Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
Υπόθεση Αρ. 30/2014 ECLI:CY:DD:2016:39 KI-generiert

Administrative court annuls registration rejection due to lack of necessary investigation and reasoning.

Geschäftsnummer Υπόθεση Αρ. 30/2014
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Zypern (CY)
Entscheiddatum
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Court annulled the Real Estate Agents Registration Council's decision rejecting the applicant's registration application. The Council had dismissed the request based on the applicant's employer's expired professional licenses without verifying renewal status or assessing the applicant's five years of experience. The court ruled that the decision lacked necessary investigation and reasoning because the Council failed to examine relevant documents regarding license renewals or the applicant's work history.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Ν. 66/1987; Ν. 71(I)/2010: An administrative decision is invalid if it suffers from a lack of necessary investigation and reasoning, requiring the authority to examine all relevant facts and provide a logical basis for its conclusion.

Schlagwörter

KI-generiert
lack of necessary investigation lack of reasoning administrative registration professional license renewal good administration principles natural justice administrative annulment Neuanmeldung für Invalidenleistungen

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Ν. 66/1987
Ν. 66/1987 - Ο περί Κτηματομεσιτών Νόμος του 1987
Ν. 71(I)/2010
Ν. 71(I)/2010 - Ο περί Κτηματομεσιτών Νόμος του 2010

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
IOANNIS N. PISSAS ν. REPUBLIC (PUBLIC SERVICE COMMISSION) (1974) 3 CLR 476
IOANNIS N. PISSAS ν. REPUBLIC (PUBLIC SERVICE COMMISSION) (1974) 3 CLR 476
THEODOSIOU LTD ν. REPUBLIC (1987) 3 CLR 1750
THEODOSIOU LTD ν. REPUBLIC (1987) 3 CLR 1750
C D. Hay Ltd ν. Δημοκρατίας (Αρ.1) (1992) 3 ΑΑΔ 238
C D. Hay Ltd ν. Δημοκρατίας (Αρ.1) (1992) 3 ΑΑΔ 238
Kυπριακή Δημοκρατία μέσω του Yπουργικού Συμβουλίου και Άλλος ν. Koινότητας Πυργών μέσω του Kοινοτάρχη και της Xωριτικής Aρχής Πυργών και Άλλων (1996) 3 ΑΑΔ 503
Kυπριακή Δημοκρατία μέσω του Yπουργικού Συμβουλίου και Άλλος ν. Koινότητας Πυργών μέσω του Kοινοτάρχη και της Xωριτικής Aρχής Πυργών και Άλλων (1996) 3 ΑΑΔ 503
Eπιτροπή Eκπαιδευτικής Yπηρεσίας ν. Aντώνη Zάμπογλου (1997) 3 ΑΑΔ 270
Eπιτροπή Eκπαιδευτικής Yπηρεσίας ν. Aντώνη Zάμπογλου (1997) 3 ΑΑΔ 270
Motorways Ltd ν. Υπουργού Οικονομικών και Άλλου (1999) 3 ΑΑΔ 447
Motorways Ltd ν. Υπουργού Οικονομικών και Άλλου (1999) 3 ΑΑΔ 447
Κυπριακή Δημοκρατία και Άλλη ν. Mαρίλια Παντζαρή Eλισσαίουκαι Άλλων (2003) 3 ΑΑΔ 168
Yπουργός Eσωτερικών ν. Συνδέσμου KτηματομεσιτώνEπιχειρηματιών Kύπρου (ΣKEK) και Άλλων (2006) 3 ΑΑΔ 242
Yπουργός Eσωτερικών ν. Συνδέσμου KτηματομεσιτώνEπιχειρηματιών Kύπρου (ΣKEK) και Άλλων (2006) 3 ΑΑΔ 242
Ττουσούνα Εύα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2013) 3 ΑΑΔ 151
Ττουσούνα Εύα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2013) 3 ΑΑΔ 151
Αθανασίου ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 3204
Αθανασίου ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 3204
Wilson κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 3294
Wilson κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 3294
Σολωμού κ.α. ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 3675
Σολωμού κ.α. ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 3675
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

IOANNIS N. PISSAS ν. REPUBLIC (PUBLIC SERVICE COMMISSION) (1974) 3 CLR 476

THEODOSIOU LTD ν. REPUBLIC (1987) 3 CLR 1750

C D. Hay Ltd ν. Δημοκρατίας (Αρ.1) (1992) 3 ΑΑΔ 238

Kυπριακή Δημοκρατία μέσω του Yπουργικού Συμβουλίου και Άλλος ν. Koινότητας Πυργών μέσω του Kοινοτάρχη και της Xωριτικής Aρχής Πυργών και Άλλων (1996) 3 ΑΑΔ 503

Eπιτροπή Eκπαιδευτικής Yπηρεσίας ν. Aντώνη Zάμπογλου (1997) 3 ΑΑΔ 270

Motorways Ltd ν. Υπουργού Οικονομικών και Άλλου (1999) 3 ΑΑΔ 447

Kυπριακή Δημοκρατία και Άλλη ν. Mαρίλια Παντζαρή Eλισσαίουκαι Άλλων (2003) 3 ΑΑΔ 168

Yπουργός Eσωτερικών ν. Συνδέσμου KτηματομεσιτώνEπιχειρηματιών Kύπρου (ΣKEK) και Άλλων (2006) 3 ΑΑΔ 242

Ττουσούνα Εύα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2013) 3 ΑΑΔ 151

Αθανασίου ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 3204

Wilson κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 3294

Σολωμού κ.α. ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 3675

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 66/1987 - Ο περί Κτηματομεσιτών Νόμος του 1987

Ν. 71(I)/2010 - Ο περί Κτηματομεσιτών Νόμος του 2010

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:39

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 30/2014)

26 Φεβρουαρίου, 2016

[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΡΠΑΣΙΤΗ,

Αιτητή,

-ΚΑΙ-

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΩΝ

Καθ’ ων η Αίτηση.

Αντ. Σωτηρίου, για τον Αιτητή.

Αντ. Μερακλής, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.: Με την παρούσα προσφυγή ο αιτητής επιδιώκει την ακύρωση απόφασης των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 3.10.2013, με την οποία οι καθ’ ων η αίτηση απόρριψαν αίτηση του αιτητή για εγγραφή του στο Μητρώο Κτηματομεσιτών.

Στις 15.10.2012 ο αιτητής υπέβαλε αίτηση, συνοδευόμενη από διάφορα έγγραφα, στους καθ’ ων η αίτηση, η οποία έφερε ημερομηνία 17.9.2012 και με την οποία αιτήθηκε την εγγραφή του στο Μητρώο Κτηματομεσιτών Φυσικού Προσώπου.

Οι καθ’ ων η αίτηση, αφού προηγουμένως επιβεβαίωσαν με επιστολή τους την παραλαβή της ως άνω αίτησης του αιτητή και ότι θα ειδοποιείτο όταν ληφθεί απόφαση, εξέτασαν την αίτηση σε συνεδρίαση τους ημερομηνίας 4.4.2013 και, αφού την μελέτησαν, αποφάσισαν να λάβουν νομική συμβουλή από τον νομικό σύμβουλο τους.

Σε συνεδρίαση τους, η οποία έλαβε χώρα στις 3.10.2013, οι καθ’ ων η αίτηση εξέτασαν την αίτηση του αιτητή και την απέρριψαν.

Η απορριπτική του αιτήματος του αιτητή απόφαση κοινοποιήθηκε με συστημένη επιστολή ημερομηνίας 4.10.2013 στον αιτητή, ο οποίος καταχώρισε μέσω του δικηγόρου του την παρούσα προσφυγή.

Ο αιτητής, με την γραπτή αγόρευση και γραπτή απάντηση του, προωθεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, επικαλούμενη πλάνη περί τον νόμο και τα πραγματικά γεγονότα, παραβίαση των κανόνων χρηστής διοίκησης, έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας, παράλειψη διεξαγωγής της δέουσας έρευνας και παραβίαση των αρχών φυσικής δικαιοσύνης.

Οι καθ’ ων η αίτηση, αντίθετα, υποστηρίζουν με την δική τους γραπτή αγόρευση την νομιμότητα της επίδικης διοικητικής πράξης.

Θα επιληφθώ των λόγων ακυρώσεως με την σειρά που αναπτύσσονται στην γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή.

Υποστηρίζει, καταρχήν, ο αιτητής, ότι η επίδικη απόφαση λήφθηκε υπό καθεστώς νομικής πλάνης, αφού στηρίχθηκε σε κακή εφαρμογή των κριτηρίων που τάσσει ο περί Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών Νόμος.

Συγκεκριμένα, ο αιτητής, υποστηρίζει, ότι η αίτηση του για εγγραφή έπρεπε να ευοδωθεί κατ’ εφαρμογή των μεταβατικών προνοιών του άρθρου 44 (6) του περί Κτηματομεσιτών Νόμου, Ν. 71 (Ι)/10 («Νόμος») υποστηρίζοντας, ότι λανθασμένα οι καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι ο αιτητής δεν πληροί όλες τις εκ του Νόμου προϋποθέσεις συμπερίληψης του στο Μητρώο Κτηματομεσιτών, με το αιτιολογικό ότι δεν συμπλήρωσε πενταετή πείρα σε σχέση με την κτηματομεσιτική εργασία, αφενός διότι δεν ήταν εγγεγραμμένος στο Μητρώο Βοηθών Κτηματομεσιτών και, αφετέρου, διότι η απαραίτητη πενταετής πείρα κρίνεται περιοριστικά μόνο για το χρόνο που ο εργοδότης του αιτητή έχει ανανεώσει την ετήσια άδεια του.

Και αυτό, διότι, ως υποστηρίζει ο αιτητής, το κατά πόσο ο αιτητής είναι εγγεγραμμένος στο Μητρώο Βοηθών Κτηματομεσιτών αποτελεί ένα εκ των προσόντων για εγγραφή στο Μητρώο Κτηματομεσιτών βάσει του άρθρου 11 (1) του Νόμου (όπως τροποποιήθηκε με τον Ν. 157 (Ι)/2012) και δεν τυγχάνει εφαρμογής σε σχέση με την μεταβατική διάταξη του άρθρου 44 (6) του Νόμου, η οποία αποτελεί εξαίρεση του γενικού κανόνα του άρθρου 11 (1) του Νόμου.

Επίσης, εισηγείται ο αιτητής, η μη έγκαιρη ανανέωση της ετήσιας άδειας άσκησης του επαγγέλματος του εργοδότη του αιτητή, δεν δύναται να επηρεάσει το κατά πόσο ο αιτητής συμπλήρωσε την απαιτούμενη πενταετή πείρα.

Και αυτό διότι, από τη στιγμή που οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχονταν, έστω και καθυστερημένα, την ανανέωση της ετήσιας άδειας του εργοδότη του αιτητή, αποτέλεσμα έχει αυτή να θεωρείται ετήσια άδεια και όχι ως άδεια για τους εναπομείναντες μήνες του έτους. Συνεπώς, οι καθ’ ων η αίτηση κωλύονται να στηρίζουν την απόφασης τους επί προηγούμενων περιόδων, που κατ’ ισχυρισμό τους δεν ίσχυε άδεια.

Επίσης, ως υποστηρίζει ο αιτητής, εσφαλμένα θεώρησαν οι καθ’ ων η αίτηση ότι η απαραίτητη πείρα, βάση του άρθρου 44 (6) του Νόμου μπορεί να αποκτηθεί μόνο στα πλαίσια εργοδότησης σε εγγεγραμμένο και/ ή αδειούχο κτηματομεσίτη και η λανθασμένη ερμηνεία προς τούτο του όρου «πείρα» από τους καθ’ ων η αίτηση βασίζεται πεπλανημένα στον περί Κτηματομεσιτών Νόμο, Ν. 273 (Ι)/04, ο οποίος όμως, έχει καταργηθεί εξ’ ολοκλήρου με τον Νόμο 71 (Ι)/2010.

Ο δικηγόρος των καθ’ ων η αίτηση στη γραπτή του αγόρευση αντικρούει τους πιο πάνω ισχυρισμούς, ισχυριζόμενος ότι ορθά οι καθ’ ων η αίτηση απέρριψαν την αίτηση του αιτητή για εγγραφή στο Μητρώο Κτηματομεσιτών, αφενός γιατί αυτός δεν κατείχε δίπλωμα μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε συναφή προς το επάγγελμα του κτηματομεσίτη θέματα, όπως απαιτείται στο άρθρο 11 (1)(α) (iv) του Νόμου, όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον Ν. 157 (Ι)/2012 και, αφετέρου, ότι ο αιτητής δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι συμπλήρωσε πενταετή πείρα στα πλαίσια εργοδότησης του από εγγεγραμμένο και αδειούχο κτηματομεσίτη, αφού η εργοδότηση του από 16.7.2010 μέχρι 4.6.2013 δεν μπορούσε να υπολογιστεί ως πείρα γιατί δεν ήταν εγγεγραμμένος στο Μητρώο Βοηθών Κτηματομεσιτών και ο εργοδότης του δεν είχε ανανεωμένη την άδεια άσκησης του επαγγέλματος κτηματομεσίτη για τις περιόδους από 1.1.2009 μέχρι 23.6.09, 1.1.2010 μέχρι 23.3.2010 και 1.1.2011 μέχρι 11.8.2011, 1.1.2012 μέχρι 12.7.2012 και 1.1.2013 μέχρι 4.6.2013 και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να ασχολείται νόμιμα με κτηματομεσιτικές εργασίες. Ο δικηγόρος των καθ’ ων η αίτηση εισηγείται, περαιτέρω, ότι οι πρόνοιες του άρθρου 44 (6) του Νόμου πρέπει να ερμηνεύονται, ότι καλύπτουν μόνο αιτήσεις προς τους καθ’ ων η αίτηση, των οποίων η εξέταση εκκρεμεί κατά την έναρξη ισχύος του Ν. 71 (Ι)/2010 και τέτοια, δεν ήταν η αίτηση του αιτητή, η οποία υποβλήθηκε, ως προαναφέρθηκε ανωτέρω, στις 15.10.2012.

Πριν ασχοληθώ αμέσως πιο κάτω με τους υποστηριζόμενους από τον αιτητή λόγους ακύρωσης, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω, ότι οι καθ’ ων η αίτηση δεν έχουν καταχωρίσει διοικητικό φάκελο για την υπόθεση, πέραν των όσων εγγράφων επισυνάπτονται στην ένσταση τους και τα οποία, μετά από σύμφωνη δήλωση των διαδίκων κατά τις διευκρινήσεις, αποτελούν τον διοικητικό φάκελο της υπόθεσης.

Το σκεπτικό της απόρριψης της αίτησης του αιτητή καταγράφεται στα Πρακτικά της συνεδρίας ημερομηνίας 3.10.2013 του Διοικητικού Συμβουλίου των καθ’ ων η αίτηση και έχει, κατά λέξη (με από εμένα διόρθωση κάποιων ορθογραφικών λαθών), ως ακολούθως:

«ΚΑΡΠΑΣΙΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

Το Συμβούλιο αφού μελέτησε όλα τα στοιχεία της υπόθεσης αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης, γιατί ο αιτητής δεν διαθέτει δίπλωμα μετεδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε συναφή προς το επάγγελμα του κτηματομεσίτη θέματα, όπως απαιτείται από το άρθρο 11(1)(α)(iv) του Νόμου 71(1) 10 και του τροποποιητικού αυτού νόμου 157 (1) 12.Περαιτέρω ακόμη και σύμφωνα με την μεταβατική πρόνοια του άρθρου 44 96) και (7) του νόμου 71(1) 2010 ο αιτητής δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συμπληρώνει πενταετή πείρα στα πλαίσια εργοδότησης του από εγγεγραμμένο και αδειούχο κτηματομεσίτη, αφού η εργοδότηση του από 16/7/10 μέχρι 4/6/13 δεν μπορεί να υπολογιστεί ως πείρα γιατί δεν ήταν εγγεγραμμένος στο μητρώο βοηθών κτηματομεσιτών και ο εργοδότης του δεν είχε ανανεωμένη την άδεια άσκησης του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη για τις περιόδους από 1/1/2009 μέχρι 23/6/09, 1/1/2010 μέχρι 23/3/2010 και 1/1/2011 μέχρι 11/8/2011, 1/1/2012 μέχρι 12/7/2012 και 1/1/2013 μέχρι 4/6/2013 και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να ασχολείται νόμιμα με κτηματομεσιτικές εργασίες.»

Δεν θα με απασχολήσει, σε ευρύτητα, το πρώτο σκέλος της αιτιολογίας της απόρριψης του αιτήματος, δηλαδή η απόρριψη της εγγραφής του αιτητή με βάση το άρθρο 11(1)(α)(iv) του Νόμου, αφού, όντως, ούτε από την αίτηση του αιτητή προκύπτει αυτός να κατείχε δίπλωμα μετεδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε συναφή προς το επάγγελμα του κτηματομεσίτη θέματα, ούτε κάτι τέτοιο, εξάλλου, ισχυρίζεται ο αιτητής.

Σύμφωνα με το άρθρο 11 (1) (α) του Νόμου τα προσόντα, τα οποία (φυσικό) πρόσωπο πρέπει να κατέχει σωρευτικά, ως προκύπτει από την λεκτική διατύπωση του εν λόγω άρθρου, έχουν ως ακολούθως, με δική μου υπογράμμιση):

«Προσόντα για εγγραφή στο Μητρώο Κτηματομεσιτών

11.-(1) Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 15, δύναται να εγγραφεί στο Μητρώο Κτηματομεσιτών -

(α) φυσικό πρόσωπο, το οποίο-

(i) είναι πολίτης της Δημοκρατίας ή οποιουδήποτε άλλου κράτους μέλους·

(ii) δεν τελεί υπό πτώχευση ή υπό οποιαδήποτε άλλη νομική ανικανότητα δυνάμει της νομοθεσίας ή δικαστικής απόφασης·

(iii) δεν έχει καταδικαστεί για αδίκημα που ενέχει έλλειψη τιμιότητας ή ηθική αισχρότητα ή, σε περίπτωση που έχει καταδικαστεί, έχει αποκατασταθεί με βάση τις διατάξεις του περί Αποκαταστάσεως Καταδικασθέντων Νόμου·

(iv) τηρουμένων των διατάξεων του περί Αναγνώρισης των Επαγγελματικών Προσόντων Νόμου, έχει αποκτήσει αναγνωρισμένο δίπλωμα που βεβαιώνει επιτυχή ολοκλήρωση εκπαίδευσης μεταδευτεροβάθμιου επιπέδου διάρκειας τουλάχιστον τριών ετών ή ισοδύναμης διάρκειας υπό καθεστώς μερικής παρακολούθησης, σε πανεπιστήμιο ή ίδρυμα ανώτερης εκπαίδευσης ή άλλο ίδρυμα του αυτού εκπαιδευτικού επιπέδου σε συναφή προς την άσκηση του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη θέματα και έχει συμπληρώσει στη Δημοκρατία επαγγελματική άσκηση κτηματομεσίτη διάρκειας τουλάχιστον 12 μηνών, όντας εγγεγραμμένος στο Μητρώο Βοηθών Κτηματομεσιτών:

Νοείται ότι ο κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος ή τίτλου που αποκτήθηκε μετά από σπουδές διάρκειας τουλάχιστον ενός ακαδημαϊκού έτους στα θέματα που αναφέρονται στην παρούσα υποπαράγραφο θεωρείται ότι κατέχει τα ακαδημαϊκά προσόντα που απαιτούνται από την υποπαράγραφο αυτή·

(v) τηρουμένων των διατάξεων του περί Αναγνώρισης των Επαγγελματικών Προσόντων Νόμου, κατέχει επαρκείς γνώσεις αναφορικά με την κτηματική και πολεοδομική νομοθεσία της Δημοκρατίας αναγκαίες για την ορθή και υπεύθυνη άσκηση του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη:

Νοείται ότι, για σκοπούς διαπίστωσης του προσόντος της παρούσας υποπαραγράφου, το Συμβούλιο οφείλει να υποβάλει τα αιτούμενα την εγγραφή πρόσωπα σε γραπτές εξετάσεις.

Συνεπώς, η μη εγγραφή του αιτητή στο Μητρώο Κτηματομεσιτών με το αιτιολογικό, ότι δεν πληρούσε τις πρόνοιες του άρθρου 11(1)(α)(iv) του Νόμου, είναι ορθή.

Παραμένει η εξέταση της θέσης του αιτητή, ότι λανθασμένα οι καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι ο αιτητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις συμπερίληψης του στο Μητρώο Κτηματομεσιτών με βάση τις μεταβατικές πρόνοιες του άρθρου 44 (6) του Νόμου, με το εσφαλμένο, κατά τον αιτητή, αιτιολογικό ότι δεν συμπλήρωσε πενταετή πείρα σε σχέση με την κτηματομεσιτική εργασία, αφενός διότι δεν ήταν εγγεγραμμένος στο Μητρώο Βοηθών Κτηματομεσιτών και, αφετέρου, διότι η απαραίτητη πενταετής πείρα κρίνεται περιοριστικά μόνο για το χρόνο που ο εργοδότης του αιτητή έχει ανανεώσει την ετήσια άδεια του.

Το άρθρο 44 (6) και (7) του Νόμου έχει, κατά λέξη, ως ακολούθως, με δικές μου υπογραμμίσεις:

«Μεταβατικές διατάξεις

44………………………………

(1)…………………………………………..

(2)……………………………………………

(3)……………………………………………

(4) …………………………………………..

(5) …………………………………………..

(6) Αιτήσεις προς το Συμβούλιο, των οποίων η εξέταση εκκρεμεί κατά την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου, θα τυγχάνουν χειρισμού και αποφασίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου:

Νοείται ότι, πρόσωπα που είναι σε θέση να αποδείξουν ότι, μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Νόμου, είχαν αποφοιτήσει από αναγνωρισμένη στη Δημοκρατία ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος σχολή μέσης εκπαίδευσης και είχαν, κατά την εν λόγω ημερομηνία έναρξης ισχύος, ή για οποιαδήποτε περίοδο διάρκειας τουλάχιστον τριών μηνών εντός των πέντε χρόνων που προηγήθηκαν της εν λόγω ημερομηνίας, ως κύρια απασχόλησή τους στη Δημοκρατία ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος τη κτηματομεσιτική εργασία, μπορούν να εγγραφούν στο Μητρώο Κτηματομεσιτών εφόσον αποδείξουν ότι έχουν αποκτήσει στη Δημοκρατία ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος πενταετή πείρα σε σχέση με τη κτηματομεσιτική εργασία.

(7) Όταν οποιαδήποτε χρονική προθεσμία που προβλέπεται στους καταργηθέντες νόμους είχε ενεργοποιηθεί και συνεχίζει να τρέχει κατά την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου και υπάρχει αντίστοιχη διάταξη στον παρόντα Νόμο, ο παρών Νόμος θα έχει εφαρμογή ως αν η αντίστοιχη αυτή διάταξη είχε τεθεί σε ισχύ κατά τη στιγμή που άρχισε να τρέχει η περίοδος ή η προθεσμία αυτή…..».

Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 43 (1) (2) του Νόμου:

«43.-(1) Οι περί Κτηματομεσιτών Νόμοι του 2004 και 2007 καταργούνται.

(2) Ανεξάρτητα από την κατάργηση των περί Κτηματομεσιτών Νόμων του 2004 και 2007 (στο εξής αναφερόμενοι ως οι καταργηθέντες νόμοι)-

(α) οποιοιδήποτε κανονισμοί, διατάγματα ή άλλες κανονιστικές πράξεις, που έγιναν ή εκδόθηκαν δυνάμει των καταργηθέντων νόμων και που ίσχυαν αμέσως πριν από την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου, θεωρούνται ότι έγιναν ή εκδόθηκαν δυνάμει του παρόντος Νόμου και θα συνεχίσουν να ισχύουν, εκτός στην έκταση που αντιφάσκουν με τον παρόντα Νόμο, μέχρις ότου τροποποιηθούν ή αντικατασταθούν·

(β) οποιαδήποτε εγγραφή κτηματομεσίτη, πιστοποιητικό εγγραφής ή ετήσια άδεια που έγινε ή εκδόθηκε δυνάμει των καταργηθέντων νόμων και που ήταν έγκυρη και ισχυρή αμέσως πριν από την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου, θα θεωρείται ότι έγινε ή εκδόθηκε δυνάμει των αντίστοιχων διατάξεων του παρόντος Νόμου και θα συνεχίσει να είναι έγκυρη και ισχυρή, εκτός αν και μέχρις ότου ακυρωθεί, ανασταλεί ή λήξει δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου·

(γ) ……………………………………….»

Θα εξετάσω τον πιο πάνω ισχυρισμό, στα πλαίσια των παγιωμένων αρχών ερμηνείας νομοθετημάτων, ως έχουν νομολογηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο.

Σύμφωνα με την νομολογία, η γραμματική ερμηνεία, δηλαδή το απλό γραμματικό και κατά κυριολεξία νόημα των λέξεων, είναι ο βασικός κανόνας ερμηνείας νομοθετημάτων. (Βλ. μεταξύ άλλων Γεωργιάδης & Υιός ν. Δημοκρατίας (1991) 4(Ε) ΑΑΔ 142και Σολωμού κα v. Δημοκρατίας (1991) 4(Ε) ΑΑΔ 3675, 3686 και Αθανασίου ν. Δημοκρατίας (1991) 4(Δ) ΑΑΔ 3204. Εκεί που οι λέξεις ενός νόμου είναι σαφείς ούτως ώστε να μην επιδέχονται πέραν της μιας ερμηνείας, θα πρέπει να εφαρμόζονται έστω και αν αυτό απολήγει σε παράλογο ή άδικο ή αυθαίρετο αποτέλεσμα. Το καθήκον του δικαστηρίου είναι να εφαρμόσει το νόμο ως έχει και όχι να τον κάνει λογικό. Εκεί που η γραμματική ερμηνεία δεν είναι ξεκάθαρη λαμβάνεται υπόψη και η πρόθεση του νομοθέτη οπότε εξετάζεται ολόκληρο το σχετικό μέρος του Νόμου ή η ανάγκη και το κενό που επρόκειτο να θεραπεύσει με την τροποποίηση, ανάλογα με την περίπτωση (βλ. Theodosiou Ltd. v. Republic (1987) 3(Γ) CLR 1750, 1757-1758 και Wilson κ.α. ν. Δημοκρατίας (1991) 4(Δ) ΑΑΔ 3294, 3304-3305).

Καταρχήν, παρατηρώ, ότι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου των καθ’ ων η αίτηση, ότι οι πρόνοιες του άρθρου 44 (6) του Νόμου πρέπει να ερμηνεύονται, ότι καλύπτουν μόνο αιτήσεις προς τους καθ’ ων η αίτηση, των οποίων η εξέταση εκκρεμεί κατά την έναρξη ισχύος του Ν. 71(Ι)/2010 (supra), δεν φαίνεται να υιοθετήθηκε ούτε από τους καθ’ ων η αίτηση, οι οποίοι εξέτασαν την αίτηση του αιτητή για εγγραφή (και) υπό τις πρόνοιες του μεταβατικού άρθρου 44 (6) του Νόμου και την απόρριψαν για άλλους λόγους και όχι διότι αυτή δεν εκκρεμούσε ενώπιον τους κατά την έναρξη ισχύος του Ν. 71(Ι)/2010.

Εξάλλου, όπως πολύ ορθά επισημαίνει και ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον αιτητή, τέτοια ερμηνεία, αντιστρατεύεται και το ίδιο το λεκτικό της πρόνοιας του άρθρου 44 (6) του Νόμου, το οποίο επιτρέπει την εγγραφή προσώπου στο Μητρώο Κτηματομεσιτών (…«μπορούν να εγγραφούν…») διαζευκτικά σε πρόσωπα τα οποία «…… για οποιαδήποτε περίοδο διάρκειας τουλάχιστον τριών μηνών εντός των πέντε χρόνων που προηγήθηκαν της εν λόγω ημερομηνίας, (είχαν) ως κύρια απασχόλησή τους στη Δημοκρατία ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος τη κτηματομεσιτική εργασία….» και, επιπρόσθετα ή σωρευτικά, ως προκύπτει από τον σύνδεσμο «και» στην εν λόγω νομοθετική διάταξη, «εφόσον αποδείξουν ότι έχουν αποκτήσει στη Δημοκρατία ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος πενταετή πείρα σε σχέση με τη κτηματομεσιτική εργασία.».

Συνεπώς, οι καθ’ ων η αίτηση ορθά ερεύνησαν, κατά πόσον η αίτηση του αιτητή ενέπιπτε στις περιπτώσεις που καλύπτονται από το άρθρο 44 (6) του Νόμου.

Από το λεκτικό της επίμαχης μεταβατικής διάταξης και της εκεί εξαιρέσεως («Νοείται..») δεν προκύπτει με ακρίβεια λόγου ποιες από όλες ακριβώς τις προϋποθέσεις, οι οποίες προκύπτουν «από τις διατάξεις του παρόντος Νόμου…..» (προφανώς του άρθρου 11 και στην περίπτωση, ειδικότερα, του άρθρου 11(1) του Νόμου) δεν εφαρμόζονται ή δεν απαιτούνται και αντικαθίστανται από την εξαίρεση που προβλέπεται ως μεταβατική.

Με ασφάλεια, όμως, μπορεί να λεχθεί, ότι πρόσωπο, του οποίου κρίνεται η εγγραφή στο Μητρώο Κτηματομεσιτών με βάση την εξαίρεση που προνοεί το άρθρο 44 (6) του Νόμου οφείλει να είχε, κατ’ ελάχιστο, (i) για οποιαδήποτε περίοδο διάρκειας τουλάχιστον τριών μηνών εντός των πέντε χρόνων που προηγήθηκαν της ισχύος του Νόμου ως κύρια απασχόλησή του στη Δημοκρατία ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος τη κτηματομεσιτική εργασία και (ii) να αποδείξει (αυτονόητα μέχρι την λήψη της σχετικής απόφασης) ότι έχει αποκτήσει στη Δημοκρατία ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος πενταετή πείρα σε «σχέση με τη κτηματομεσιτική εργασία».

Από την αιτιολογία που παρέθεσαν οι καθ’ ων η αίτηση για την προσβαλλόμενη απόφαση τους (ανωτέρω) δεν φαίνεται να προέβησαν σε αναλυτική ερμηνεία της φράσεως «σε σχέση με τη κτηματομεσιτική εργασία». Από την παρατιθέμενη, όμως, αιτιολογία τους, είναι σαφές, ότι ερμήνευσαν αυτή ως τέτοια, η οποία αποκτάται από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο υποχρεωτικά στα πλαίσια εργοδότησης του ως Βοηθός Κτηματομεσίτη από εγγεγραμμένο και αδειούχο κτηματομεσίτη.

Εν απουσία ερμηνείας του όρου «κτηματομεσιτική εργασία» στον Νόμο και, ενόψει του γεγονότος, ότι δεν μπορεί κάποιος να ανατρέξει σε νομοθετική ερμηνεία του όρου στα πλαίσια των περί Κτηματομεσιτών Νόμων του 2004 και 2007, οι οποίοι, ως προαναφέρθηκε ήδη ανωτέρω, καταργήθηκαν με το άρθρο 43 (1) του Νόμου, τίθεται το ερώτημα κατά πόσο η ερμηνεία που προσέδωσαν οι καθ’ ων η αίτηση, όσον αφορά την πενταετή πείρα, στην φράση «σε σχέση με τη κτηματομεσιτική εργασία», ότι δηλαδή πρέπει να είναι τέτοια, η οποία να αποκτάται από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, στα πλαίσια εργοδότησης του ως Βοηθός Κτηματομεσίτη από εγγεγραμμένο και αδειούχο κτηματομεσίτη, είναι εύλογη και ορθή, με βάση τους καθιερωμένους κανόνες ερμηνεία των νόμων.

Καθοδήγηση, επί τούτου, δύναται το Δικαστήριο να αντλήσει από τα αποφασισθέντα στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 3904 Υπουργός Εσωτερικών και Συνδέσμου Κτηματομεσιτών Επιχειρηματιών Κύπρου (ΣΚΕΚ) και άλλοι, (2006) 3 Α.Α.Δ. 242 , στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο προχώρησε, μεταξύ άλλων, σε αυθεντική ερμηνεία της φράσης πείρα «περί την κτηματομεσιτική εργασία», η οποία απαντάτο, ως προϋπόθεση εγγραφής στο Μητρώο Κτηματομεσιτών στον περί Κτηματομεσιτών Νόμο του 1987 (Ν. 66/87), ο οποίος, βεβαίως, έχει μεταγενέστερα καταργηθεί.

Παραθέτω πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα από την προαναφερόμενη απόφαση στην ΑΕ Αρ. 3904 (supra), με δικές μου υπογραμμίσεις:

“………..Ο εφεσείων πρόβαλε το επιχείρημα πως η ερμηνεία που έδωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο στο επίδικο άρθρο είναι λανθασμένη και αντινομική. Ισχυρίστηκε ότι, εάν ο νομοθέτης είναι πείρα κτηματομεσίτη που ήθελε τότε θα το ζητούσε ρητά, δηλαδή θα ανέφερε «πείρα σε κτηματομεσιτική εργασία» και όχι πείρα «περί την κτηματομεσιτική εργασία». Θα ήταν όμως, όπως περαιτέρω υποστηρίχθηκε, παράνομο να ζητά ο νόμος από κάποιο τέτοιου είδους πείρα επ' αμοιβή, τη στιγμή που δεν ήταν δικαιούχος εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης.

Η απάντηση στο επιχείρημα αυτό εμπεριέχεται στο ίδιο καθ' εαυτό το επιχείρημα. Θα ήταν όντως αντινομικό εάν ο νομοθέτης ζητούσε «πείρα σε κτηματομεσιτική εργασία» αφού, αυτή θα ήταν κτηματομεσιτική εργασία με αμοιβή και κατ’ ακολουθία παράνομη. Είναι γι' αυτό που αναφέρεται σε πείρα «περί την κτηματομεσιτικήν εργασίαν». Η έννοια αυτής της φράσης, κατά την άποψη μας, είναι σαφής. Η εργασία που διεξάγεται από αδειούχους είναι η κτηματομεσιτική εργασία που απαιτείται από το επίδικο άρθρο. Η δε πείρα γύρω απ' αυτή την εργασία είναι εκείνη που αποκτάται από άλλους που συνεργάζονται με αδειούχους και αποκτάται από αυτή τη μαθητεία, αν μπορεί να χαρακτηρισθεί έτσι. Συνεπώς, είναι η κτηματομεσιτική εργασία που γίνεται επ' αμοιβή από άλλους και όχι η εργασία που δημιουργεί την πείρα από τη συνεργασία οποιουδήποτε με αδειούχους κτηματομεσίτες.

Ορθά, κατά συνέπεια, επισημαίνει το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι μόνο σε περίπτωση που ο Νόμος θα απαιτούσε πείρα στις κτηματικές συναλλαγές θα μπορούσαν οι αιτήσεις των ΕΜ για εγγραφή να επιτύχουν. Το σκεπτικό του δικαστηρίου μας βρίσκει σύμφωνους….».

Εκτιμώ, ότι η φράση πείρα «περί την κτηματομεσιτική εργασία», ως αυτή έχει ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στα νομικά πλαίσια που εξετάστηκε δεν διαφέρει, ως προς το νόημα και ορθή ερμηνεία της με την φράση πείρα «σε σχέση με κτηματομεσιτική εργασία», ως αυτή απαντάται στην εξαίρεση της μεταβατικής διατάξεως του άρθρου 44 (6) του Νόμου. Θα μπορούσε, μάλιστα, να υποστηρίξει κανείς, ότι ενδεχόμενα η επιλογή των λέξεων «σε σχέση» είναι ακόμη πιο περιοριστική, ως προς το νόημα και εμβέλεια της, από την λέξη «περί» (την κτηματομεσιτική εργασία), για την οποία κρίθηκε (ανωτέρω ότι «…. είναι εκείνη που αποκτάται από άλλους που συνεργάζονται με αδειούχους και αποκτάται από αυτή τη μαθητεία…».

Συνεπώς, πείρα η οποία να σχετίζεται με κτηματομεσιτική εργασία, εργασία, δηλαδή, που ασκεί κτηματομεσίτης, κατά την απλή γραμματική έννοια και φυσική έννοια των λέξεων, προϋποθέτει ενασχόληση υπό μορφή συνεργασίας με το αντικείμενο της κτηματομεσιτικής εργασίας, άλλη από αυτή που ασκεί ο ήδη εγγεγραμμένος Κτηματομεσίτης και τέτοια είναι η εργασία, την οποία ασκεί ο «βοηθός κτηματομεσίτης», όρος ο οποίος απαντάται στον περί Κτηματομεσιτών Νόμο, Ν. 71(Ι)/2010, ως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί.

Σημειώνω, για σκοπούς πληρότητας, ότι, αν και δεν ερμηνεύεται νομοθετικά ο όρος «κτηματομεσιτική εργασία» στον Ν. 71 (Ι)/2010, εντούτοις, απαντάται ο όρος στο κείμενο του Νόμου, πέραν από το άρθρο 44 (6), και στο άρθρο 28 (1) (ε) αυτού, στα πλαίσια πειθαρχικών διατάξεων.

Όσον αφορά το τι περιλαμβάνεται στον όρο «κτηματομεσιτική εργασία», χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στο άρθρο 33 (1) του Νόμου και στις μη επιτρεπτές ενέργειες προσώπου, το οποίο δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να ασκεί το επάγγελμα του κτηματομεσίτη (εγγραφή στο μητρώο κτηματομεσιτών, ισχύουσα ετήσια άδεια άσκησης του επαγγέλματος και μη περίπτωση επιβληθείσας απαγόρευσης άσκησης αυτού).

Έχοντας αποφανθεί ως ανωτέρω, πρέπει τώρα να εξεταστεί η ορθότητα της διαπίστωσης των καθ’ ων η αίτηση (ανωτέρω), ότι ο αιτητής δεν ήταν για τις περιόδους που επικαλείται για σκοπούς πλήρωσης της προϋπόθεσης της πενταετούς πείρας, εγγεγραμμένος ως Βοηθός Κτηματομεσίτη στο Μητρώο Βοηθών Κτηματομεσιτών και, αν ήταν ή αν θεωρηθεί ότι επουσιώδη σημασία έχει τέτοια μη εγγραφή του για την πλήρωση εκ μέρους του της απαιτούμενης πείρας, αν διαζευκτικά ορθά δεν του πιστώθηκε η πείρα, λόγω μη κατοχής ετήσιας άδειας άσκησης του επαγγέλματος από τον εργοδότη του για συγκεκριμένες χρονικές περιόδους.

Παραθέτω, εκ νέου, τι ακριβώς ανέφεραν επί τούτου, ως αιτιολογία, οι καθ’ ων η αίτηση:

«….ο αιτητής δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συμπληρώνει πενταετή πείρα στα πλαίσια εργοδότησης του από εγγεγραμμένο και αδειούχο κτηματομεσίτη, αφού η εργοδότηση του από 16/7/10 μέχρι 4/6/13 δεν μπορεί να υπολογιστεί ως πείρα γιατί δεν ήταν εγγεγραμμένος στο μητρώο βοηθών κτηματομεσιτών και ο εργοδότης του δεν είχε ανανεωμένη την άδεια άσκησης του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη για τις περιόδους από 1/1/2009 μέχρι 23/6/09, 1/1/2010 μέχρι 23/3/2010 και 1/1/2011 μέχρι 11/8/2011, 1/1/2012 μέχρι 12/7/2012 και 1/1/2013 μέχρι 4/6/2013 και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να ασχολείται νόμιμα με κτηματομεσιτικές εργασίες.».

Μελετώτας τα ενώπιον μου δεδομένα, κρίνω, ότι επί τούτου του θέματος δεν έχει διεξαχθεί η δέουσα έρευνα, ούτε έχει δοθεί η δέουσα αιτιολογία εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση.

Καταρχήν, όσον αφορά το χρονικό διάστημα πείρας (16/7/10 μέχρι 4/6/13), που δεν πιστώνεται στον αιτητή, σύμφωνα με την δοθείσα αιτιολογία, γιατί δεν ήταν εγγεγραμμένος στο Μητρώο Βοηθών Κτηματομεσιτών, αυτή η απόφαση φαίνεται να βρίσκεται σε διάσταση με προηγούμενο εύρημα των ίδιων των καθ’ ων η αίτηση σε προηγούμενη αίτηση του αιτητή (Αίτηση 1-1002/2010) για εγγραφή του στο Μητρώο Κτηματομεσιτών, την οποία ναι μεν απέρριψαν, αλλά όπως σημειώνουν, κατά λέξη, στην απαντητική για το εν λόγω αίτημα προς τον αιτητή επιστολή τους ημερομηνίας 20.1.2011 (με δικές μου υπογραμμίσεις) «……Αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, σας πληροφορούμε ότι το Συμβούλιο στη συνεδρία του ημερομηνίας 14/12/2010, αφού μελέτησε την αίτηση την απέρριψε λόγω του ότι δεν συμπληρώνετε την πενταετή πείρα που απαιτείται από το άρθρο 44 (6) του Ν. 71 (Ι)/2010…Με βάση τα στοιχεία που προσκομίσατε, αποδεικνύεται πείρα για την περίοδο από 1.8.2007 μέχρι σήμερα…».

Η εν λόγω επιστολή επισυνάφθηκε στην αίτηση του αιτητή και έτυχε, μάλιστα, ξεχωριστής χαρτοσήμανσης. Την ύπαρξη και γνησιότητα του περιεχομένου αυτής, όμως, δεν φαίνεται η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση καθ’ οιονδήποτε να αμφισβήτησε, ούτε καν να σχολίασε στην Ένσταση ή την αγόρευση τους, ως σαφώς προκύπτει από τα δικόγραφα, ενώ, μάλιστα, ο ευπαίδευτος δικηγόρος για τον αιτητή προέβη σε συγκεκριμένη αναφορά περί τούτης όχι μόνο στην προσφυγή του, αλλά και στην γραπτή αγόρευση του, εκεί σελ. 3, παράγραφος 6 και σελ. 1 και2, εκεί παράγραφος 2).

Η εν λόγω χαρτοσημασμένη στην αίτηση ακυρώσεως επιστολή, σε επιστολόγραφο των καθ’ ων η αίτηση και υπογραμμένη από τον πρόεδρο των καθ’ ων η αίτηση (συγκρ. με επιστολή των καθ’ ων η αίτηση προς τον αιτητή ημερομηνίας 4.10.2013), δεν μπορεί να αγνοηθεί, στα πλαίσια του ερευνητικού ρόλου και αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου, πόσο μάλλον αφού δεν υπήρξε κανένας απολύτως αντίλογος ή αμφισβήτηση της γνησιότητας της από τους καθ’ ων η αίτηση.

Όπως εύκολα μπορεί κάποιος να διαγνώσει, η περίοδος πείρας που είχε αναγνωριστεί στον αιτητή στα πλαίσια της επιστολής ημερομηνίας 20.1.2011, εφάπτεται εν μέρει της χρονικής περιόδου, για την οποία οι καθ’ ων η αίτηση έκριναν στα πλαίσια λήψης της εδώ κρινόμενης απόφασης τους απόρριψης εγγραφής του αιτητή.

Συνεπώς, τίθεται ζήτημα, κατά πόσο οι καθ’ ων η αίτηση δεσμεύθηκαν, στα πλαίσια των αρχών της χρηστής διοίκησης, έναντι στον αιτητή με την προηγούμενη απόφαση τους αναφορικά με την πείρα που του αναγνώρισαν ή αν δικαιούνταν να μεταβάλουν την στάση τους επικαλούμενοι μη εγγραφή του στο Μητρώο Βοηθών Κτηματομεσιτών, δίδοντας ως προς το τούτο, την δέουσα αιτιολογία.

Απαραίτητη προϋπόθεση, όμως, προς τούτο, είναι, όντως, οι καθ’ ων η αίτηση να επιλήφθηκαν αυτού του θέματος. Τα επίδικα πρακτικά της συνεδρίασης των καθ’ ων η αίτηση, δεν φανερώνουν να έλαβαν υπόψη το περιεχόμενο της προηγούμενης απόφασης τους στη προηγούμενη αίτηση του αιτητή, πόσο μάλλον να διαλογίστηκαν επί του θέματος που εγείρεται.

Το Δικαστήριο δεν δύναται να εικάζει περί του θέματος. Οι καθ’ ων η αίτηση όφειλαν να διερευνήσουν επαρκώς και αυτό το θέμα και να το εντάξουν στην αιτιολογία του συλλογισμού τους, σε βαθμό που η κρίση τους να μπορεί να αξιολογηθεί ενδεχόμενα αργότερα, ως προς την ορθότητα της από το Δικαστήριο.

Όπως λέχθηκε στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ττουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, 156, 157:

«Σύμφωνα με τη νομολογία, ο βαθμός και η έκταση της έρευνας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Στη Δημοκρατία κ.ά. ν. Ελισσαίου κ.ά. (2003) 3 Α.Α.Δ. 168 αναφέρθησαν και τα ακόλουθα:

«Οι αρχές του διοικητικού δικαίου υπαγορεύουν τη διεξαγωγή έρευνας με σκοπό τη διαπίστωση όλων των ουσιωδών γεγονότων. Ωστόσο η έκταση, ο τρόπος και η διαδικασία που θα ακολουθηθεί ποικίλει ανάλογα με το υπό εξέταση ζήτημα, ανάγεται δε στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης (Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270 και Nicolaou v. Minister of Interior a.ο. (1974) 3 C.L.R. 189). Η μορφή της έρευνας είναι συνυφασμένη με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η τελική εκτίμηση των γεγονότων και η λήψη της σχετικής απόφασης αποτελεί καθήκον και υποχρέωση του αρμοδίου οργάνου. Το κριτήριο για την πληρότητα της έρευνας έγκειται στη συλλογή και διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων τα οποία παρέχουν βάση για ασφαλή συμπεράσματα (Βλ. Ζάμπογλου, πιο πάνω). Η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται (Βλ. Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447).»

Το κατά πόσο μια διοικητική πράξη είναι αιτιολογημένη ή όχι εξαρτάται από τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά της (Βλ. Πισσάς ν. Δημοκρατίας (1974) 3 Α.Α.Δ. 476).

Για τους λόγους που επεξηγήθηκαν ανωτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας.

Όσον αφορά την επιπρόσθετη και η διαζευκτική αιτιολογία που δόθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση, ότι δηλαδή, απορρίπτεται η αίτηση του αιτητή, (και) διότι «ο εργοδότης του δεν είχε ανανεωμένη την άδεια άσκησης του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη για τις περιόδους από 1/1/2009 μέχρι 23/6/09, 1/1/2010 μέχρι 23/3/2010 και 1/1/2011 μέχρι 11/8/2011, 1/1/2012 μέχρι 12/7/2012 και 1/1/2013 μέχρι 4/6/2013 και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να ασχολείται νόμιμα με κτηματομεσιτικές εργασίες», πουθενά δεν έχω εντοπίσει στα έγγραφα που προσκομίστηκαν με την ένσταση των καθ’ ων η αίτηση οποιοδήποτε έγγραφο, από το οποίο να μπορεί, μεταξύ άλλων, να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα, αν και πότε ο εργοδότης του αιτητή ανανέωσε τις εκάστοτε υπό αναφορά ετήσιες άδειες του, με ποια απόφαση των καθ’ ων η αίτηση και ποιο σκεπτικό- αν όντως έτσι έχουν τα πράγματα- τέτοιες ανανεώσεις έγιναν αποδεκτές μόνο για μέρος της χρονικής περιόδου που αφορούσαν ή για όλη την χρονική περίοδο, αν θεωρήθηκαν οι εργασίες που εκτέλεσε ο εργοδότης του αιτητή για το διάστημα που εκκρεμούσε η έκδοση της άδειας του ως παράνομες και αν λήφθηκαν- ακριβώς προς διαπίστωση από το Δικαστήριο ότι δεν υπήρξε εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση, αναδρομικά επιγενόμενη θεραπεία της καθυστέρησης έκδοσης της ετήσιας άδειας του εργοδότη του αιτητή και αναδρομική απόδοση νομιμότητας στις εργασίες που εκτέλεσε.

Με σκοπό, βέβαια, αξιολογώντας και όσα ανωτέρω υπέδειξα ότι ήτο αναγκαίο να ερευνηθούν και αιτιολογηθούν, επαρκούς και ορθής διερεύνησης του θέματος πίστωσης του αιτητή με την πενταετή πείρα σε κτηματομεσιτική εργασία ή, αν όχι, γιατί.

Υπενθυμίζω, ότι ο διοικητικός φάκελος κατά κανόνα κατατίθεται και «... αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για τη διερεύνηση της εγκυρότητας της διοικητικής πράξης η οποία προσβάλλεται.». (Δημοκρατία ν. Ακίνητα Στέφανου Ιωαννίδη Λτδ (1991) 3 Α.Α.Δ. 328 και C.D. Hay Properties Ltd v. Δημοκρτίας (1992) 3 Α.Α.Δ. 238).Υπενθυμίζω, ότι στην παρούσα περίπτωση οι καθ’ ων η αίτηση αρκέστηκαν στα έγγραφα και στο περιεχόμενο αυτών που είχαν προσκομίσει με την ένσταση τους. Βρίσκω, ελλείψει των απαραίτητων αποδεικτικών στοιχείων στον διοικητικό φάκελο της υπόθεσης, ότι δεν αποδεικνύεται να έχει διεξαχθεί ούτε η δέουσα έρευνα σε σχέση με την ετήσια άδεια του εργοδότη του αιτητή και τις πτυχές του θέματος, που όφειλαν να διευκρινιστούν, ως προανέφερα, δεδομένου ότι το θέμα αποτέλεσε μέρος της αιτιολογίας απόρριψης της αίτησης του αιτητή για εγγραφή.

Ενόψει όλων των πιο πάνω αναφερομένων, η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας.

Η προσφυγή επιτυγχάνει με €1500 έξοδα πλέον ΦΠΑ υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.

Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται.

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο