Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:BE:CTBRL:2018:ARR.20181113.9 ECLI:BE:CTBRL:2018:ARR.20181113.9 KI-generiert

Employer loses burden of proof regarding absence of violence at work under Decies Welfare Act.

Geschäftsnummer ECLI:BE:CTBRL:2018:ARR.20181113.9
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Belgien (BE)
Entscheiddatum
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The court dismissed the employer's defense that it could not prove the absence of violence, ruling that the burden of proof remains on them. Although the employer claimed they were forced to prove a negative fact, the court held that while such proof requires less strictness, it must still be supported by precise facts demonstrating the contrary. Consequently, the employee's claim for six months' lost wages based on the alleged assault was upheld.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 32 undecies of the Decies Welfare Act for Employees; The employer cannot evade the burden of proof by claiming the impossibility of proving a negative fact, as they must provide specific evidence demonstrating that no violence occurred.

Schlagwörter

KI-generiert
Decies Welfare Act burden of proof negative fact workplace violence employee protection Arbeidshof Brussels sham compensation Belästigung am Arbeitsplatz

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 32 undecies of the Decies Welfare Act for Employees
Op grond van art. 32undecies van de welzijnswet
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Fiche

De vordering tot betaling van een schadevergoeding gelijk aan 6 maanden

loon op grond van art 32 Decies welzijnswet werknemers is gesteund op

het gebruik van geweld op de werknemer door de bestuurder van de werkgever.

Er werd aangifte gedaan bij de politie, die verwondingen vaststelde

bij de werknemer en deze fotografeerde. Zij ried de werknemer aan naar

een arts te gaan. De bestuurder betwistte dat hij deze verwondingen had

toegebracht. De werkgever betwist dat haar bestuurder de dader van

het geweld is en verklaart niet te weten hoe de werknemer deze kwetsuren

heeft opgelopen. Op grond van art. 32undecies van de welzijnswet

valt de bewijslast voor deze betwisting op de werkgever. Deze bepaling

regelt de bewijslast als volgt: 'Wanneer een persoon die een belang

kan aantonen voor het bevoegde rechtscollege feiten aanvoert die het bestaan

van geweld... op het werk kunnen doen vermoeden, valt de bewijslast dat

er zich geen geweld... op het werk hebben voorgedaan ten laste van de

verweerder.' De werkgever laat gelden dat hij gedwongen wordt

tot een onmogelijk negatief bewijs. Nochtans aanvaardt een constante

cassatierechtspraak en rechtsleer dat het bewijs van een negatief feit

geen implicatie heeft op de bewijslastregeling . Wel aanvaardt de

cassatierechtspraak dat het bewijs van een negatief feit niet met dezelfde

striktheid behoeft te worden geleverd als het bewijs van een bevestigend

feit, het volstaat echter niet dat een partij een door haar aangevoerd

negatief feit louter aannemelijk maakt. Het bewijs moet verder strekken

en, bv. door precieze feiten aan te voeren en te bewijzen waaruit het

tegendeel blijkt.

UTU-thesaurus:

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Welzijn werknemer - Geweld, pesten, seksueel gedrag

Vrije woorden:

Welzijnswet werknemers vab 4-8-1996 , art 32 bis, ter, en decies &1/1

en undecies