Belgian Council of State dismisses asylum appeal claiming Article 3 ECHR violation regarding Afghan returnees.
Belgien (BE)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Council of State dismissed the administrative cassation appeal filed against a Refugee Board decision refusing asylum to an Afghan national. The appellant argued that the general situation in Afghanistan was undermined by the treatment of young returnees who had adopted Western values, yet the court found no specific violation of Article 3 of the ECHR. The court ruled that the appellant failed to demonstrate a concrete risk of ill-treatment and that the general situation alone did not constitute a violation, leading to the rejection of the appeal.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 2 and 3 of the ECHR; The Council of State holds that a general situation of insecurity in a country of origin, without specific evidence of individual risk, does not constitute a violation of Article 3 ECHR when assessing asylum claims.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 16.637 van 5 maart 2026
in de zaak A. 247.244/VII-43.160
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Marlies Van Den Bruel kantoor houdend te 2300 Turnhout Wouwerstraat 1
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN EN
DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 3 februari 2026, strekt tot de cassatie van arrest nr. 338.999 van 8 januari 2026 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het dossier van de zaak is op 13 februari 2026 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatie-procedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
Eerste middel
1. Noch de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’ noch het zorgvuldigheidsbeginsel en “de algemene beginselen van behoorlijk bestuur” zijn van toepassing op jurisdictionele beroepen zoals het bestreden arrest, waarmee te dezen uitspraak is gedaan met
VII-43.160-1/3
hervormingsbevoegdheid over een beroep tegen de weigering van de vluchtelingenstatus en de subsidiaire beschermingsstatus.
Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft herhaaldelijk en ondubbelzinnig gesteld dat geschillen betreffende de toegang tot, het verblijf op en de verwijdering van het grondgebied niet onder de toepassing van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden (hierna: EVRM) vallen (zie EHRM (GK) 5 oktober 2000, Maaouia/Frankrijk; EHRM (GK)
4 februari 2005, Mamatkulov en Askolov/Turkije; EHRM 14 februari 2008, Hussain/Roemenië; EHRM 27 februari 2014, Zarmayev/België). Een schending van deze verdragsbepaling kan derhalve niet op ontvankelijke wijze worden opgeworpen tegen het bestreden arrest.
Verder vraagt verzoeker in de uiteenzetting van het middel wat de door hem afgelegde verklaringen betreft en wat de door hem bijgebrachte stukken betreft in wezen een nieuwe en andere beoordeling van de zaak zelf, waarvoor de Raad van State als cassatierechter niet bevoegd is. Verzoeker vermag op die manier geen schending aan te tonen van de artikelen 48/3 en 48/4 van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’.
2. Het eerste middel is kennelijk niet ontvankelijk.
Tweede middel
3. Verzoeker acht de artikelen 2 en 3 van het EVRM geschonden, omdat “[d]e algemene situatie in Afghanistan […] geheel [wordt] ondermijnd in de beslissingen”, “[d]e onveilige situatie […] tevens niet [wordt] ontkend. Des te meer geldt dit voor jonge Afghanen die terugkeren vanuit Westerse landen en worden verondersteld de Westerse normen en waarden te hebben zich toegeëigend”, “[d]eze jongeren […] in België naar school [zijn] geweest, ondergedompeld in Westerse waarden en normen en […] dusdanig niet meer welkom [zijn] in Afghanistan” en [d]e beslissing […] geheel voorbij[gaat] aan deze realiteit”.
Met het bestreden arrest wordt geen uitspraak gedaan over een verwijderingsmaatregel. In de mate dat de inhoud van artikel 3 van het EVRM overeenstemt
VII-43.160-2/3
met artikel 48/4 van de vreemdelingenwet, beperkt verzoeker zich tot een algemene stelling waarmee hij geen schending aantoont van de voornoemde verdragsbepalingen.
4. Het tweede middel is, voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op vijf maart tweeduizend zesentwintig, door:
Carlo Adams, kamervoorzitter, bijgestaan door Bryan Geerts, toegevoegd griffier.
De griffier De voorzitter
Bryan Geerts Carlo Adams
VII-43.160-3/3
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.637