσης ίδιων με την παρούσα θέσεων, τόσον ο Διευθυντής όσο και η ΕΔΥ περιορίστηκαν να αναφέρουν τους υποψήφιους που κατείχαν το απαιτούμενο από το Σχέδιο Υπηρεσίας μεταπτυχιακό προσόν, χωρίς οτιδήποτε περαιτέρω και κατά τρόπο που καθίσταται ανέφικτος ο δικαστικός έλεγχος. Ούτε ο σχετικός φάκελος, αλλά και ούτε όσα αναφέρονται από τους συνηγόρους των καθ’ ων η αίτηση και του Ε/Μ 3, μπορούν να αναπληρώσουν την ελλειπούσα αιτιολογία, αφού οι εκτιμήσεις σε σχέση με τους μεταπτυχιακούς τίτλους θα έπρεπε να είχαν γίνει από τον Διευθυντή και το αποφασίζον όργανο.
Συνεπώς και στην εξεταζόμενη υπόθεση τυγχάνει απόλυτης εφαρμογής το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση 1. Στάλα Κιούπη κ.ά v. ΕΔΥ (ανωτέρω), το οποίο υιοθετείται πλήρως και για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης.
«Έρχομαι τώρα στους λόγους ακύρωσης που αφορούν στην έλλειψη δέουσας έρευνας και πλάνη περί τα πράγματα. Έχει νομολογηθεί ότι το κατά πόσο ένας υποψήφιος κατέχει τα προβλεπόμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα αποτελεί θέμα το οποίο εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του διορίζοντος οργάνου. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι στα πλαίσια του δικαστικού ελέγχου το Δικαστήριο εξετάζει μόνο κατά πόσο, με βάση το ενώπιον της υλικό, η Ε.Δ.Υ. εύλογα μπορούσε να καταλήξει στο επίδικο συμπέρασμα. (Βλ. Petsas v. Republic 3 R.S.C.C. 60, 63 και Τριανταφυλλίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας (1993) 3 Α.Α.Δ. 429, Αδάμου κ.ά. v. Πούλλου (2009) 3 Α.Α.Δ. 541). Η διεργασία και η τελική κρίση του οργάνου είναι εύλογη και νόμιμη, μέσα από στοιχεία και δεδομένα, τα οποία το όργανο οφείλει να παραθέτει με την αναμενόμενη λεπτομέρεια (βλ. Ιερωνυμίδης ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου, Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις αρ. 5/2008, 43/2008, 166/2008 και 167/2008, ημερομηνίας 22.7.2010).
Η συνήγορος των καθ' ων η αίτηση υποστηρίζει ότι οι μεταπτυχιακοί τίτλοι που κατέχουν οι αιτήτριες δεν είναι ούτε στη Δημόσια Υγεία, ούτε σε θέμα σχετικό με τη Δημόσια Υγεία ή στην Ιατρική της Εργασίας ή στη Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας ή/και Νοσοκομείων ή στην Επιδημιολογία, ώστε να εμπίπτουν στην παράγραφο 1 του Σχεδίου Υπηρεσίας. Περαιτέρω, εφόσον η ΕΔΥ έχει την αρμοδιότητα ερμηνείας και διαπίστωσης κατοχής των προσόντων, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει.
Στην προκειμένη περίπτωση τόσο η επιστολή του Διευθυντή όσο και το πρακτικό της ΕΔΥ περιορίστηκαν να αναφέρουν τους υποψηφίους που κατείχαν το απαιτούμενο από το Σχέδιο Υπηρεσίας μεταπτυχιακό προσόν, χωρίς οτιδήποτε περαιτέρω. Ακόμη και στην περίπτωση που τα μεταπτυχιακά των αιτητριών (βλ. ερυθρό 18, στο διοικητικό φάκελο, Τεκμήριο 1Β, και ερυθρό 90 στο διοικητικό φάκελο, Τεκμήριο 3), λόγω του αντικειμένου τους και του τίτλου τους δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των μεταπτυχιακών με πιο εξειδικευμένο αντικείμενο που απαιτούσε το Σχέδιο Υπηρεσίας, το διορίζον όργανο είχε υποχρέωση να το αναφέρει ρητά και να το αιτιολογήσει.
Το παραπάνω προβαλλόμενο επιχείρημα της συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση αναφορικά με τους μεταπτυχιακούς τίτλους των αιτητριών δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αιτιολογία. Οι σχετικές εκτιμήσεις και η συγκριτική θεώρησή τους θα έπρεπε να είχαν γίνει από το Διευθυντή και την ΕΔΥ κατά τον ουσιώδη χρόνο της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης (βλ. Φράγκου v. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 270 και Περικλέους v. Δημοκρατίας (2011) 3(Β) Α.Α.Δ. 674) και βεβαίως, δεν είναι έργο του Δικαστηρίου να διατυπώνει οποιαδήποτε σχετική κρίση».
Υπό το φως των ανωτέρω και οι δύο προσφυγές επιτυγχάνουν και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. Επιδικάζονται €1300 έξοδα , πλέον Φ.Π.Α., υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση, σε κάθε προσφυγή ξεχωριστά.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο